Το να γίνεις γονιός είναι από τα πιο όμορφα, αλλά και πιο έντονα συναισθήματα που μπορεί να βιώσει μια σχέση. Δεν πρέπει όμως να ξεχνάς ότι στο τέλος είσαι εσύ και ο σύντροφός σου «ένα» και πρέπει να προσπαθείτε και οι δυο για να κρατάτε τη φλόγα της σχέσης κι ας έχετε φέρει στο κόσμο ένα παιδί.
Ας δούμε τι μπορείς να κάνεις για να επιβιώσει το «εμείς» μετά από τον ερχομό του παιδιού.
1. Οι μικρές κινήσεις μετράνε
Το να φτιάξεις έναν καφέ και για τον άλλον, να του φέρεις το αγαπημένο του σνακ από το σούπερ μάρκετ ή να θυμηθείς πώς πίνει το τσάι του, μπορεί να μοιάζει ασήμαντο. Όμως είναι ένας τρόπος να πεις «σε βλέπω». Δεν είναι ο καφές, είναι η πρόθεση.
Αυτές οι μικρές, φαινομενικά ασήμαντες πράξεις φροντίδας λειτουργούν σαν «συναισθηματικά σημάδια» ότι είστε ακόμα ζευγάρι και όχι απλώς συνεπιβάτες στον μαραθώνιο της γονεϊκότητας.
Αντί να ψάχνεις πώς θα κάνεις «κάτι μεγάλο για τη σχέση», ξεκίνα από το απλό. Αυτό που δεν φαίνεται, αλλά χτίζει οικειότητα και εμπιστοσύνη.
2. Δεν περιμένεις να στο ζητήσει
Το να προβλέπεις τις ανάγκες του άλλου δεν σημαίνει ότι έχεις τηλεπαθητικές ικανότητες. Σημαίνει ότι προσέχεις.
Όταν βλέπεις ότι ο σύντροφός σου γύρισε εξαντλημένος και ξεκινάς εσύ το μαγείρεμα, όταν αναλαμβάνεις εσύ το μπάνιο των παιδιών χωρίς να σου το ζητήσει, όταν φροντίζεις να υπάρχει φαγητό την επόμενη μέρα που θα γυρίσει αργά από τη δουλειά, αυτό λέγεται συναισθηματική νοημοσύνη. Οι ευτυχισμένοι γονείς-σύντροφοι δεν περιμένουν να τους δοθεί εντολή.
Δρουν με κατανόηση, με φυσικότητα και με κοινή στόχευση: να στηρίζουν ο ένας τον άλλον.
3. Ξέρεις να γυρνάς πίσω μετά από έναν καβγά
Όλοι οι γονείς τσακώνονται. Η διαφορά είναι στο «μετά». Αν αφήνεις να περάσουν μέρες χωρίς να μιλήσετε, αν περιμένεις από τον άλλον να καταλάβει τι σε πείραξε χωρίς να το πεις, αν σιωπάς μέχρι να φτάσει το θέμα στο αμήν, τότε κάτι δεν πάει καλά.
Οι δυνατές σχέσεις ξέρουν να επανορθώνουν γρήγορα. Με ένα χιούμορ, ένα «έχεις δίκιο», μια αγκαλιά στον καναπέ. Δεν είναι αδυναμία να κάνεις πίσω. Είναι δύναμη να μη θες να χάνεις χρόνο σε μούτρα και εγωισμούς.
4. Δεν κρατάς σκορ (και δεν προσπαθείς να κερδίσεις)
Από τις πιο δύσκολες ισορροπίες στη γονεϊκότητα είναι η διαχείριση της νοητής λίστας με «όσα κάνω εγώ και δεν κάνεις εσύ».
Αν μετράς ποιος άλλαξε περισσότερες πάνες, ποιος σηκώθηκε περισσότερες φορές τη νύχτα, ποιος κουράστηκε πιο πολύ, το μόνο που θα καταφέρεις είναι να μεγαλώσει η απόσταση. Τα ζευγάρια που τα πάνε καλά δεν λειτουργούν με αριθμούς. Βλέπουν το σύνολο.
Ξέρουν ότι άλλες φορές κουβαλάει ο ένας, άλλες φορές ο άλλος. Το θέμα δεν είναι η ισότητα με το χάρακα, αλλά η αίσθηση δικαιοσύνης και αλληλοσεβασμού.
