Η υπερβολική κατανάλωση ζάχαρης δεν αφορά μόνο τη διατροφή και το σωματικό βάρος. Ο τρόπος με τον οποίο το σώμα διαχειρίζεται τη γλυκόζη συνδέεται και με την υγεία της επιδερμίδας, καθώς οι διακυμάνσεις του σακχάρου, η φλεγμονή και η διαδικασία της γλυκοζυλίωσης μπορούν να επηρεάσουν λειτουργίες του δέρματος.
Τα διαθέσιμα επιστημονικά δεδομένα δείχνουν, ωστόσο, ότι χρειάζεται να είμαστε προσεκτικοί στις υποσχέσεις: η μείωση της ζάχαρης δεν αποτελεί «θεραπεία» για όλα τα δερματικά προβλήματα, μπορεί όμως να αποτελεί μέρος μιας συνολικά πιο ισορροπημένης διατροφής που υποστηρίζει την υγεία της επιδερμίδας.
Λιγότερες εξάρσεις ακμής
Η σχέση διατροφής και ακμής έχει μελετηθεί αρκετά, με ιδιαίτερο ενδιαφέρον γύρω από τις τροφές υψηλού γλυκαιμικού φορτίου. Τρόφιμα και ροφήματα που προκαλούν γρήγορη αύξηση της γλυκόζης στο αίμα μπορούν να επηρεάσουν την ινσουλίνη και άλλες μεταβολικές οδούς που σχετίζονται με τη φλεγμονή και την παραγωγή σμήγματος.
Η American Academy of Dermatology αναφέρει ότι μικρές κλινικές μελέτες έχουν δείξει λιγότερες βλάβες ακμής σε άτομα που ακολούθησαν διατροφή χαμηλού γλυκαιμικού φορτίου. Παράλληλα, τονίζει ότι τα διαθέσιμα στοιχεία δεν είναι απολύτως ομοιόμορφα και χρειάζεται περισσότερη έρευνα.
Αυτό σημαίνει ότι η μείωση των γλυκών, των ζαχαρούχων ροφημάτων και άλλων τροφών που προκαλούν απότομες αυξήσεις της γλυκόζης μπορεί να είναι μια χρήσιμη διατροφική αλλαγή για ορισμένα άτομα με ακμή, χωρίς όμως να αντικαθιστά την κατάλληλη δερματολογική θεραπεία.
Πιο σταθερή εικόνα της επιδερμίδας
Οι απότομες αυξομειώσεις της γλυκόζης και γενικότερα οι διαταραχές της μεταβολικής ομοιόστασης έχουν συσχετιστεί με μηχανισμούς που επηρεάζουν τον δερματικό φραγμό, τη λειτουργία των σμηγματογόνων αδένων και τις διαδικασίες αναδόμησης των ιστών. Η πρόσφατη επιστημονική βιβλιογραφία θεωρεί αυτές τις συνδέσεις βιολογικά plausible, επισημαίνοντας όμως ότι τα άμεσα κλινικά δεδομένα ειδικά για τη μείωση της ζάχαρης και την εμφάνιση του δέρματος παραμένουν περιορισμένα.
Επομένως, η βελτίωση της διατροφής μπορεί να λειτουργήσει υποστηρικτικά για την επιδερμίδα, ιδιαίτερα όταν η μείωση της ζάχαρης συνοδεύεται από περισσότερα λαχανικά, φρούτα, όσπρια, δημητριακά ολικής άλεσης, ξηρούς καρπούς και επαρκή πρόσληψη πρωτεΐνης.
Τι σχέση έχει η ζάχαρη με τη γήρανση του δέρματος
Εδώ μπαίνει στο παιχνίδι η γλυκοζυλίωση, μια διαδικασία κατά την οποία μόρια σακχάρων συνδέονται με πρωτεΐνες. Μέσω μιας σειράς αντιδράσεων μπορούν να δημιουργηθούν τα λεγόμενα τελικά προϊόντα προχωρημένης γλυκοζυλίωσης (AGEs).
Τα AGEs έχουν μελετηθεί σε σχέση με τη γήρανση των ιστών και τη λειτουργία του εξωκυττάριου matrix, όπου βρίσκονται σημαντικές πρωτεΐνες όπως το κολλαγόνο. Η γλυκοζυλίωση αποτελεί έναν από τους βιολογικούς μηχανισμούς που έχουν προταθεί για τη σύνδεση του μεταβολισμού της γλυκόζης με τις αλλαγές που παρατηρούνται στους ιστούς με την πάροδο του χρόνου.
Ωστόσο, είναι σημαντικό να τονίσουμε, το ότι σε καμία περίπτωση, κόβοντας τα γλυκά θα εξαφανιστούν οι ρυτίδες. Η γήρανση της επιδερμίδας επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες, όπως η ηλικία, η γενετική, η UV ακτινοβολία, το κάπνισμα, ο ύπνος και συνολικά η διατροφή.
Λιγότερη ζάχαρη δεν σημαίνει μηδενική ζάχαρη
Ένα σημαντικό σημείο αφορά το τι ακριβώς εννοούμε όταν μιλάμε για «μείωση της ζάχαρης». Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συστήνει οι ελεύθεροι σάκχαροι να αποτελούν λιγότερο από το 10% της συνολικής ημερήσιας ενεργειακής πρόσληψης, ενώ αναφέρει ότι περαιτέρω μείωση κάτω από 5% μπορεί να προσφέρει επιπλέον οφέλη. Για μια διατροφή 2.000 θερμίδων, το 10% αντιστοιχεί περίπου σε 50 γραμμάρια ελεύθερων σακχάρων την ημέρα.
Στους «ελεύθερους σακχάρους» περιλαμβάνονται τα σάκχαρα που προστίθενται σε τρόφιμα και ποτά, αλλά και εκείνα που βρίσκονται φυσικά στο μέλι, στα σιρόπια και στους χυμούς. Τα φυσικά σάκχαρα που βρίσκονται μέσα σε ολόκληρα φρούτα και λαχανικά δεν αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο στις συγκεκριμένες συστάσεις.
Τι να περιμένετε
Η μείωση της υπερβολικής κατανάλωσης ζάχαρης αποτελεί μια διατροφική αλλαγή με πολλαπλά οφέλη για τη συνολική υγεία και μπορεί να λειτουργήσει υποστηρικτικά και για την επιδερμίδα. Στο δέρμα, το πιο καλά τεκμηριωμένο πεδίο αφορά τη σχέση υψηλού γλυκαιμικού φορτίου και ακμής, ενώ η σύνδεση της γλυκοζυλίωσης με τη γήρανση του δέρματος είναι κυρίως ένας βιολογικά τεκμηριωμένος μηχανισμός που συνεχίζει να μελετάται.
Το ζητούμενο, επομένως, δεν είναι μια ακραία διατροφή χωρίς καθόλου ζάχαρη. Μια πιο ρεαλιστική προσέγγιση είναι ο περιορισμός των προστιθέμενων και ελεύθερων σακχάρων, ιδιαίτερα από αναψυκτικά, γλυκά και υπερ-επεξεργασμένα τρόφιμα, και η αντικατάστασή τους με τρόφιμα υψηλότερης διατροφικής αξίας. Η επιδερμίδα αποτελεί μέρος του οργανισμού και η ποιότητα της καθημερινής διατροφής είναι ένας από τους πολλούς παράγοντες που συμβάλλουν στη μακροπρόθεσμη υγεία της.
Επιμέλεια: Συντακτική ομάδα
