Η συνέντευξη του Μπαρτ Ντε Βέβερ στην La Libre Belgique λειτουργεί σαν καταλύτης: από μια τεχνική συζήτηση για τα «παγωμένα» ρωσικά περιουσιακά στοιχεία, μετατρέπει το ζήτημα σε μείζον γεωπολιτικό διακύβευμα. Η φράση περί «αιώνιας ανταπόδοσης» από τη Ρωσία, αν το Βέλγιο προχωρήσει σε δήμευση, δεν είναι απλώς μια προειδοποίηση· είναι ένα σήμα ότι η Μόσχα επιχειρεί να αποτρέψει την ΕΕ από μια κίνηση που θα μπορούσε να δημιουργήσει ιστορικό προηγούμενο χωρίς ανάλογο.
Ο Βέλγος πρωθυπουργός εμφανίζεται να αμφισβητεί ανοιχτά τη στρατηγική της ΕΕ στην Ουκρανία, χαρακτηρίζοντας «παραμύθι» την ήττα της Ρωσίας και ζητώντας σχεδιασμό με βάση σενάρια όπου η Μόσχα δεν ηττάται καθαρά. Με αυτόν τον τρόπο, τοποθετεί το Βέλγιο στον ρόλο του απρόθυμου εκτελεστή ενός «πειράματος» που, όπως υποστηρίζει, μπορεί να στραφεί εναντίον της ίδιας της Ευρώπης.
Η έμφαση στη νομική διάσταση – ότι η κατάσχεση κρατικών κεφαλαίων συνιστά εκτροπή και ανοίγει τον δρόμο για προσφυγές και αντίποινα – δείχνει πως η βελγική κυβέρνηση θέλει να παρουσιάσει τη στάση της ως «ρεαλιστική» απέναντι σε μια ΕΕ που, κατά τον Ντε Βέβερ, κινείται περισσότερο από πολιτικό συμβολισμό παρά από ψυχρό υπολογισμό κινδύνου. Η απαίτηση για εγγυήσεις επιμερισμού του ρίσκου στο μοντέλο δανείου προς την Ουκρανία με ενέχυρο τα ρωσικά assets στην Euroclear ενισχύει αυτή την εικόνα.
Έτσι, η συνέντευξη δεν αφορά μόνο τα παγωμένα κεφάλαια. Αναδεικνύει ένα βαθύτερο ρήγμα εντός της ΕΕ: από τη μια πλευρά χώρες που βλέπουν την Ουκρανία ως υπαρξιακό μέτωπο απέναντι στη Ρωσία, και από την άλλη εκείνες που φοβούνται ότι η υπέρβαση νομικών κόκκινων γραμμών θα στραφεί τελικά εναντίον της ίδιας της Ευρώπης.
Επιμέλεια: Συντακτική ομάδα
