Όταν ένα παιδί δεν ακούει ή επαναλαμβάνει μια συμπεριφορά που έχουμε ήδη προσπαθήσει να διορθώσουμε, η πρώτη αντίδραση μπορεί εύκολα να είναι μια τιμωρία. Οι συνέπειες όμως μπορούν να λειτουργήσουν πολύ καλύτερα όταν βοηθούν το παιδί να καταλάβει τι πήγε λάθος, αντί απλώς να το κάνουν να φοβάται το αποτέλεσμα.
1. Αποφύγετε την τιμωρία και την ντροπή
Φράσεις που κάνουν το παιδί να αισθάνεται «κακό» δεν του μαθαίνουν απαραίτητα ποια συμπεριφορά πρέπει να αλλάξει. Προσπαθήστε να επικεντρωθείτε στην πράξη και όχι στον χαρακτήρα του.
2. Εξηγήστε από πριν τι θα συμβεί
Τα όρια λειτουργούν καλύτερα όταν είναι ξεκάθαρα και προβλέψιμα. Αν το παιδί γνωρίζει εκ των προτέρων ποια θα είναι η συνέπεια μιας συγκεκριμένης επιλογής, είναι πιο εύκολο να συνδέσει τη συμπεριφορά με το αποτέλεσμα.
3. Αφήστε τις φυσικές συνέπειες να λειτουργήσουν
Όταν αυτό είναι ασφαλές, δεν χρειάζεται πάντα να επέμβεις. Αν, για παράδειγμα, ένα παιδί αρνείται να πάρει μαζί του ένα παιχνίδι που χρειάζεται αργότερα, το να μην το έχει μπορεί από μόνο του να αποτελέσει ένα μάθημα.
4. Κάντε τη συνέπεια σχετική με τη συμπεριφορά
Αν ζωγραφίσει στον τοίχο, μια λογική συνέπεια είναι να βοηθήσει στο καθάρισμα. Η συνέπεια έχει περισσότερο νόημα όταν συνδέεται άμεσα με αυτό που συνέβη.
5. Δώστε χώρο για συζήτηση μετά
Όταν η ένταση περάσει, μίλησε μαζί του για το τι έγινε και τι θα μπορούσε να κάνει διαφορετικά την επόμενη φορά. Στόχος δεν είναι να «κερδίσεις» μια σύγκρουση, αλλά να βοηθήσεις το παιδί να μάθει σταδιακά να διαχειρίζεται καλύτερα τις επιλογές του.
Επιμέλεια: Συντακτική ομάδα
