Οι λάτρεις της αυτοκίνησης και οι κυνηγοί της… ευημερίας, στα πρώτα βήματα ένταξης του αυτοκινήτου στην καθημερινότητα των ΗΠΑ, ήθελαν να αγοράσουν το Ford Model T. Το μοντέλο που ενσάρκωσε -τότε- τον πόθο για απόκτηση ενός οχήματος στην μεσαία τάξη των ΗΠΑ κατασκευάστηκε από τη Ford Motor Company και κυκλοφόρησε από την 1η Οκτωβρίου 1908 έως τις 26 Μαΐου 1927.
Το μοντέλο Ford Model T μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα γνώρισε πολύ μεγάλη επιτυχία όχι μόνο επειδή προσέφερε οικονομικές μετακινήσεις, αλλά γιατί παρείχε μεγάλη άνεση στον οδηγό και τους επιβάτες. Έτσι, δεν άργησε να γίνει ένα ισχυρό σύμβολο της εποχής του αμερικανικού εκσυγχρονισμού. Με 16,5 συνολικά εκατομμύρια πωλήσεις, βρίσκεται μεταξύ των πιο αναγνωρισμένων αυτοκινήτων όλων των εποχών.
Αν και τότε κυκλοφορούσαν αρκετά αυτοκίνητα, εντούτοις εξακολουθούσαν να είναι σπάνια στους δρόμους, καθώς ήταν ιδιαίτερα ακριβά και αναξιόπιστα ως προς την ασφάλεια. Το πρώτο μοντέλο παραγωγής Τ κατασκευάστηκε στις 12 Αυγούστου 1908, ενώ στις 26 Μαΐου 1927 ο Χένρι Φορντ έβγαζε στην παραγωγή το 15ο εκατομμύριο μοντέλο Τ Ford. Ήταν η απαρχή για αντιστροφή του κλίματος ως προς την αγορά αυτοκινήτων.
Το τότε νέο μοντέλο ήταν το πρώτο αυτοκίνητο της Ford που κατασκευάστηκε μαζικά και είχε μπει σε γραμμή συναρμολόγησης, όπως γίνεται και σήμερα. Αν κρίνουμε από τις διαστάσεις του, ήταν αρκετά μεγάλο για να φιλοξενήσει μια οικογένεια, αλλά και ιδιαίτερα σβέλτο για να κινηθεί και να καλύψει μεγάλες αποστάσεις. Σύντομα μετά την επιτυχία των πρώτων πωλήσεων βελτιώθηκαν αρκετά πράγματα. Χρησιμοποιήθηκαν καλύτερα υλικά, βελτιώθηκε η μηχανή και η κατανάλωση καυσίμου. Ωστόσο παρέμεινε ιδιαίτερα ακριβό, καθώς δεν μπορούσε να το αποκτήσει ένας χαμηλά αμειβόμενος υπάλληλος.
Το μοντέλο T κυκλοφόρησε σε πολλά είδη αμαξώματος. Από το 1913 έως το 1925 το αυτοκίνητο ήταν μαζικής παραγωγής και έβγαινε μόνο σε μαύρο χρώμα. Ο τετρακύλινδρος κινητήρας απέδιδε 20 ίππους και το αυτοκίνητο είχε μέγιστη ταχύτητα τα 70 χλμ/ώρα. Στα περισσότερα μοντέλα ο κινητήρας ξεκινούσε με χειροκίνητο στρόφαλο, ενώ από το 1920 και έπειτα χρησιμοποιούσε μπαταρία. Η δεξαμενή καυσίμου ήταν κάτω από το μπροστινό κάθισμα για να είναι κοντά στην μηχανή, καθώς η τροφοδότηση του κινητήρα γίνονταν αποκλειστικά και μόνο με την βαρύτητα του καυσίμου.
Το μοντέλο, ωστόσο, έγινε ένα αγαπημένο αυτοκίνητο, με κορυφαίες για την εποχή ταχύτητες, με άνεση και ασφάλεια. Αυτό ήταν και η αφορμή να γίνει αντικείμενο τραγουδιών, ποιημάτων και ευφάνταστων ιστοριών.
