Μία “Ένδον” έκθεση στο Σπίτι της Κύπρου αναδεικνύει τους δεσμούς των Κυπρίων καλλιτεχνών με την ελληνική εικαστική σκηνή

Αν και σε μία έκθεση αφιερωμένη σε Κύπριους καλλιτέχνες, έργα των οποίων βρίσκονται στη συλλογή που διατηρεί το Σπίτι της Κύπρου και η οποία εγκαινιάσθηκε επίσημα την Παρασκευή 2 Οκτωβρίου, ο Αθηναίος θεατής έχει αμέσως μια οικεία αίσθηση. Και τούτο, γιατί πολλοί από όσους συμμετέχουν στην έκθεση «Ένδον | Within», επί πολλά χρόνια τώρα συγκαταλέγονται ανάμεσα στους πρωταγωνιστές σε εκθέσεις και καλλιτεχνικά δρώμενα της Ελλάδος κι αποτελούν αναπόσπαστο υλικό στο εικαστικό στερέωμα.

Και πράγματι, η έκθεση “Ένδον” υπενθυμίζει στο κοινό την παντοτινή σχέση και τη βαθιά δημιουργική όσμωση που υπάρχει στο καλλιτεχνικό στερέωμα των δύο χωρών. Χωρίς να επιχειρείται από τους οργανωτές της μία χρονολόγηση στη σειρά παρουσίασης των έργων και των καλλιτεχνών, εύκολα μπορούμε να διαπιστώσουμε υφολογικές διαστρωματώσεις και μια τεχνοτροπική προτίμηση, που παραπέμπουν στις στυλιστικές διακυμάνσεις, οι οποίες χαρακτήρισαν και την ελλαδική εικαστική σκηνή τις περασμένες δεκαετίες.

‘Αλώστε πολλοί από τους Κύπριους δημιουργούς ήσαν κι εκείνοι συντελεστές ενεργοί στη διαμόρφωση του ελληνικού τοπίου: ονόματα (διαλεγμένα με σκοπό αποκλειστικά ενδεικτικό κι ουδόλως για να εκφράσουμε προτίμηση ειδική) όπως του Γιώργου Μαυροΐδη, του Ανδρέα Σάββα, του Αντώνη Μιχαηλίδη, της Γιούλας Χατζηγεωργίου, της Ερατούς Χατζησάββα, του Νίκου Χαραλαμπίδη, της Ορθοδοξίας Κωνσταντίνου ή του πρόωρα χαμένου Χρίστου Πετρίδη, συχνά αναφέρονται στους καταλόγους και στα προγράμματα εκθέσεων γκαλερί και μουσείων ή κέντρων τέχνης.

Συνεπώς, το “Ένδον” της έκθεσης είναι διττό: αναφέρεται και στην ενδογενή ιδιότητα των Κυπρίων καλλιτεχνών και την εσωτερική προέλευση των έργων, βγαλμένων από τη συλλογή του Σπιτιού της Κύπρου, αλλά επίσης— όχι απλά από τη μακρόχρονη συνάφεια, αλλά πιότερο λόγω της ζωντανής καλλιτεχνικής συμβίωσης με τον ελλαδικό χώρο– παραπέμπει και στην ελληνική ενθαδικότητα πολλών από τους καλλιτέχνες, και πρέπει ν’ αντιμετωπίζεται: ως ενδείκτης μίας και μόνης, κοινής, δημιουργίας και παραγωγής έργων άξιων θαυμασμού, όπου η εντοπιότητα σχετικό και μόνο ρόλο παίζει–μόνον ως βιογραφική σημείωση στον κατάλογο.

‘Αλλωστε και τα έργα, το καθένα με τη δική του αφήγηση και τεχνοτροπία, έχει ως υπόκρουσή μία συλλογική πραγματικότητα, τοπική όσο και παγκόσμια, ή εμπνέεται από μία μνήμη και μία παράδοση, που αγκαλά και ιδιαίτερη συχνά δεν είναι ολωσδιόλου ξένη από αυτήν της Ελλάδας. Η θεματολογία ακόμη και για όσους δεν γνωρίζουν το έργο πολλών από τους εγκατεστημένους στην Ελλάδα ή συχνά φιλοξενούμενους σε εκθέσεις εδώ, είναι τόσο οικεία, που το πρόθεμα ΄Κύπριος καλλιτέχνης’ περισσεύει.

Συνάμα, κι αυτό είναι το πιο σημαντικό ο Έλληνας θεατής αντιλαμβάνεται τον δυναμισμό και τον πλούτο της κυπριακής καλλιτεχνικής σκηνής και το πόσο, σε ατομικό επίπεδο, έχει συμβάλλει κι εμπλουτίσει την ανάπτυξη των εικαστικών και στον δικό μας τόπο.

Στην έκθεση συμμετέχουν οι :Ανδρέας Νικολάου, Αντρέας Σάββα, Αντώνης Μιχαηλίδης, Βάσια Βανέζη, Γιούλα Χατζηγεωργίου, Γιούλικα Λακερίδου, Γιώργος Κυπρής, Γιώργος Μαυρoΐδης, Γιώργος Νικολαΐδης, Διονύσης Αναστασιάδης, Δώρα Κεπερτή, Ερατώ Χατζησάββα, Ευρυδίκη Καλλιμάχου, Ιγνάτιος Μητροφάνους, Καλλιόπη Σταματάρη, Κατερίνα Βαβλίτου, Λευτέρης Ολύμπιος, Μαρία Κυπριανού , Μαρία Λιανού, Μάριος Φούρναρης, Μάρω Μπαρτζίλη, Νίκος Χαραλαμπίδης, Ορθοδοξία Κωνσταντίνου, Σάββας Γεωργιάδης, Φίλιππος Θεοδωρίδης, Χαράλαμπος Θεμιστοκλέους, Χριστίνα Παπ. Χατζηνεοφύτου, Χρίστος Πετρίδης.