Στην Κατερίνα Καινούργιου και την εκπομπή “Super Κατερίνα” έδωσε συνέντευξη η Πέγκυ Ζήνα. Η δημοφιλής τραγουδίστρια μεταξύ άλλων μίλησε και για τη σχέση της με τον σύζυγό της Γιώργο Λύρα αλλά και για το πως πήραν την απόφαση να γίνουν γονείς
«Δεν μπορούμε να είμαστε σε όλα καλοί. Δεν μπορώ να διεκδικώ για μένα παρότι ήμουν ένα παιδί με έντονη αυτοπεποίθηση. Ήμουν πολύ χαμηλών τόνων για αυτή τη δουλειά που πρέπει να διεκδικείς. Όταν βρήκα αυτό τον άνθρωπο που μου είχε αποδείξει ότι χαίρεται με τη δική μου χαρά περισσότερο από εμένα, πολύ σημαντικό αυτό που λέω. Δεν θα μπορούσα να στηρίξω αλλού την καριέρα μου γιατί την κάνω με απίστευτη τιμιότητα», ήταν τα πρώτα λόγια της Πέγκυς Ζήνα.
Ενώ στη συνέχεια συμπλήρωσε: «Είχα χάσει τον μπαμπά μου και κατά τους παιδοψυχολόγους όταν στα 15 έτη μιας κοπέλας χαθεί ο μπαμπάς της, συνήθως αναζητά τον έρωτα, την αγκαλιά και τη στοργή σε έναν άντρα μεγαλύτερης ηλικίας. Τους συνομήλικους μου τους έβλεπα σαν παιδιά μου, δεν θα μπορούσα να έχω σχέση. Αυτό που έγινε με τον μπαμπά μου με ωρίμασε πιο γρήγορα, να δω τη ζωή πιο σκληρά και να μην μπορέσω να ζήσω την εφηβεία μου. Η μαμά μου ήταν πιο αδύναμη και έπρεπε να γίνω εγώ η δυνατή».
Κλείνοντας την αναφορά της στον σύζυγό της Γιώργο Λύρα η Πέγκυ Ζήνα είπε: «Τον αγάπησα ακόμα πιο βαθιά όταν ήρθε η Ηλέκτρα. Μέχρι τότε θεωρούσα τον καλύτερο μπαμπά του κόσμου τον δικό μου μπαμπά γιατί ήταν πολύ ενεργός. Δεν έχω δει γύρω μου και ζήσει πιο ενεργό μπαμπά από τον Γιώργο. Δουλεύαμε ήδη 10 χρόνια επαγγελματικά και αισθανθήκαμε ότι μπορούμε να γίνουμε γονείς. Δεν θέλαμε να το μεγαλώσουν άλλοι το παιδί μας. Όταν η νύχτα ήταν δύο φορές την εβδομάδα μπορείς να έχεις το παιδί σου. Η δουλειά του Γιώργου είναι από το γραφείο. Το θελήσαμε και έγινε τη στιγμή που έπρεπε. Με βρήκε σε μια στιγμή που αντί να φθαρεί η σχέση, δεν είχαμε αυτή την ανάγκη. Δεν υπήρξε αυτός ο ανταγωνισμός γιατί υπάρχει η αγάπη που έχει νικήσει τον δυνατό έρωτα που φέρνει τη ζήλια, την κτητικότητα. Έχουν φύγει αυτά τα στοιχεία που συμβαίνουν στα 4-5 χρόνια. Οπότε δεν ζηλεύεις το παιδί ίσα ίσα χαίρεσαι που είναι προτεραιότητα του άλλου».
