Η νόσος Αλτσχάιμερ είναι η πέμπτη κύρια αιτία θανάτου στους ηλικιωμένους και αποτελεί τη συνηθέστερη νευροεκφυλιστική ασθένεια, στην οποία η επιδείνωση του νευρικού συστήματος είναι προοδευτική και μη αναστρέψιμη.
Η εξασθένηση της μνήμης και της σκέψης, η σύγχυση και ο αποπροσανατολισμός, συνήθως αναπτύσσονται αργά και σταδιακά επιδεινώνονται με την πάροδο του χρόνου. Οι αλλαγές στον εγκέφαλο μπορεί να αρχίσουν να εμφανίζονται δεκαετίες νωρίτερα από ό,τι αρχίζουν να εμφανίζονται συμπτώματα, όπως η απώλεια μνήμης.
Δεν είναι λίγες οι φορές που επαγγελματίες γυμναστές χρειάζεται να αντιμετωπίσουν πελάτες που πάσχουν από άνοια, καθώς, όπως αποδεικνύουν έρευνες, υπάρχει άρρηκτη σύνδεση μεταξύ της άσκησης και της υγείας του εγκεφάλου, ενώ η αερόβια άσκηση μπορεί να αναβάλει τη μείωση της γνωστικής λειτουργίας που παρατηρείται σε άτομα που κινδυνεύουν ή έχουν τη νόσο Αλτσχάιμερ.
Σύμφωνα με την κα Βασιλική Γαροπούλου, Καθηγήτρια Μεταπτυχιακού στο Τμήμα Νευροεπιστημόνων Ιατρικής Σχολής, “το προσδόκιμο ζωής έχει αυξηθεί αλλά όχι και η υγιής γήρανση”, ενώ ο στόχος των ασκήσεων είναι να καθυστερήσει, όσο γίνεται, η έκπτωση των νοητικών λειτουργιών και να βελτιωθεί η κίνηση του ασθενούς. Επιπλέον, οι παράγοντες που πρέπει να ληφθούν υπόψη κατά τον σχεδιασμό προγραμμάτων άσκησης για τους νοσούντες με Αλτσχάιμερ ή άλλες νευρολογικές παθήσεις, είναι το γεγονός ότι αυτό που μπορούν να επιτελέσουν μία ημέρα μπορεί να είναι πολύ διαφορετικό από αυτό που μπορούν να ολοκληρώσουν κάποια άλλη μέρα, ότι μπορεί να έχουν δυσκολίες στην ισορροπία, λόγω οπτικής αντίληψης και συντονισμού, οπότε συνιστάται η προσθήκη σε δραστηριότητες νευροκινητικού ελέγχου, ενώ σημαντικός είναι ο καλός φωτισμός και η ησυχία, ώστε να μην ενοχλούνται.
