Η πρόσφατη κλιμάκωση στον Λίβανο, με τους σφοδρούς βομβαρδισμούς στη Βηρυτό λίγες μόλις ώρες μετά την αναγγελία εκεχειρίας από τον Ντόναλντ Τραμπ, φέρνει ξανά στο προσκήνιο την αμφιλεγόμενη στρατηγική του Μπενιαμίν Νετανιάχου. Σύμφωνα με ανάλυση του The Guardian, παρά τις διαβεβαιώσεις της Ουάσινγκτον και των μεσολαβητών για μια συνολική παύση των εχθροπραξιών, το Ισραήλ επιμένει ότι οι συμφωνίες δεν καλύπτουν το μέτωπο του Λιβάνου, προκαλώντας μια «νόμιμη παρεξήγηση» —κατά τον Τζέι Ντι Βανς— που στοιχίζει εκατοντάδες ζωές. Ο Ισραηλινός πρωθυπουργός βρίσκεται αντιμέτωπος με μια διπλή πραγματικότητα, καθώς στο εξωτερικό η εικόνα του έχει πληγεί ανεπανόρθωτα, με το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης να τον καταζητεί για εγκλήματα πολέμου, ενώ στο εσωτερικό η κοινή γνώμη παραμένει διχασμένη ανάμεσα στην εμπιστοσύνη προς τον «κ. Ασφάλεια» και την κριτική για την αποτυχία της 7ης Οκτωβρίου.
Η στρατηγική του Νετανιάχου βασίζεται στη διαρκή χρήση βίας, μια προσέγγιση που σύμφωνα με τον The Guardian φαίνεται να φέρνει μόνο προσωρινή ανάπαυλα. Στη Γάζα, παρά τη διετή εκστρατεία και τις τεράστιες απώλειες αμάχων, η Χαμάς παραμένει κυρίαρχη στα τμήματα που δεν κατέχονται από τον ισραηλινό στρατό. Στον Λίβανο, οι ισχυρισμοί για την κατάρρευση της Χεζμπολάχ αποδείχθηκαν υπερβολικοί, καθώς η οργάνωση ανασυγκρότησε το οπλοστάσιό της και συνεχίζει τις επιθέσεις στο βόρειο Ισραήλ. Την ίδια στιγμή, ο πόλεμος κατά του Ιράν αφηγείται μια παρόμοια ιστορία, αφού οι επιθέσεις κατά του πυρηνικού προγράμματος της Τεχεράνης δεν εξάλειψαν την απειλή. Το ιρανικό καθεστώς παραμένει ισχυρό, χρησιμοποιώντας τα Στενά του Ορμούζ ως έναν πανίσχυρο αποτρεπτικό παράγοντα για την παγκόσμια οικονομία.
Στρατιωτικοί αναλυτές επισημαίνουν στον The Guardian ότι ο Νετανιάχου αδυνατεί να μετατρέψει τα στρατιωτικά επιτεύγματα σε πολιτική σταθερότητα. Η προσέγγιση του «χτυπάμε τους εχθρούς πιο δυνατά» αγνοεί τα διπλωματικά ανοίγματα και απομονώνει το Ισραήλ από πιθανούς συμμάχους στην περιοχή, όπως η κυβέρνηση της Βηρυτού που επιθυμεί την απαλλαγή από τη Χεζμπολάχ. Το τίμημα αυτής της πολιτικής είναι βαρύ, όχι μόνο σε ανθρώπινες ζωές αλλά και στη διεθνή εικόνα της χώρας, οδηγώντας την όλο και περισσότερο προς το περιθώριο. Ακόμη και αν ο Νετανιάχου ηττηθεί στις επερχόμενες εκλογές, το κεντρικό επιχείρημα παραμένει ότι η ασφάλεια δεν θα έρθει ποτέ μόνο με τη βία και πως το Ισραήλ θα πρέπει τελικά να καταλήξει σε έναν ιστορικό συμβιβασμό με τους γείτονές του και τους Παλαιστινίους.
Επιμέλεια: Συντακτική ομάδα
