Σήμερα, η Σαχάρα είναι μια απέραντη και αφιλόξενη έρημος, όμως πριν από χιλιάδες χρόνια ήταν ένας καταπράσινος τόπος γεμάτος ζωή. Μεταξύ 14.500 και 5.000 ετών πριν, η περιοχή φιλοξενούσε έναν μυστηριώδη πολιτισμό που έζησε απομονωμένος, αφήνοντας πίσω του ενδείξεις για μια άγνωστη γενεαλογική γραμμή.
Αρχαιολογικές έρευνες στη Λιβύη αποκάλυψαν τα απολιθώματα δύο ατόμων που έζησαν στην εποχή της «Πράσινης Σαχάρας», δίνοντας στους επιστήμονες νέα στοιχεία για τη γενετική και πολιτισμική ποικιλομορφία της αρχαίας Αφρικής. Οι σοροί τους βρέθηκαν στη βραχώδη περιοχή Τακαρκόρι, φυσικά μουμιοποιημένες, και θεωρούνται οι αρχαιότερες μουμιοποιήσεις ανθρώπων που έχουν ανακαλυφθεί.
Η γενετική ανάλυση έδειξε ότι οι Τακαρκόρι δεν είχαν επιμειξίες με άλλες γνωστές ομάδες της εποχής από την υποσαχάρια Αφρική, την Εγγύς Ανατολή ή την Ευρώπη, παρότι ασχολούνταν με την κτηνοτροφία, μια πρακτική που είχε εισαχθεί από άλλες περιοχές.
Τα αρχαιολογικά ευρήματα περιλαμβάνουν λίθινα εργαλεία, κεραμικά και ανάγλυφα ειδώλια, αποδεικνύοντας ότι οι Τακαρκόρι είχαν αναπτύξει έναν ιδιαίτερο πολιτισμό. Ωστόσο, καθώς το κλίμα άλλαξε και η Σαχάρα μετατράπηκε ξανά σε έρημο, ο πολιτισμός τους εξαφανίστηκε. Παρόλα αυτά, η γενετική τους κληρονομιά παραμένει σε πληθυσμούς της Βόρειας Αφρικής, προσφέροντας νέα στοιχεία για την ιστορία της περιοχής.
