Κάπου ανάμεσα στα meetings και την ανάγκη να είσαι πάντα διαθέσιμη, πολλοί άνθρωποι αρχίζουν να λειτουργούν με τον μόνιμο φόβο να μη δυσαρεστήσουν κανέναν, να μη φανούν «δύσκολοι», «απότομοι», «υπερβολικοί» ή «πολύ απαιτητικοί».
Μόνο που η πραγματική αυτοπεποίθηση στον χώρο εργασίας σπάνια μοιάζει με αυτό που έχουμε στο μυαλό μας. Δεν είναι ο πιο loud άνθρωπος στο meeting, ούτε εκείνος που μιλάει ασταμάτητα ή δείχνει πως τα ξέρει όλα. Συνήθως, είναι ο άνθρωπος που έχει σταματήσει να χτίζει κάθε απόφασή του πάνω στην έγκριση των άλλων.
Μια πρόσφατη ανάλυση της coach Caroline Rushforth περιγράφει τρεις συνήθειες που έχουν οι άνθρωποι με αυτοπεποίθηση στη δουλειά – ακόμα κι αν μερικές φορές γίνονται ενοχλητικοί για τους γύρω τους.
Αντιμετωπίζουν τον φόβο
Πολλοί άνθρωποι περιμένουν να αποκτήσουν πρώτα αυτοπεποίθηση και μετά να κάνουν το δύσκολο βήμα. Οι άνθρωποι με αυτοπεποίθηση λειτουργούν σχεδόν ανάποδα: κάνουν το βήμα ενώ ακόμα φοβούνται.
Η ψυχολογία το συνδέει με την “exposure therapy”, μια τεχνική που δείχνει πως όσο περισσότερο αποφεύγεις κάτι που σε τρομάζει, τόσο περισσότερο μεγαλώνει μέσα σου. Αντίθετα, όταν εκτίθεσαι σταδιακά σε αυτό, ο φόβος μειώνεται.
Στη δουλειά αυτό μεταφράζεται πολύ απλά: να μιλήσεις στο meeting, να ζητήσεις αύξηση, να παρουσιάσεις μια ιδέα, να στείλεις εκείνο το email, να διεκδικήσεις χώρο.
Οι περισσότεροι άνθρωποι πιστεύουν πως οι συνάδελφοι με αυτοπεποίθηση “δεν αγχώνονται”. Η αλήθεια συνήθως βρίσκεται αλλού: αγχώνονται, αλλά δεν αφήνουν το άγχος να αποφασίζει για λογαριασμό τους.
Προτιμούν να είναι αληθινοί αντί για τέλειοι
Μία από τις μεγαλύτερες παρεξηγήσεις γύρω από την επαγγελματική επιτυχία αφορά την εικόνα της τελειότητας. Πολλοί εργαζόμενοι εξαντλούνται προσπαθώντας να φαίνονται πάντα σωστοί, οργανωμένοι, ψύχραιμοι και “εταιρικά άψογοι”.
Οι άνθρωποι με ουσιαστική αυτοπεποίθηση συνήθως επιλέγουν κάτι διαφορετικό: αυθεντικότητα.
Η έρευνα του ψυχολόγου Albert Mehrabian πάνω στη μη λεκτική επικοινωνία έδειξε πόσο έντονα επηρεάζουν οι τόνοι της φωνής, οι εκφράσεις και η γλώσσα του σώματος τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε κάποιον. Οι άνθρωποι καταλαβαίνουν πολύ γρήγορα πότε κάποιος προσπαθεί υπερβολικά να δείξει “τέλειος”.
Αυτός είναι και ο λόγος που οι πιο συμπαθείς επαγγελματίες δεν είναι πάντα οι πιο “γυαλισμένοι”. Είναι εκείνοι που δείχνουν ανθρώπινοι. Που μπορούν να παραδεχτούν ότι κάτι τους δυσκόλεψε, να γελάσουν με ένα μικρό λάθος ή να μιλήσουν φυσιολογικά χωρίς να μοιάζουν με εταιρικό robot.
Η αυθεντικότητα δημιουργεί σύνδεση. Η τελειότητα συνήθως δημιουργεί απόσταση.
Βλέπουν τα λάθη σαν feedback και όχι σαν προσωπική αποτυχία
Οι άνθρωποι που καταρρέουν μετά από κάθε επαγγελματικό λάθος συνήθως συνδέουν την απόδοσή τους με την αξία τους ως άνθρωποι. Ένα failed presentation, ένα awkward call ή μια κακή απόφαση μετατρέπονται αυτόματα σε εσωτερικό πανικό.
Οι άνθρωποι με αυτοπεποίθηση κάνουν κάτι διαφορετικό: αποσυνδέουν το λάθος από την ταυτότητά τους.
Η ψυχολόγος Carol Dweck ονομάζει αυτή τη στάση “growth mindset” – τη νοοτροπία που αντιμετωπίζει τα λάθη σαν πληροφορία και όχι σαν απόδειξη ανικανότητας. Όταν κάποιος σκέφτεται έτσι, το ερώτημα αλλάζει από το “τι πάει λάθος με μένα;” στο “τι μπορώ να κάνω διαφορετικά την επόμενη φορά;”.
Αυτό δεν σημαίνει πως οι confident άνθρωποι αδιαφορούν για την αποτυχία απλά δεν τη μετατρέπουν σε προσωπικό δράμα κάθε φορά.
Η αυτοπεποίθηση σημαίνει ότι ξέρεις πως μπορείς να αντέξεις ακόμα κι όταν δεν είσαι τέλειος/α.
Επιμέλεια: Συντακτική ομάδα
