Σε κλίμα βαθιάς οδύνης και βουβού πόνου, συγγενείς, φίλοι, συνάδελφοι αλλά και απλός κόσμος που την αγάπησε μέσα από τους εμβληματικούς της ρόλους, συγκεντρώθηκαν στη Μητρόπολη Αθηνών για να αποχαιρετήσουν τη σπουδαία κυρία του ελληνικού κινηματογράφου, Μάρω Κοντού.
Ανάμεσα στις πιο φορτισμένες στιγμές της εξοδίου ακολουθίας ήταν ο επικήδειος λόγος που εκφώνησε ο επί σειρά δεκαετιών στενός της φίλος, Νικήτας Κακλαμάνης.
Με λόγια καρδιάς που ράγισαν τη σιωπή του ναού, ο γνωστός πολιτικός αποχαιρέτησε την αγαπημένη του Μάρω, περιγράφοντάς την ως ένα ελεύθερο, ανεξάρτητο και αιθέριο πλάσμα που έζησε τη ζωή της με τους δικούς της όρους, καταρρίπτοντας κάθε στερεότυπο.
Ακολουθεί ολόκληρος ο συγκινητικός επικήδειος λόγος του Νικήτα Κακλαμάνη:
“Μάρω μου που σήμερα γελάς για τελευταία φορά εκεί, στο συννεφάκι του έργου της ζωής σου. Αυτό που με πονάει είναι ότι αντί να σου πω καλημέρα, όπως συνηθίζαμε τόσες δεκαετίες συστηματικά, από κοντά ή από τηλέφωνο, θα πρέπει να σου πω οριστικά καληνύχτα. Μια καληνύχτα στις μικρές καθημερινές στιγμές μας, καληνύχτα στις συναντήσεις και τις ατελείωτες κουβέντες μας, καληνύχτα στις συζητήσεις μας για το θέατρο, τον κινηματογράφο, την τέχνη της πολιτικής και την πολιτική της τέχνης. Καληνύχτα στις κοινές μας διαδρομές στα κοινά της χώρας, καληνύχτα στην ίδια πάντα νεανική συνείδηση κάθε φορά που ανταμώναμε.
Καληνύχτα σε μια σχέση 30 ετών που ξεκίνησε από το δικό μου θαυμασμό και κατέληξε στη δική μας ζεστή αμοιβαιότητα. Λένε μάλλον πως ο Θεός δημιούργησε τον άνδρα, αλλά μετά κατάλαβε πως είναι ικανός για κάτι περισσότερο και δημιούργησε τη γυναίκα. Πάνω σε αυτά τα σχέδιά του έπλασε και εσένα. Ένα πλάσμα αιθέριο, λυγερόκορμο, εντυπωσιακό, μια αρχοντική μορφή με έμφυτη ευγένεια, ένα φιλικό, ανεξάρτητο, ελεύθερο και μαχητικό. Μια γυναίκα με ισχυρή προσωπικότητα, θέληση και πεποιθήσεις, που έζησε με τη δική της ιδιοσυγκρασία και με το πείσμα να καταρρίψει στερεότυπα για να φτιάξει τη ζωή στα δικά της ανθρώπινα μέτρα.”
Επιμέλεια: Συντακτική ομάδα
