«Θα ήταν ενδεχοµένως σκόπιµο να ορισθεί ότι η καταγγελία της σύµβασης προµήθειας και, ιδίως, η διακοπή της ηλεκτροδότησης πρέπει να οφείλεται σε αποδεδειγµένη υπαιτιότητα του αντισυµβαλλόµενου καταναλωτή και, σε κάθε περίπτωση, ότι προηγουµένως έχουν ληφθεί από τον προµηθευτή όλα τα προαναφερθέντα εναλλακτικά µέτρα αποφυγής της, πριν από οποιαδήποτε διακοπή της ηλεκτροδότησης». Αυτό αναφέρει η Επιστημονική Υπηρεσία της Βουλής στις παρατηρήσεις της επί του άρθρου 6 παρ. 2 του νομοσχεδίου για τη λειτουργία της αγοράς ηλεκτρικής ενέργειας που συζητείται σήμερα στην Ολομέλεια.
Με το άρθρο 6 του νομοσχεδίου ορίζεται ότι ειδικά για τους πελάτες ηλεκτρικής ενέργειας ο προµηθευτής δεν δύναται να καταγγέλλει τη σύµβαση προµήθειας και να προβαίνει σε αποσύνδεση του πελάτη εξαιτίας ή εξ αφορµής συγκεκριµένων λόγων, οι οποίοι απαριθµούνται. Ωστόσο η απαγόρευση καταγγελίας και αποσύνδεσης αίρεται αυτοδικαίως αν η προθεσμία των 90 ημερών για την ολοκλήρωση της εξέτασης της διαφοράς, από τον Ενεργειακό Διαμεσολαβητή ή την Ανεξάρτητη Αρχή Ελέγχου της Αγοράς και Προστασίας του Καταναλωτή ή από άλλο μηχανισμό εξωδικαστικής επίλυσης διαφορών σύμφωνα με το άρθρο 45 του Κώδικα Προμήθειας Ηλεκτρικής Ενέργειας, παρέλθει άπρακτη.
Η Επιστημονική Υπηρεσία επισημαίνει ότι «η ηλεκτρική ενέργεια δεν αποτελεί απλώς εµπορικό αγαθό, αλλά βασική υπηρεσία ζωτικής σηµασίας, άρρηκτα συνδεδεµένη µε την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, της υγείας, της ασφάλειας και της αξιοπρεπούς διαβίωσης. Η ιδιαιτερότητα αυτή επιβάλλει την υπαγωγή της καταγγελίας της σύµβασης προµήθειας και, ιδίως, της διακοπής της ηλεκτροδότησης, σε αυξηµένες εγγυήσεις διαφάνειας, αναλογικότητας και προηγούµενης ενηµέρωσης του καταναλωτή.
Η διακοπή της ηλεκτροδότησης, ως µέτρο εξαιρετικά επαχθές για τον καταναλωτή, δεν µπορεί να αντιµετωπίζεται ως αυτόµατη και αναπόφευκτη συνέπεια της καταγγελίας της σύµβασης προµήθειας, ιδίως όταν δεν υφίσταται συµβατική παράβαση ή υπαιτιότητα του πελάτη. Η αρχή της αναλογικότητας, σε συνδυασµό µε την αρχή της καλής πίστης και τον κοινωνικό σκοπό της παροχής ηλεκτρικής ενέργειας, επιβάλλει την προηγούµενη εξέταση ηπιότερων µέτρων, όπως η συνέχιση της εκπροσώπησης της παροχής από άλλον προµηθευτή, η µετάπτωση στο καθεστώς Καθολικής Υπηρεσίας, η δυνατότητα διακανονισµού ή άλλη πρόσφορη λύση, δεδοµένου ότι αποτελεί ακραίο µέτρο το οποίο πρέπει να ασκείται σύµφωνα µε την καλή πίστη και τον κοινωνικό σκοπό του δικαιώµατος που διασφαλίζει τη συνέχεια της ηλεκτροδότησης».
Παράλληλα, υπενθυμίζει ότι η απόλαυση του αγαθού της ηλεκτρικής ενέργειας καταλαµβάνεται από το προστατευτικό βεληνεκές του άρθρου 2 παρ. 1 του Συντάγµατος, το οποίο εγγυάται την αξία της προστασίας του ανθρώπου.
Επιμέλεια: Συντακτική ομάδα
