Γράφει η
Κυριακή Φραγκουδάκη,
Διευθύντρια Νοσηλευτικής Διεύθυνσης, ΥΓΕΙΑ
«Οι Νοσηλευτές μας. Το μέλλον μας. Οι Νοσηλευτές που έχουν δύναμη και αυτονομία σώζουν ζωές». Με αυτό το μήνυμα γιορτάζει φέτος το Διεθνές Συμβούλιο Νοσηλευτών (ICN) την παγκόσμια ημέρα Νοσηλευτών. Η 12η Μαΐου, επέτειος της γέννησης της Florence Nightingale που είναι η πρωτοπόρος της σύγχρονης νοσηλευτικής επιστήμης, έχει καθιερωθεί ως η παγκόσμια ημέρα Νοσηλευτών. Η ημέρα αυτή τιμά την προσφορά, τον επαγγελματισμό και την αυταπάρνηση των νοσηλευτών, αναδεικνύοντας τον κρίσιμο ρόλο τους ως η «ραχοκοκαλιά» των συστημάτων υγείας παγκοσμίως.
Ο José Luis Cobos Serrano, Πρόεδρος του Διεθνούς Συμβουλίου Νοσηλευτών, τόνισε ότι «ο προσωπικός του στόχος είναι η δέσμευσή του στην εξασφάλιση ότι οι Νοσηλευτές έχουν την εξουσία, τους πόρους, και τις συνθήκες εργασίας που δικαιούνται ώστε να παρέχουν άριστη φροντίδα. Η πραγματική ενδυνάμωση σημαίνει την απομάκρυνση κάθε φραγμού ώστε οι Νοσηλευτές να αξιοποιούν πλήρως τις γνώσεις και τις δεξιότητές τους και την δημιουργία κάθε ευκαιρίας ώστε οι φωνές των Νοσηλευτών να επηρεάσουν την μελλοντική φροντίδα υγείας».
Καθημερινά οι Νοσηλευτές βελτιώνουν και σώζουν τις ζωές των ασθενών τους και η επίδραση της φροντίδας τους είναι μεγαλύτερη όταν ενισχύεται ο ρόλος τους. Στη σημερινή συγκυρία με την παγκόσμια έλλειψη νοσηλευτών και τις αυξανόμενες ανάγκες φροντίδας, το θέμα του εορτασμού εστιάζει στις θεσμικές αλλαγές που απαιτούνται ώστε να αξιοποιηθεί η ισχύς των νοσηλευτών.
Προκειμένου να μεγιστοποιηθεί το όφελος από την νοσηλευτική φροντίδα θα πρέπει δημιουργηθούν ασφαλή και δίκαια περιβάλλοντα εργασίας όπου οι νοσηλευτές θα μπορούν να εξασκούν αυτόνομα το έργο τους και να ασκούν επιρροή μέσω της ηγεσίας τους. Οι νοσηλευτές συνεχίζουν να εξασφαλίζουν την φροντίδα, να θωρακίζουν τις κοινότητες και να στηρίζουν τα συστήματα υγείας συχνά κάτω από τεράστια ένταση, ενώ η συνεισφορά τους δεν αναγνωρίζεται πάντοτε ούτε ανταμείβεται επαρκώς.
Ως προσωπικό της πρώτης γραμμής αλληλεπιδρούν περισσότερο με τους ασθενείς και υπερασπίζονται τα δικαιώματά τους. Εκπαιδεύουν τους ασθενείς και τους οικείους τους στην διαχείριση της ασθένειας παρέχοντας συναισθηματική υποστήριξη. Σε συνεργασία με άλλους επαγγελματίες υγείας συγκροτούν διεπιστημονικές ομάδες που σχεδιάζουν και υλοποιούν το πλάνο φροντίδας των ασθενών. Μέσω των διοικητικών τους ρόλων και της νοσηλευτικής έρευνας προάγουν την καινοτομία στα συστήματα υγείας.
Το νοσηλευτικό επάγγελμα σήμερα αντιμετωπίζει σοβαρές ελλείψεις. Οι παράγοντες που συμβάλλουν σε αυτό είναι η αυξημένη ηλικία του νοσηλευτικού δυναμικού, τα υψηλά ποσοστά αποχώρησης, και η επίδραση της πανδημίας του Covid -19 που οδήγησε πολλούς έμπειρους νοσηλευτές εκτός του χώρου της υγείας.
Η μεγάλη αναλογία ασθενών προς νοσηλευτές, οι πολύωρες βάρδιες και οι υποστελεχωμένες μονάδες οδηγούν σε επαγγελματική εξουθένωση. Η έλλειψη ηγεσίας, οι ανεπαρκείς δεξιότητες των προϊστάμενων, ο εκφοβισμός στον χώρο εργασίας και η αγένεια ειδικά προς τους νέους σε ηλικία εργαζόμενους επηρεάζουν αρνητικά την παραμονή τους στα συστήματα Υγείας. Πολλοί αισθάνονται ότι ο μισθός τους δεν ανταποκρίνεται στο υψηλό στρες που βιώνουν και την απαιτητική φύση της εργασίας τους σε συνδυασμό με το αυξανόμενο κόστος ζωής.
Προκειμένου να καταφέρουμε να διατηρήσουμε έμπειρους και ικανούς νοσηλευτές στα συστήματα υγείας απαιτούνται στοχευμένες στρατηγικές. Οι ασφαλείς αναλογίες ασθενών προς νοσηλευτές μειώνουν την επαγγελματική εξουθένωση και βελτιώνουν την ασφάλεια των ασθενών. Η εφαρμογή προγραμμάτων υποδοχής και ένταξης των νέων νοσηλευτών και η συνεχής εκπαίδευση των προϊστάμενων ώστε να είναι υποστηρικτικοί και επικοινωνιακοί είναι ουσιαστικής σημασίας.
Οι Νοσηλευτές χρειάζονται δίκαιη αμοιβή και επιβράβευση της παραμονής τους στους οργανισμούς υγείας. Εξίσου σημαντική είναι η ενίσχυση της αυτονομίας, η αναγνώριση των γνώσεων και δεξιοτήτων τους, και η συμμετοχή τους στην λήψη αποφάσεων. Οι οργανισμοί υγείας οφείλουν να σχεδιάσουν ξεκάθαρες ευκαιρίες καριέρας και να παρέχουν ευέλικτα προγράμματα εργασίας με ικανά διαστήματα ανάπαυσης για την επίτευξη ισορροπίας στην επαγγελματική και προσωπική ζωή των Νοσηλευτών. Τέλος απαιτείται μηδενική ανοχή σε οποιαδήποτε μορφή εργασιακής βίας και εκφοβισμού και εγκαθίδρυση θετικού εργασιακού περιβάλλοντος.
Οι νοσηλευτές είναι περισσότερο από επαγγελματίες υγείας που φορούν στολή. Εί-ναι θεραπευτές που νοιάζονται, είναι εκπαιδευτές που γνωρίζουν, ακούραστοι συ-νήγοροι και συνοδοιπόροι των ασθενών. Είναι η καθησυχαστική παρουσία σε ευά-λωτες στιγμές, τα εξειδικευμένα χέρια που χορηγούν θεραπείες και οι ακροατές με ενσυναίσθηση που κατανοούν και τις ιατρικές ανάγκες και την συναισθηματική πίε-ση. Διαθέτουν ένα μείγμα ιατρικής γνώσης και γνήσιου ενδιαφέροντος, αποτελούν την γέφυρα μεταξύ των ιατρών και των ασθενών και ενθαρρύνουν τους ασθενείς να συμμετέχουν ενεργά στο ταξίδι τους μέχρι την θεραπεία. Η αναγνώριση και η στήριξη των νοσηλευτών δεν αποτελεί μόνο ηθική υποχρέωση, αλλά και αναγκαία επένδυση για το μέλλον της υγείας.
Γιατί τελικά, το μέλλον της υγείας εξαρτάται από αυτούς που βρίσκονται καθημερινά δίπλα στον άνθρωπο.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
