Η αντιμετώπιση των διαρκώς αρνητικών ανθρώπων μπορεί να μοιάζει με το να περπατάς μέσα σε ένα συναισθηματικό… ναρκοπέδιο. Κάθε συζήτηση γίνεται μια άσκηση υπομονής, καθώς τα επικριτικά τους σχόλια, οι απαισιόδοξες απόψεις και οι σκληρές κρίσεις τους υπονομεύουν την ευημερία σας.
Αυτές οι αλληλεπιδράσεις σας αφήνουν εξαντλημένες, απογοητευμένες και μερικές φορές αμφισβητείτε την αξία σας.
Ενώ δεν μπορείτε να ελέγξετε τον τρόπο που συμπεριφέρονται οι άλλοι, μπορείτε να ελέγξετε την αντίδρασή σας στην αρνητικότητά τους. Η συνεχής ροή κριτικής και παραπόνων δεν χρειάζεται να καθορίζει τις αλληλεπιδράσεις σας ή να βλάπτει την αυτοεκτίμησή σας.
1. Αναγνωρίστε τα αρνητικά τους στοιχεία χωρίς να τα εσωτερικεύετε
Κάποιος που επικρίνει συνεχώς τα πάντα, μπορεί να σου δείχνει ουσιαστικά την κοσμοθεωρία του- δεν έχει να κάνει συνεχώς. Με άλλα λόγια, τα αρνητικά του σχόλια αντανακλούν το εσωτερικό του τοπίο, όχι την αξία σου.
Τα σχόλια που πονάνε συχνότερα αγγίζουν τις υπάρχουσες ανασφάλειές μας.
Πολλοί αρνητικοί άνθρωποι εφαρμόζουν το ίδιο απαισιόδοξο φίλτρο σε όλα στη ζωή τους – όχι μόνο σε εσάς. Παρατηρήστε αν παραπονιούνται για όλους και για όλα με τον ίδιο ζήλο. Η αντίδρασή σας στην αρνητικότητά τους γίνεται ευκολότερη όταν την αναγνωρίζετε ως μοτίβο.
2. Θέστε και διατηρήστε υγιή όρια
Ένα όριο αντανακλά κάτι με το οποίο δεν είστε εντάξει. Ενημερώνει το άλλο άτομο ότι αν εμπλακεί σε μια συγκεκριμένη μορφή συμπεριφοράς, τότε θα προβείτε σε μια συγκεκριμένη ενέργεια.
Τα όρια μπορεί να περιλαμβάνουν τον περιορισμό των θεμάτων συζήτησης, τη διάρκεια των αλληλεπιδράσεων ή τη συχνότητα επαφής. Οι σαφείς παράμετροι βοηθούν στη διαχείριση της έκθεσής σας στην αρνητικότητα.
Όταν κάποιος προσπαθεί να ξεπεράσει τα καθιερωμένα όριά σας, οι απαλές υπενθυμίσεις λειτουργούν καλύτερα από τις αμυντικές αντιδράσεις. Απλές φράσεις όπως «συμφωνήσαμε να μην συζητήσουμε αυτό το θέμα» βοηθούν στην ενίσχυση των ορίων σας χωρίς κλιμάκωση.
3. Χρησιμοποιήστε τεχνικές αποδέσμευσης όταν οι συζητήσεις γίνονται τοξικές
Οι απαλές μεταβάσεις μπορούν να ανακατευθύνουν τις συζητήσεις χωρίς αντιπαράθεση. Φράσεις όπως «μόλις θυμήθηκα ότι πρέπει να…» ή «πριν το ξεχάσω, επίτρεψε μου να ρωτήσω για…» παρέχουν φυσικές εξόδους μακριά από την αρνητικότητα.
Το διάλειμμα για την τουαλέτα παραμένει μια υποτιμημένη τακτική διαφυγής για άβολες συζητήσεις. Αυτό το σύντομο διάλειμμα σας προσφέρει χρόνο για να επαναφέρετε συναισθηματικά τον εαυτό σας και να αποφασίσετε αν θα συνεχίσετε να συμμετέχετε στο διάλογο.
Οι περισσότεροι αρνητικοί συνομιλητές μπορούν να επηρεαστούν, χρησιμοποιώντας διακριτικά σημάδια αποδέσμευσης. Η σταδιακή μείωση του ενθουσιασμού σας από την συζήτηση, η συντόμευση των απαντήσεων και η εισαγωγή μεγαλύτερων παύσεων σηματοδοτούν τη μείωση της συμμετοχής σας χωρίς να απαιτούνται σαφείς δηλώσεις.
4. Απαντήστε με ήρεμη ουδετερότητα αντί να βουτήξετε στην αρνητικότητα
Φράσεις όπως «βλέπω ότι έχεις έντονη άποψη για αυτό» επικυρώνουν το δικαίωμά τους να έχουν γνώμη, χωρίς να υποστηρίζουν την αρνητικότητά τους.
Η συναισθηματική ουδετερότητα απαιτεί εξάσκηση και αυτογνωσία. Όταν αισθάνεστε ότι εκνευρίζεστε, επικεντρωθείτε στην αναπνοή σας ενώ συνεχίζετε να ακούτε – αυτό δημιουργεί χώρο μεταξύ των σχολίων του άλλου και της απάντησής σας.
Η γλώσσα του σώματος παίζει κρίσιμο ρόλο στη διατήρηση της ουδετερότητας. Μια χαλαρή στάση σώματος και μια μετρημένη ομιλία μεταδίδουν συναισθηματική σταθερότητα ακόμα και όταν εσωτερικά δεν είστε σταθερές…
Επιμέλεια: Συντακτική ομάδα
