«Φυλλοροεί» η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία»! Την αποχώρησή του από το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού καταγγέλλοντας αρχηγισμό, ανακοίνωσε και ο επιχειρηματίας Νίκος Μπρουτζάκης, συνιδιοκτήτης του δικτυακού καναλιού Άξιον Εστί TV, κομβικού μέσου ποικίλων κινηματικών δράσεων τα τελευταία χρόνια.
Ο Νίκος Μπρουτζάκης άφησε αιχμές για τη Μαρία Καρυστιανού ότι μετέτρεψε το κίνημα «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» σε χώρο αυθαιρεσίας στη λήψη αποφάσεων, φίμωσης της διαφορετικής άποψης, άρνησης του καταστατικού και μίας κλειστής κάστας.
Σε ανάρτησή του στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook έγραψε τα παρακάτω:
«ΣΕ ΑΥΤΗ ΤΗ ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΠΙΛΕΞΩ.
ΟΧΙ ΤΟ ΕΥΚΟΛΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ, ΑΛΛΑ ΤΟ ΑΛΗΘΙΝΟ.
Φίλες και φίλοι, εδώ και οκτώ μήνες στήριξα με τεράστιο πείσμα, πάθος και αυταπάρνηση το κίνημα της Μαρίας Καρυστιανού.
Το στήριξα και σαν φυσικό πρόσωπο και μέσα από το κανάλι μου, μέσα από το πρόσωπό μου και το όνομά μου, πιστεύοντας ακράδαντα ότι θα γινόταν ο ουσιαστικός, αστάθμητος παράγοντας για την ανατροπή ενός σάπιου πολιτικού συστήματος και τη θεμελίωση μιας νέας πολιτικής κουλτούρας με ανθρώπινό πρόσωπο.
Πίστεψα σε μια πορεία βασισμένη στην ηθική, στη δικαιοσύνη και στην απόλυτη αλήθεια.
Δυστυχώς, η πορεία του χρόνου απέδειξε ότι το όραμα αυτό απομακρύνθηκε επικίνδυνα.
Σιγά αλλά σταθερά, γίναμε μάρτυρες μιας εσωτερικής μετάλλαξης.
– Η αυθαιρεσία στη λήψη αποφάσεων: Φτάσαμε στο σημείο η ηγεσία του κινήματος να καθαιρεί και να διορίζει κατά το δοκούν, ακυρώνοντας κάθε έννοια συλλογικότητας.
– Η φίμωση της διαφορετικής άποψης: Οποιαδήποτε κριτική ή αντίθετη σκέψη βαφτίστηκε «αιρετική» και αντιμετωπίστηκε με απαξίωση αντί για διάλογο.
– Η άρνηση καταστατικού: Το πιο αποκαλυπτικό και ανησυχητικό στοιχείο ήταν η ανοιχτή πλέον παραδοχή ότι δεν θα υπάρξει καταστατικό λειτουργίας, με το επιχείρημα ότι κάτι τέτοιο αποτελεί «παλαιοκομματική διαδικασία». Η απουσία κανόνων, όμως, δεν είναι προοδευτικότητα – είναι το απόλυτο άλλοθι για την αυθαιρεσία.
– Η κλειστή κάστα: Δημιουργήθηκε μια κλειστή ομάδα αποφάσεων που δεν δίνει λογαριασμό πουθενά, λειτουργώντας με όρους κλειστού συστήματος και όχι ανοιχτού κοινωνικού κινήματος.
Το αποτέλεσμα το βλέπουμε όλοι: η δυναμική του κινήματος φθίνει συνεχώς και για τους ίδιους ακριβώς λόγους, καταγράφεται πλέον ένα κύμα αποχωρήσεων τίμιων ανθρώπων που πίστεψαν στο ίδιο όραμα με μένα.
Το πιο λυπηρό –και ταυτόχρονα αποκαλυπτικό της νοοτροπίας που επικρατεί– είναι ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζονται όσοι επιλέγουν να αποχωρήσουν.
Οι άνθρωποι αυτοί, οι μέχρι χθες συνοδοιπόροι και υποστηρικτές, χαρακτηρίζονται πλέον ανοιχτά ως «προδότες», «πληρωμένοι», ή κατηγορούνται ότι «ήθελαν να πάρουν την εξουσία από την Καρυστιανού».
Αυτός ο ισχυρισμός αποδομείται πλήρως από την ίδια την πραγματικότητα για τους εξής λόγους:
– Η προπαγάνδα της ενοχοποίησης: Όταν ένα σύστημα αδυνατεί να απαντήσει με πολιτικά και ηθικά επιχειρήματα στην κριτική, καταφεύγει εύκολα στη δολοφονία χαρακτήρων. Είναι η κλασική τακτική του «ή είσαι μαζί μας άνευ όρων ή είσαι εχθρός και προδότης».
– Η αναστροφή της αλήθειας: Κανείς από όσους αποχωρούν δεν διεκδίκησε καρέκλες ή εξουσία. Αντιθέτως, αποχωρούμε ακριβώς επειδή δεν ανεχόμαστε την εξουσία χωρίς έλεγχο, χωρίς διαφάνεια και χωρίς λογοδοσία. Η φυγή δεν είναι προδοσία, είναι πράξη συνέπειας απέναντι στις αρχές μας.
– Η προσωπολατρία έναντι των αρχών: Το να ταυτίζεται η κριτική προς μια δομή με «επίθεση στο πρόσωπο», αποδεικνύει ότι το κίνημα εκτράπηκε από τις αξίες του (δικαιοσύνη, αλήθεια) και μετατράπηκε σε εργαλείο απόλυτης υποταγής.
Θέλω να είναι απολύτως ξεκάθαρο:
– Η αποχώρηση από μια προβληματική δομή δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση υποχώρηση από τον αγώνα.
– Τα προτάγματα του Κινήματος των Τεμπών δεν έχουν σβήσει. Παραμένουν πιο έντονα και επιτακτικά από ποτέ. Η ανάγκη για πραγματική δικαιοσύνη, για δημοκρτία, για την τιμωρία της συγκάλυψης και για μια κοινωνία που βάζει την ανθρώπινη ζωή πάνω από τα κέρδη, είναι υπεράνω προσώπων και κλειστών μηχανισμών.
Ως φυσικό πρόσωπο και μέσα από το «ΑΞΙΟΝ ΕΣΤΙ tv», θα εργαστώ ακούραστα προς αυτόν τον σκοπό.
Στη συνέχιση αυτών των προταγμάτων, μέσα από ουσιαστικές πολιτικές προτάσεις, μέχρι να πάρουν σάρκα και οστά όλα όσα ονειρευτήκαμε πριν μερικούς μήνες.
Ο αγώνας για μια δίκαιη κοινωνία δεν ανήκει σε κανένα κλειστό κύκλωμα, ανήκει σε όλους μας και συνεχίζεται με καθαρά χέρια και ανοιχτά μάτια».
Επιμέλεια: Συντακτική ομάδα
