Μια γλυκιά μελαγχολία, σαν αυτή που αποτυπώθηκε στο βλέμμα της θρυλικής «Ελενίτσας» όταν έβλεπε το σπίτι της με τον «Αντωνάκη» να κατεδαφίζεται, σκεπάζει τη σημερινή ημέρα του τελευταίου αποχαιρετισμού στη σπουδαία Μάρω Κοντού.
Η εμβληματική πρωταγωνίστρια του ελληνικού κινηματογράφου και του θεάτρου έφυγε από τη ζωή πλήρης ημερών και εμπειριών στα 92 της χρόνια, αφήνοντας πίσω της ένα δυσαναπλήρωτο κενό.
Συγγενείς, φίλοι, άνθρωποι του πνεύματος και απλοί πολίτες που την αγάπησαν μέσα από τους ρόλους της θα συγκεντρωθούν στις 11:00 το πρωί στη Μητρόπολη Αθηνών για την εξόδιο ακολουθία, ενώ η ταφή της θα πραγματοποιηθεί αμέσως μετά στο Α’ Νεκροταφείο Αθηνών.
Τον επικήδειο θα εκφωνήσει ο Πρόεδρος της Βουλής και επί σειρά ετών στενός της φίλος, Νικήτας Κακλαμάνης.
Ιδιαίτερο συμβολισμό για τη σπάνια προσωπικότητα και την ευαισθησία της έχει η επιθυμία της, την οποία έκανε γνωστή η οικογένειά της, να μην κατατεθούν στεφάνια στη μνήμη της, αλλά τα χρήματα να δοθούν στο Κέντρο Βρεφών «Μητέρα».
Πρόκειται για ένα ίδρυμα το οποίο η ίδια υπηρέτησε με πάθος και ανιδιοτέλεια από τη θέση της Προέδρου για περίπου δύο χρόνια, από το 2004 έως το 2006. Η θητεία της εκεί, αν και σύντομη, υπήρξε μια εμπειρία ζωής που τη σημάδεψε βαθιά, απαιτώντας τεράστιο ψυχικό σθένος από μια γυναίκα που, όπως είχε εξομολογηθεί με αφοπλιστική ειλικρίνεια, δεν μπόρεσε ποτέ να αποκτήσει δικά της παιδιά.
Η κρυφή πληγή της μητρότητας, το ταξίδι στην Ελβετία και το «θαύμα» στο «Μητέρα»
Σε αποκαλυπτικές συνεντεύξεις της στο παρελθόν, η Μάρω Κοντού είχε μιλήσει για το μεγάλο ψυχολογικό βάρος που κουβαλούσε για χρόνια λόγω της αδυναμίας της να τεκνοποιήσει. Στα 35 της χρόνια είχε ταξιδέψει μέχρι την Ελβετία για να συμβουλευτεί τον γιατρό που είχε βοηθήσει τη Σοφία Λόρεν, όμως η προσπάθεια απέτυχε.
Για να επιβιώσει συναισθηματικά, επέβαλε στον εαυτό της να μην το επιθυμεί, κουβαλώντας ωστόσο το «κόμπλεξ» ότι είχε μια άτυπη αναπηρία απέναντι στους συντρόφους της. Αυτή η βαθιά πληγή έκλεισε τελικά μέσα από εσωτερική δουλειά, την αγάπη για τα ανίψια της, αλλά και την ολοκληρωτική της αφοσίωση στα εκατοντάδες εγκαταλελειμμένα μωρά του «Μητέρα».
Ως Πρόεδρος του ιδρύματος, η Μάρω Κοντού έδωσε κυριολεκτικά την ψυχή της. Μέσα σε μόλις 19 μήνες κατάφερε να αλλάξει το σύστημα θέρμανσης, να εξασφαλίσει πούλμαν, τρόφιμα, κρεβάτια και φάρμακα, κερδίζοντας με το έργο της το αρχικά καχύποπτο προσωπικό που την αντιμετώπισε ως «μια απλή ηθοποιό».
Η ίδια θυμόταν πάντα με συγκίνηση την πρώτη της μέρα στο ίδρυμα, όταν μέσα στην παγωμένη ατμόσφαιρα, ένα νεογέννητο αγοράκι γυρισμένο μπρούμυτα σήκωσε το κεφάλι και της χάρισε το μοναδικό και πιο όμορφο χαμόγελο της ημέρας.
Επιμέλεια: Συντακτική ομάδα
