Για χρόνια, οι ερευνητές συζητούσαν αν η εμμονή των ανδρών με το στήθος είναι έμφυτη ή απλώς αποτέλεσμα της πολιτισμικής προσαρμογής στη Δύση.
Οι ερευνητές ήθελαν να μάθουν: Θα ενδιαφέρονταν λιγότερο για το στήθος οι άνδρες που είχαν μεγαλώσει περιτριγυρισμένοι από γυμνόστηθες γυναίκες; Ή μήπως η έλξη ήταν έμφυτη;
Τι έδειξε έρευνα
Για να απαντήσει σε αυτά τα ερωτήματα, μια ομάδα από το Πανεπιστήμιο του Βρότσλαβ ξεκίνησε να μελετήσει τη φυλή Dani της Δυτικής Νέας Γουινέας, στην Ινδονησία.
Μέχρι πριν από περίπου 20 χρόνια, ήταν κανόνας για τις γυναίκες Dani να κυκλοφορούν γυμνόστηθες – αλλά καθώς εξαπλώθηκε η δυτική επιρροή, οι περισσότερες άρχισαν να καλύπτονται.
Στο πλαίσιο της έρευνας, 40 ηλικιωμένοι άνδρες Dani που ενηλικιώθηκαν όταν το topless ήταν ο κανόνας, και 40 νεότεροι άνδρες που μεγάλωσαν σε μια κοινωνία όπου οι γυναίκες καλύπτονταν. Το αποτέλεσμα; Δεν υπήρχε καμία απολύτως διαφορά.
«Οι δύο ομάδες δεν διέφεραν ως προς το πόσο συχνά αγγίζουν το στήθος της συντρόφου τους κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής, [ή] πόσο σεξουαλικά διεγερμένοι αισθάνονται όταν βλέπουν γυμνά γυναικεία στήθη», κατέληξε η μελέτη, η οποία δημοσιεύθηκε στο Archives of Sexual Behaviour.
Με άλλα λόγια, ακόμη και σε μια κοινωνία όπου τα στήθη ήταν ελεύθερα εκτεθειμένα, οι άνδρες εξακολουθούσαν να τα βρίσκουν ελκυστικά.
Παρά το γεγονός ότι η έρευνα επικεντρώθηκε σε μία μόνο φυλή και βασίστηκε στις αναμνήσεις των ηλικιωμένων ανδρών, ο επικεφαλής ερευνητής Michal Stefanczyk δήλωσε ότι φαίνεται λογικό να υποθέσει κάποιος ότι αυτό δεν ήταν πολιτισμική επιβολή.
Ο Stefanczyk δήλωσε στους Times: «Αυτό που μπορούμε να πούμε είναι ότι τα στήθη είναι σέξι – φυσικά. Στους άνδρες αρέσουν τα στήθη».
Ωστόσο, θέλησε να επισημάνει ότι αυτό δεν σημαίνει ότι το στήθος είναι το Α και το Ω για τους άνδρες. Στην πραγματικότητα, πολλοί από τους άνδρες της Dani δήλωσαν ότι το στήθος δεν αποτελεί σημαντικό παράγοντα για την επιλογή συντρόφου ζωής.
Ο Steve Stewart-Williams, καθηγητής ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο του Νότιγχαμ της Μαλαισίας, δήλωσε: «Έχω ακούσει συχνά ανθρώπους να υποστηρίζουν ότι η αγάπη των ανδρών για το στήθος είναι απλώς μια εφεύρεση της δυτικής κουλτούρας και ότι υπάρχουν πολιτισμοί εκεί έξω όπου το στήθος δεν είναι μεγάλη υπόθεση για τους άνδρες.
Πάντα μου φαινόταν απίθανο – θα μπορούσε ο δυτικός πολιτισμός να έχει δημιουργήσει τυχαία μια ανδρική εμμονή με τους αγκώνες ή τα ρουθούνια των γυναικών; Βρίσκω τη νέα μελέτη πειστική. Και μου φαίνεται επίσης ως μια νίκη της κοινής λογικής έναντι μιας εκκεντρικής ακαδημαϊκής θεωρίας».
