Νέες ισχυρές αναταράξεις και μια ηχηρή αποχώρηση καταγράφονται στο κόμμα «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» της Μαρίας Καρυστιανού, αυτή τη φορά με επίκεντρο τη Θεσσαλονίκη, επιβεβαιώνοντας το κλίμα εσωστρέφειας που αποτυπώνεται και στις πρόσφατες δημοσκοπήσεις.
Ο Όθων Ιακωβίδης ανακοίνωσε την οριστική του αποχώρηση από το πολιτικό εγχείρημα, συνδέοντας ευθέως και με δραματικό τόνο την απόφασή του με τις πρόσφατες αποκαλύψεις γύρω από την αγορά ακινήτου σε πλειστηριασμό μέσω εταιρείας στην οποία συμμετείχε η κυρία Καρυστιανού.
Μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό Status FM 107,7 της Θεσσαλονίκης, ο κ. Ιακωβίδης εξαπέλυσε βαριές κουβέντες, ξεκαθαρίζοντας ότι οι συγκεκριμένες αποκαλύψεις είναι ηθικά και πολιτικά ασυμβίβαστες με τους κοινωνικούς αγώνες που ο ίδιος έχει υπηρετήσει επί σειρά ετών.
Περιγράφοντας την προσωπική του απογοήτευση, τόνισε ότι έτρεχε για χρόνια ολόκληρα στα δικαστήρια της Θεσσαλονίκης δίνοντας μάχες σώμα με σώμα με την αστυνομία για να αποτρέψει πλειστηριασμούς και να σώσει τα σπίτια αδύναμων ανθρώπων, για να μάθει τελικά ότι η επικεφαλής του κόμματος αγόρασε διαμέρισμα από πλειστηριασμό, γεγονός που καθιστά αδύνατη τη δική του παραμονή.
«Έπεσε από το ύψος της – Ήθελε δημόσια συγγνώμη»
Η κριτική του αποχωρήσαντος στελέχους προς το πρόσωπο της Μαρίας Καρυστιανού ήταν ισοπεδωτική, σημειώνοντας χαρακτηριστικά πως στα μάτια του η ίδια «έπεσε από το ύψος στο οποίο την είχε τοποθετήσει».
Παράλληλα, ο κ. Ιακωβίδης ξεκαθάρισε ότι οι εξηγήσεις που επιχειρήθηκε να δοθούν από την πλευρά της κυρίας Καρυστιανού για την υπόθεση του ακινήτου δεν τον καλύπτουν σε καμία περίπτωση.
Κατά τη γνώμη του, η στάση που κρατήθηκε ήταν λανθασμένη, καθώς το ελάχιστο που θα έπρεπε να είχε γίνει από την ίδια πλευρά ήταν να ζητηθεί μια ειλικρινής, δημόσια συγγνώμη από τους υποστηρικτές του κινήματος.
Από «κίνημα των ηττημένων» σε προσωποπαγές κόμμα
Αναλύοντας τους λόγους που τον οδήγησαν αρχικά στο πλευρό της Μαρίας Καρυστιανού, ο κ. Ιακωβίδης εξήγησε ότι τη στήριξε επειδή θεωρούσε ότι εξέφραζε ένα αυθεντικό, ευρύτερο κοινωνικό αίτημα απέναντι στο κατεστημένο πολιτικό σύστημα.
Όπως ανέφερε, το εγχείρημα δεν γεννήθηκε από το πρόσωπο της ίδιας, αλλά από ένα «κίνημα των ηττημένων Ελλήνων», δηλαδή ανθρώπων που βίωσαν διαδοχικές εθνικές, κοινωνικές και οικονομικές ήττες από την εποχή των μνημονίων μέχρι τα εθνικά ζητήματα, και είδαν σε εκείνη μια καθαρή φωνή για να εκφράσουν τη δυσαρέσκειά τους.
Ο ίδιος πίστεψε βαθιά ότι η «Ελπίδα για τη Δημοκρατία» θα εξελισσόταν σε ένα λαϊκό, συμμετοχικό κίνημα βάσης. Ωστόσο, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι οργανωτικές επιλογές του τελευταίου διαστήματος, σε συνδυασμό με το ηθικό πλήγμα της υπόθεσης του πλειστηριασμού, δείχνουν ότι το κόμμα έχει μετατραπεί σε έναν προσωποπαγή μηχανισμό που κινείται σε εντελώς διαφορετική και ξένη κατεύθυνση από εκείνη που ο ίδιος οραματίστηκε και στήριξε.
Επιμέλεια: Συντακτική ομάδα
