Μια ιστορική παραδοχή και μια βαθιά συγγνώμη περιλαμβάνει η πρώτη εγκύκλιος του πάπα Λέοντα ΙΔ’, με τίτλο «Magnifica Humanitas» (Θαυμαστή Ανθρωπότητα), η οποία παρουσιάστηκε επίσημα στο Βατικανό. Ο βορειοαμερικανός ποντίφικας επέλεξε να αναμετρηθεί με το παρελθόν της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, ζητώντας ειλικρινά συγγνώμη για τη μεγάλη καθυστέρηση με την οποία καταδικάστηκε η δουλεία, χαρακτηρίζοντας το γεγονός αυτό ως μια ανοιχτή πληγή στη χριστιανική μνήμη που δεν μπορεί να αφήσει αδιάφορη την ανθρωπότητα.
Στο κείμενο της εγκυκλίου, το οποίο φέρει την υπογραφή του από τις 15 Μαΐου, ο προκαθήμενος της Καθολικής Εκκλησίας αναφέρεται με ειλικρίνεια στον ιστορικό ρόλο του Βατικανού. Όπως σημειώνει, κατά τη διάρκεια των αιώνων και μετά από αιτήματα διαφόρων μοναρχών, η Εκκλησία παρενέβη σε αρκετές περιπτώσεις όχι για να σταματήσει, αλλά για να ρυθμίσει και να νομιμοποιήσει τις μεθόδους υποταγής, καθώς και τη δουλεία των αποκαλούμενων «απίστων». Ο πάπας παραδέχεται ότι η Καθολική Εκκλησία επέδειξε ανοχή για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα απέναντι σε αυτή τη μάστιγα, προτού αποφασίσει τελικά να την καταδικάσει με απόλυτο τρόπο, συμπληρώνοντας ότι δεν μπορεί να αρνηθεί ή να υποβαθμίσει κανείς τη σημασία αυτής της ιστορικής ολιγωρίας.
Παράλληλα με την αναδρομή στο παρελθόν, ο πάπας Λέων ΙΔ’ συνδέει την ιστορική δουλεία με το σήμερα, κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου για τις σύγχρονες προκλήσεις. Στην εγκύκλιο καταγγέλλει τις νέες μορφές δουλείας και εκμετάλλευσης που αναδύονται στην εποχή της ψηφιακής οικονομίας και της ραγδαίας ανάπτυξης της τεχνολογίας. Με αυτόν τον τρόπο, το Βατικανό επιθυμεί να καταστήσει σαφές ότι ο αγώνας για την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας παραμένει επίκαιρος, απαιτώντας τη διαρκή εγρήγορση της κοινωνίας απέναντι σε κάθε μορφή υποβάθμισης του ανθρώπου.
Επιμέλεια: Συντακτική ομάδα
