Τεχνικές πρώτων βοηθειών, αλλά και πώς να κάνουν ΚΑΡΠΑ (Καρδιοπνευμονική Αναζωογόνηση), έμαθαν σήμερα δεκάδες μαθητές και μαθήτριες στο πλαίσιο των εργαστηρίων, που διοργανώνονται στο πλαίσιο του 1ου Φεστιβάλ Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού και Εθελοντισμού, που πραγματοποιείται στη Θεσσαλονίκη.
Η Θεοφιλία, η Αχιλλεία και η Αιμιλία είναι κάποιες από τις μαθήτριες που έμαθαν, με τη χρήση προπλασμάτων, να κάνουν ΚΑΡΠΑ σε ανθρώπους αλλά και σε σκύλους. «Ήταν πολύ ενδιαφέροντα όλα αυτά που μάθαμε», λέει η Θεοφιλία, μιλώντας στο ΑΠΕ-ΜΠΕ. «Έμαθα πώς να κάνω ΚΑΡΠΑ σε άνθρωπο και πώς να έχω έναν συνεχόμενο ρυθμό. Πιστεύω ότι αν χρειαζόταν, θα μπορούσα να κάνω ΚΑΡΠΑ σε άνθρωπο», ανέφερε η Αχιλλεία. «Έμαθα να κάνω ΚΑΡΠΑ σε σκύλο και σε άνθρωπο και ότι για να κρατάμε τον ρυθμό, πρέπει να λέμε το τραγούδι Stayin’ Alive», λέει η Αιμιλία.
Ο εθελοντής Σαμαρείτης του ΕΕΣ, Ηλίας Θρίγκας, αναφέρει ότι τα παιδιά έδειξαν ενδιαφέρον για την εκπαίδευση. «Μαθαίνουμε στα παιδιά πρώτες βοήθειες και ΚΑΡΠΑ για σκυλάκια, δηλαδή τι θα κάνουμε, αν χρειαστεί, για να κερδίσουμε χρόνο μέχρι να έχει το σκυλάκι μας εξειδικευμένη βοήθεια. Δεν γινόμαστε εμείς θεραπευτές του σκύλου ούτε γιατροί του, το μόνο που κάνουμε είναι να κερδίσουμε λίγο χρόνο μέχρι να πάμε στον κτηνίατρο», σημειώνει ο κ. Θρίγκας.
Παράλληλα, αναφέρει ότι η ΚΑΡΠΑ σε σκύλους γίνεται με συμπιέσεις και εμφυσήσεις, όπως και στους ανθρώπους, μόνο που στους σκύλους επιλέγεται η πλευρά από την οποία θα γίνουν οι συμπιέσεις, ενώ οι εμφυσήσεις γίνονται από τα ρουθούνια, αφού προηγουμένως βάλουμε τη γλώσσα του ζώου στο στόμα του και στη συνέχεια το κλείσουμε. Επίσης, σημειώνει ότι σε περιπτώσεις θερμοπληξίας και θερμικής εξάντλησης δεν πρέπει να βρέχουμε τα σκυλιά ούτε να ρίχνουμε νερό στο κεφάλι τους, αλλά πρέπει να δροσίζουμε μόνο τις πατούσες και την κοιλιά με δροσερά και όχι κρύα επιθέματα.
Η διευθύντρια του Περιφερειακού Τμήματος ΕΕΣ Θεσσαλονίκης Δέσποινα Φιλιππιδάκη σημειώνει ότι καθ’ όλη τη διάρκεια του Φεστιβάλ, που ξεκίνησε χτες και θα ολοκληρωθεί την Κυριακή, πραγματοποιούνται εργαστήρια πρώτων βοηθειών, τα οποία απευθύνονται σε παιδιά και ενήλικες.
«Οι πρώτες βοήθειες έχουν μεγάλη ζήτηση. Στα εργαστήρια πρώτων βοηθειών μαθαίνουν τι πρέπει να κάνουν, όταν κάποιος πέσει ή χτυπήσει ή δεν αναπνέει, σε ποια στάση πρέπει να κρατήσουμε κάποιον που λιποθύμησε, πώς να του κάνουν λαβή Χάιμλιχ σε περίπτωση πνιγμονής από ξένο σώμα, τι πρέπει και τι δεν πρέπει να κάνουν σε περίπτωση δηλητηρίασης, τι κάνουμε σε περίπτωση θερμοπληξίας. Επίσης, πολλές φορές στις πρώτες βοήθειες λέμε και τι δεν πρέπει να κάνουμε. Αυτά θα πρέπει όμως να είναι βιωματικά. Έτσι, αφού γίνει επίδειξη από τον εκπαιδευτή, στη συνέχεια ο εκπαιδευόμενος καλείται να κάνει και πρακτικές ώστε να μάθει σωστά τους χειρισμούς και τις τεχνικές, γιατί πολλές φορές, όσο και να βλέπουμε και να ακούμε και να έχουμε την εικόνα, δεν μπορεί κάποιος να το προσεγγίσει στην πράξη, αν δεν κάνει αυτός ο ίδιος εφαρμογή. Εδώ δίνεται η δυνατότητα να εφαρμόσουν τις πρακτικές οι μαθητές, οι μαθήτριες και το κοινό που έρχεται», προσθέτει η κ. Φιλιππιδάκη.
