Επτά άνθρωποι εκτελέστηκαν σήμερα στη Σαουδική Αραβία, εκ των οποίων οι πέντε για υποθέσεις διακίνησης ναρκωτικών, ανεβάζοντας σε 100 τον συνολικό αριθμό των εκτελέσεων από την αρχή του έτους. Τα στοιχεία προκύπτουν από καταμέτρηση του Γαλλικού Πρακτορείου Ειδήσεων (AFP), η οποία βασίζεται σε ανακοινώσεις του υπουργείου Εσωτερικών της χώρας.
Σύμφωνα με το AFP, οι 65 από τις 100 εκτελέσεις αφορούσαν καταδικασθέντες για αδικήματα που σχετίζονται με ναρκωτικά, εκ των οποίων οι 45 ήταν αλλοδαποί.
Από την αρχή του έτους έχουν εκτελεστεί συνολικά 52 αλλοδαποί στη Σαουδική Αραβία. Μεταξύ αυτών συγκαταλέγονται 12 Αιθίοπες, επτά Πακιστανοί, έξι Σουδανοί, τέσσερις Υεμενίτες και τέσσερις Σύροι.
Σε έκθεση της Διεθνούς Αμνηστίας, η οποία δόθηκε χθες στη δημοσιότητα, επισημαίνεται ότι η θανατική ποινή επιβάλλεται συχνά σε αλλοδαπούς για αδικήματα που σχετίζονται με ναρκωτικά, σε αρκετές περιπτώσεις «ύστερα από εξαιρετικά άδικες δίκες». Η οργάνωση υπογραμμίζει επίσης ότι τουλάχιστον 63 Αιθίοπες κρατούμενοι σε φυλακή του νοτιοδυτικού τμήματος του βασιλείου αναμένουν την εκτέλεσή τους, καθώς έχουν καταδικαστεί για υποθέσεις ναρκωτικών.
Το 2025 η Σαουδική Αραβία εκτέλεσε 356 ανθρώπους, αριθμός-ρεκόρ για το βασίλειο του Κόλπου.
Στα τέλη του 2022, έπειτα από μορατόριουμ περίπου τριών ετών στις εκτελέσεις καταδικασμένων για αδικήματα ναρκωτικών, οι σαουδαραβικές αρχές επανέλαβαν τις εκτελέσεις αυτές, οι οποίες αφορούν κυρίως αλλοδαπούς, ενώ παράλληλα ενέτειναν την εκστρατεία τους κατά της παράνομης διακίνησης ναρκωτικών.
Το βασίλειο αποτελεί μία από τις σημαντικότερες αγορές για το captagon, ένα συνθετικό ναρκωτικό της κατηγορίας των αμφεταμινών που παράγεται κυρίως στη Συρία και τον Λίβανο.
Σύμφωνα με τη Διεθνή Αμνηστία, η Σαουδική Αραβία κατατάσσεται τρίτη παγκοσμίως στον αριθμό των καταγεγραμμένων εκτελέσεων κατά τα τελευταία τέσσερα χρόνια, μετά την Κίνα και το Ιράν. Η χώρα δέχεται συχνά επικρίσεις για την εφαρμογή της θανατικής ποινής, με οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων να υποστηρίζουν ότι οι αρχές καταφεύγουν υπερβολικά συχνά στην εσχάτη των ποινών, γεγονός που έρχεται σε αντίθεση με την προσπάθεια προβολής μιας εικόνας σύγχρονου και μεταρρυθμιζόμενου κράτους.
Από την πλευρά του, το Ριάντ υποστηρίζει ότι η θανατική ποινή είναι αναγκαία για τη διατήρηση της δημόσιας τάξης και εφαρμόζεται μόνο αφού εξαντληθούν όλα τα διαθέσιμα ένδικα μέσα.
