Μια νέα μελέτη από ερευνητές στη Γαλλία υποδεικνύει ότι η υψηλή δόση βιταμίνης D μπορεί να μειώσει σημαντικά τη δραστηριότητα της νόσου στη σκλήρυνση κατά πλάκας (ΣΚΠ) σε ασθενείς με κλινικά απομονωμένο σύνδρομο (CIS) και πρώιμη υποτροπιάζουσα-διαλείπουσα μορφή της νόσου.
Η Σχέση της Βιταμίνης D με τη ΣΚΠ
Η σκλήρυνση κατά πλάκας συχνά ξεκινά με ένα οξύ επεισόδιο που επηρεάζει το κεντρικό νευρικό σύστημα, όπως οπτική νευρίτιδα, εγκάρσια μυελίτιδα ή σύνδρομα του εγκεφαλικού στελέχους. Αυτός ο συνδυασμός συμπτωμάτων ονομάζεται κλινικά απομονωμένο σύνδρομο (CIS) και, αν και δεν εξελίσσεται πάντα σε πλήρη σκλήρυνση κατά πλάκας, αποτελεί σημαντικό προγνωστικό δείκτη της νόσου.
Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει ότι η ανεπάρκεια βιταμίνης D αποτελεί παράγοντα κινδύνου για την εμφάνιση και εξέλιξη της ΣΚΠ. Ωστόσο, οι μελέτες που εξέτασαν τα οφέλη των συμπληρωμάτων βιταμίνης D στη θεραπεία της νόσου παρήγαγαν αντικρουόμενα αποτελέσματα.
Η Νέα Μελέτη και τα Ευρήματά της
Η τυχαιοποιημένη κλινική δοκιμή D-Lay MS πραγματοποιήθηκε από ερευνητές του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου της Νιμ, του Πανεπιστημίου του Μονπελιέ και άλλων κέντρων ΣΚΠ στη Γαλλία. Η μελέτη αξιολόγησε την ασφάλεια και την αποτελεσματικότητα της βιταμίνης D ως μονοθεραπεία σε άτομα με πρόσφατη διάγνωση CIS.
Στη δοκιμή συμμετείχαν 316 άτομα, οι οποίοι χωρίστηκαν τυχαία σε δύο ομάδες:
- Η πρώτη ομάδα έλαβε από του στόματος χοληκαλσιφερόλη (βιταμίνη D) σε δόση 100.000 IU κάθε δύο εβδομάδες για 24 μήνες.
- Η δεύτερη ομάδα έλαβε εικονικό φάρμακο (placebo).
Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι η νόσος παρουσίασε δραστηριότητα στο 60,3% των ασθενών που έλαβαν βιταμίνη D, έναντι 74,1% στην ομάδα του εικονικού φαρμάκου. Επίσης, ο διάμεσος χρόνος μέχρι την εμφάνιση της δραστηριότητας της νόσου ήταν σημαντικά μεγαλύτερος στους ασθενείς που λάμβαναν βιταμίνη D (432 ημέρες έναντι 224 ημερών στην ομάδα placebo).
Αποτελέσματα της Μαγνητικής Τομογραφίας
Η μαγνητική τομογραφία των συμμετεχόντων επιβεβαίωσε τα κλινικά ευρήματα, δείχνοντας μικρότερη συνολική δραστηριότητα της νόσου στην ομάδα που έλαβε βιταμίνη D. Συγκεκριμένα:
- Η συνολική δραστηριότητα των αλλοιώσεων στη μαγνητική τομογραφία ήταν χαμηλότερη (57,1% έναντι 65,3%).
- Οι νέες ή διευρυνόμενες βλάβες Τ2 ήταν λιγότερες (46,2% έναντι 59,2%).
- Οι βλάβες που ενισχύονται με σκιαγραφικό ήταν επίσης σημαντικά μειωμένες (18,6% έναντι 34,0%).
Συμπεράσματα και Προοπτικές
Η έρευνα αυτή παρέχει ισχυρές ενδείξεις ότι η βιταμίνη D σε υψηλές δόσεις μπορεί να αποτελέσει μια ασφαλή και οικονομικά προσιτή επιλογή θεραπείας για την καθυστέρηση της εξέλιξης της ΣΚΠ, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις όπου η πρόσβαση σε συμβατικές τροποποιητικές της νόσου θεραπείες είναι περιορισμένη.
Οι συγγραφείς της μελέτης τονίζουν ότι απαιτούνται περαιτέρω έρευνες για την καλύτερη κατανόηση των μηχανισμών δράσης της βιταμίνης D στη ΣΚΠ. Επίσης, προτείνουν τη διερεύνηση της χρήσης της βιταμίνης D ως πρόσθετης θεραπείας σε ασθενείς με σοβαρή ανεπάρκεια βιταμίνης D.
Τα ευρήματα της μελέτης δημοσιεύθηκαν στην επιστημονική επιθεώρηση JAMA.
