Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Τασούλας, στο πλαίσιο της επίσκεψής του στον Δήμο Διστόμου-Αράχωβας-Αντίκυρας για την 82η επέτειο Μνήμης της Σφαγής του Διστόμου από τα γερμανικά στρατεύματα κατοχής, ανακηρύχθηκε επίτιμος δημότης της πόλης.
Κατά την αντιφώνησή του, ο κ.Τασούλας ευχαρίστησε τον Δήμο για την μεγάλη τιμή, η οποία, όπως είπε, του υπενθυμίζει ακόμη πιο ανάγλυφα, ακόμη πιο παραστατικά το χρέος του για μνήμη, ευθύνη και διεκδίκηση και τόνισε: «Σήμερα, παρά τους πένθιμους ήχους της καμπάνας, παρά τις μεσίστιες σημαίες, είδα ένα Δίστομο ζωντανό, ένα Δίστομο αισιόδοξο για το μέλλον, ένα Δίστομο διεκδικητικό, που τιμά το παρελθόν, αλλά και στοχεύει σε ένα καλύτερο μέλλον».
Όπως είπε, «το Δίστομο θυμάται τα συντρίμμια της σφαγής, αλλά δεν συνθλίβεται από αυτή τη μνήμη, τη διατηρεί, πολύτιμη παρακαταθήκη. Ταυτόχρονα, αυτή η μνήμη δεν συντρίβει το Δίστομο. Απεναντίας, του δίνει κίνητρο να αντιδράσει σε αυτό το συμβάν και να πλάσει τον μύθο της νέας ζωής του, χωρίς να ξεχνά μεν, αλλά και χωρίς να αρνείται το δικαίωμα στη ζωή, το δικαίωμα στην ευημερία, το δικαίωμα στην πρόοδο και το δικαίωμα στην διεκδίκηση».
Αναφερόμενος στο θέμα των διεκδικήσεων, υποστήριξε: «Χρέος μας, είναι η μνήμη και η ευθύνη. Η ευθύνη έχει να κάνει με το πώς ζούμε, με το πώς φερόμαστε, με το πώς ανταποδίδουμε τη θυσία αυτών των ανθρώπων με την προσπάθειά μας για ειρήνη και δικαιοσύνη και για μη επανάληψη αυτών των φαινομένων και των πολιτικών καθεστώτων που μετατρέπουν το βάδισμα του ανθρώπου σε ποδοβολητά λύκων, όπως λέει ο Καρυωτάκης».
Παράλληλα, υπενθύμισε, ότι «η διεκδίκηση κατά πάγια γραμμή της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, όπως περιγράφηκε και στο ομόφωνο ψήφισμα της Βουλής των Ελλήνων, έχει να κάνει με τη διαπίστωση, η οποία δεν είναι συναισθηματική, έχει ισχυρή νομική βάση: ότι οι αξιώσεις μας για τις γερμανικές επανορθώσεις, λόγω των μεγάλων καταστροφών και λόγω των θηριωδιών και λόγω του αναγκαστικού δανείου και λόγω της κλοπής των πολιτιστικών θησαυρών, οι αξιώσεις μας γι’ αυτό το τετράπτυχο απώλειας, είναι ενεργές και απαράγραπτες».
«Διατηρούμε στο ακέραιο το δικαίωμα άσκησης αυτών των αξιώσεων, χωρίς να θεωρούμε ότι βρισκόμαστε σε εχθρική ή ψυχολογικά εμπόλεμη κατάσταση με τη Γερμανία, η οποία δεν αναγνωρίζει, παγίως μέχρι τώρα, αυτές τις αξιώσεις, θεωρεί το θέμα, όχι λήξαν, αλλά μη υπάρχον, χωρίς όμως, αυτό, να εμποδίζει τη δική μας στάση. Έτσι κινούμαστε, έτσι πορευόμαστε απέναντι στο γεγονός που σήμερα τιμήσαμε. Με αυτό το τρίπτυχο: ευθύνη, μνήμη και διεκδίκηση. Και να ξέρετε πως δεν ανταλλάσσεται αυτή η τραγωδία με οποιοδήποτε ποσόν. Δεν πρόκειται περί αυτού. Πρόκειται περί μιας δικαιώσεως, η οποία όταν συμβεί θα λειτουργήσει απολύτως αποτρεπτικά για παρόμοια εγκλήματα στο μέλλον» επισήμανε ο κ. Τασούλας.
Κλείνοντας, αναρωτήθηκε «ποια είναι η δικαίωση απέναντι σε ένα τέτοιο δράμα;» και συνέχισε λέγοντας: «Η δικαίωση είναι να νοιαζόμαστε για τον τόπο μας, να νοιαζόμαστε για την ενότητά μας. Δεν μπορούμε να συμφωνούμε όλοι με όλους στα πάντα, αλλά στα βασικά οφείλουμε να συμφωνούμε. Να συμφωνούμε για την πατρίδα μας, για την προκοπή μας, για την ασφάλειά μας, για μια καλή υγεία, για μια καλή παιδεία και μέσα από τις αντιθέσεις της δημοκρατίας να τα επιδιώκουμε όλα αυτά».
Επιμέλεια: Συντακτική ομάδα
