Μία από τις πιο ανθρώπινες, ουσιαστικές και αποκαλυπτικές συνεντεύξεις της μέχρι σήμερα παραχωρεί η Υφυπουργός Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης και βουλευτής Α’ Θεσσαλονίκης με τη Νέα Δημοκρατία, Άννα Ευθυμίου, στην εκπομπή «Political Stories» και τη δημοσιογράφο Μάγδα Τσέγκου.
Σε ένα από τα ομορφότερα σημεία της Αθήνας το Λυκαβηττό, με την Ακρόπολη να δεσπόζει στο φόντο και ολόκληρη την πόλη να απλώνεται μπροστά τους, η Υπουργός έδωσε την πρώτη της αποκλειστική συνέντευξη. Μακριά από τη στείρα πολιτική αντιπαράθεση, μίλησε για πρώτη φορά τόσο ανοιχτά για τη γυναίκα πίσω από την πολιτικό, τη μητέρα πίσω από την υπουργό και τον άνθρωπο πίσω από τα δημόσια αξιώματα.
Η συζήτηση ξεκίνησε από τη Θεσσαλονίκη, την πόλη που αποτελεί πάντα το σημείο αναφοράς της ζωής της. Εκεί γεννήθηκε, μεγάλωσε, σπούδασε στη Νομική Σχολή, άσκησε τη μάχιμη δικηγορία και έκανε τα πρώτα της βήματα στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και στη συνέχεια στην κεντρική πολιτική σκηνή. Σήμερα η ζωή της μοιράζεται ανάμεσα στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη. Από Δευτέρα έως Πέμπτη βρίσκεται σχεδόν αποκλειστικά στην Αθήνα, λόγω των αυξημένων υποχρεώσεων του Υπουργείου, ενώ κάθε Παρασκευή επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη, όπου παραμένει μέχρι την Κυριακή, προκειμένου να βρίσκεται κοντά στους πολίτες της εκλογικής της περιφέρειας αλλά και στην οικογένειά της.
Η Άννα Ευθυμίου εξηγεί στη Μάγδα Τσέγκου, ότι η μεγαλύτερη πρόκληση της ζωής της δεν είναι η πολιτική ούτε οι απαιτήσεις του υπουργείου. Η μεγαλύτερη πρόκληση είναι η μητρότητα. Όπως λέει, καθημερινά προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα σε δύο κόσμους που αγαπά εξίσου: την οικογένεια και την προσφορά στους πολίτες. Παραδέχεται πως προσωπικός χρόνος ουσιαστικά δεν υπάρχει, καθώς κάθε λεπτό της ημέρας είναι αφιερωμένο είτε στη δουλειά είτε στα παιδιά της.
Με ιδιαίτερη συγκίνηση περιγράφει τις στιγμές που αισθάνεται ότι χάνει από την καθημερινότητα των παιδιών της. Της λείπει να τα πηγαίνει το πρωί στο σχολείο, να βρίσκεται στις σχολικές εκδηλώσεις, στις εξωσχολικές δραστηριότητες, να είναι παρούσα σε κάθε μικρή και μεγάλη στιγμή της ζωής τους. Όπως λέει, οι συνεχείς βιντεοκλήσεις είναι ο τρόπος με τον οποίο προσπαθεί να μειώσει την απόσταση και να παραμένει ουσιαστικά δίπλα τους, ακόμη κι όταν βρίσκεται εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά.
Μία από τις πιο όμορφες στιγμές της συνέντευξης έρχεται όταν αφηγείται ένα περιστατικό με τον γιο της, τον Χρήστο, μαθητή πλέον της Α’ Γυμνασίου. Εκείνος είχε διαγώνισμα στον Όμηρο, ενώ η ίδια συμμετείχε στις κοινοβουλευτικές υποχρεώσεις της στη Βουλή. Αντί να αρκεστεί σε ένα απλό τηλεφώνημα, βγήκε για λίγα λεπτά από την αίθουσα της Ολομέλειας, αναζήτησε ένα ήσυχο σημείο στους διαδρόμους του Κοινοβουλίου, έκανε βιντεοκλήση και άρχισε να του κάνει επανάληψη στον Όμηρο, εξηγώντας του απορίες και βοηθώντας τον μέχρι να μπει στην τάξη για το διαγώνισμα. «Εγώ τα διαβάζω τα παιδιά μου. Όπου κι αν βρίσκομαι, ό,τι κι αν κάνω, θα βρω τρόπο να είμαι δίπλα τους», λέει χαρακτηριστικά, αποκαλύπτοντας μια πλευρά της που δύσκολα βλέπει το κοινό.
Ιδιαίτερα συγκλονιστική είναι η στιγμή που η Άννα Ευθυμίου αποκαλύπτει για πρώτη φορά δημόσια ότι πριν αποκτήσει τα δύο παιδιά της πέρασε μια εξαιρετικά δύσκολη περίοδο, βιώνοντας τρεις διαδοχικές αποβολές μέσα σε τρία χρόνια. Μιλά χωρίς περιστροφές για τον ψυχικό πόνο, την αγωνία, την απογοήτευση αλλά και την ελπίδα που δεν έχασε ποτέ. Μάλιστα εξομολογείται ότι υπήρξε περίοδος κατά την οποία είχε αποφασίσει να προχωρήσει στη διαδικασία της υιοθεσίας και είχε ήδη ξεκινήσει να ενημερώνεται για όλα τα απαραίτητα βήματα. Όπως λέει, έβλεπε τις φίλες της να κρατούν στην αγκαλιά τους τα παιδιά τους και αντί να λυγίζει, έπαιρνε δύναμη, πιστεύοντας ότι κάποια στιγμή θα έρθει και η δική της σειρά να γίνει μητέρα. Σήμερα στέλνει ένα δυνατό μήνυμα αισιοδοξίας σε όλες τις γυναίκες που περνούν την ίδια δοκιμασία, ζητώντας τους να μην χάσουν ποτέ την πίστη και την ελπίδα τους.
Με μεγάλη αγάπη μιλά και για τον σύζυγό της, τον Γιώργο, τον άνθρωπο που βρίσκεται δίπλα της από την εφηβεία. Είναι μαζί από τα 16 τους χρόνια και, όπως λέει, εκείνος είναι ο πρώτος αλλά και ο μοναδικός μεγάλος έρωτας της ζωής της. Μετρούν πλέον τριάντα χρόνια κοινής πορείας. Μεγάλωσαν στο ίδιο χωριό, έχουν κοινές καταβολές, κοινές αρχές και κοινές αξίες. Περιγράφει τον σύζυγό της ως τον πιο σταθερό σύμμαχο στη ζωή της, τον άνθρωπο που στήριξε κάθε της απόφαση και πολλές φορές έβαλε σε δεύτερη μοίρα τα δικά του «θέλω», προκειμένου εκείνη να μπορέσει να υπηρετήσει την πολιτική και παράλληλα να μεγαλώσουν σωστά τα παιδιά τους.
Η συγκίνηση κορυφώνεται όταν αναφέρεται στους γονείς της. Το 2024 ήταν μία από τις δυσκολότερες χρονιές της ζωής της. Ο πατέρας της, που έπασχε από Alzheimer, έφυγε από τη ζωή, ενώ η μητέρα της αντιμετώπιζε σοβαρότατα προβλήματα υγείας, τα οποία συνδέονταν με επιπλοκές μιας μηνιγγίτιδας που είχε περάσει σε ηλικία μόλις πέντε ετών. Η Άννα Ευθυμίου περιγράφει τον δύσκολο αγώνα που έδωσε μαζί με τον αδελφό της, προσπαθώντας να στηρίξουν τους γονείς τους μέχρι την τελευταία στιγμή, χωρίς ποτέ να χάσουν την αξιοπρέπειά τους.
Ιδιαίτερη αναφορά κάνει και στη μητέρα της, η οποία αρχικά δεν ήθελε να ασχοληθεί με την πολιτική. Όχι γιατί δεν πίστευε στις δυνατότητές της, αλλά γιατί φοβόταν ότι ένας τόσο απαιτητικός χώρος θα μπορούσε να την πληγώσει ή να αλλοιώσει τον χαρακτήρα της. Τελικά, όμως, στάθηκε δίπλα της σε κάθε βήμα και έγινε από τους μεγαλύτερους υποστηρικτές της.
Με χιούμορ θυμάται ακόμη την περίοδο της εγκυμοσύνης της, όταν έκανε ολόκληρη την προεκλογική της εκστρατεία στον έβδομο μήνα, συνέχιζε να εργάζεται ασταμάτητα και, όπως λέει γελώντας, «παραλίγο να γεννήσω στη Βουλή». Αποκαλύπτει επίσης ότι εκείνη την περίοδο οι μεγάλες της αδυναμίες ήταν τα πατατάκια και το παγωτό, τα οποία δεν έλειπαν σχεδόν ποτέ από την καθημερινότητά της.
Η Μάγδα Τσέγκου ανοίγει μαζί της και τη συζήτηση για τη θέση της γυναίκας στην πολιτική. Η Άννα Ευθυμίου παραδέχεται ότι μια γυναίκα, ιδιαίτερα όταν έχει έντονη δημόσια παρουσία, χρειάζεται πολλές φορές να αποδείξει διπλά τις γνώσεις, τις ικανότητες και την αξία της. Όπως εξηγεί, σε αρκετές περιπτώσεις χρειάζεται περισσότερη επιμονή, περισσότερη δουλειά και μεγαλύτερη αποφασιστικότητα για να κερδίσει τον ίδιο σεβασμό.
Γυρίζοντας στα παιδικά της χρόνια, θυμάται ότι ήδη από τη Δευτέρα και την Τρίτη Δημοτικού έγραφε εκθέσεις για όλα όσα δεν της άρεσαν στη χώρα και για όσα θα ήθελε να αλλάξει όταν μεγαλώσει. «Ίσως τελικά η πολιτική να υπήρχε πάντα μέσα μου», λέει χαρακτηριστικά.
Ξεχωριστή στιγμή αποτελεί και η περιγραφή του τηλεφωνήματος που δέχθηκε από τον Πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, όταν της ανακοίνωσε ότι επιθυμεί να αναλάβει τη θέση της Υφυπουργού Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης. Η ίδια μιλά για την τιμή, τη συγκίνηση αλλά κυρίως για την τεράστια ευθύνη που ένιωσε απέναντι στους πολίτες, θέλοντας να δικαιώσει την εμπιστοσύνη που της έδειξε.
Στο τελευταίο μέρος της συνέντευξης η Άννα Ευθυμίου κάνει έναν συνολικό απολογισμό του έργου που επιτελείται στο Υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικής Ασφάλισης, επισημαίνοντας ότι σε συνεργασία με την Υπουργό Νίκη Κεραμέως συνεχίζεται μια μεγάλη μεταρρυθμιστική προσπάθεια με στόχο τη βελτίωση της καθημερινότητας των ασφαλισμένων. Όπως τονίζει, μία από τις σημαντικότερες αλλαγές είναι η ταχύτητα απονομής των κύριων συντάξεων, καθώς από περίπου 500 ημέρες αναμονής που απαιτούνταν στο παρελθόν, σήμερα ο μέσος χρόνος έχει μειωθεί περίπου στις 50 ημέρες.
