Σε μια κίνηση ευρείας κλίμακας που ερμηνεύεται ως προσπάθεια πολιτικής εκτόνωσης, ο ηγέτης της Μιανμάρ, Μιν Αούνγκ Χλάινγκ, προχώρησε σήμερα στην ανακοίνωση μιας εκτενούς δέσμης μέτρων αμνηστίας. Πρόκειται για μία από τις πρώτες σημαντικές αποφάσεις που λαμβάνει ο 69χρονος ηγέτης μετά την πρόσφατη ορκωμοσία του στην προεδρία της χώρας, η οποία πραγματοποιήθηκε την περασμένη εβδομάδα, πέντε χρόνια μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα που ανέτρεψε τη δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση.
Τα μέτρα, τα οποία ανακοινώθηκαν στο πλαίσιο του εορτασμού της Βιρμανικής Πρωτοχρονιάς (Thingyan), περιλαμβάνουν την πλήρη ακύρωση όλων των καταδικών σε θάνατο, με τον Μιν Αούνγκ Χλάινγκ να διευκρινίζει πως οι ποινές αυτές θα μετατραπούν σε ισόβια κάθειρξη. Η απόφαση αυτή θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική, καθώς από το 2021 η στρατιωτική χούντα είχε επαναφέρει το μέτρο των εκτελέσεων μετά από δεκαετίες αναστολής, στοχεύοντας κυρίως πολιτικούς αντιφρονούντες. Σύμφωνα με στοιχεία του ΟΗΕ, μόνο το 2022 περισσότεροι από 130 άνθρωποι καταδικάστηκαν στην εσχάτη των ποινών, αν και ο ακριβής αριθμός παραμένει ασαφής λόγω της αδιαφάνειας του δικαστικού συστήματος και του συνεχιζόμενου εμφυλίου πολέμου.
Παράλληλα, η αμνηστία προβλέπει την άμεση απελευθέρωση περισσότερων από 4.300 κρατουμένων, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται περίπου 180 αλλοδαποί. Εξαιρετικά σημαντική είναι και η πρόβλεψη για τη μείωση κατά το ένα έκτο όλων των ποινών κάθειρξης που υπολείπονται κάτω των 40 ετών. Η ρύθμιση αυτή επηρεάζει άμεσα και την εμβληματική πρώην ηγέτιδα της χώρας, Αούνγκ Σαν Σου Τσι, η οποία εκτίει ποινή κάθειρξης 27 ετών. Όπως επιβεβαίωσε ο δικηγόρος της, μετά τη σημερινή απόφαση η ποινή της μειώθηκε κατά το ένα έκτο, παραμένοντας ωστόσο έγκλειστη.
Παρά τις κινήσεις αυτές, οι οποίες παρουσιάζονται από το καθεστώς ως μια ειλικρινής προσπάθεια εθνικής συμφιλίωσης, η διεθνής κοινότητα και οι οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων παραμένουν εξαιρετικά επιφυλακτικές. Η Ένωση Αρωγής στους Πολιτικούς Κρατούμενους υπενθυμίζει ότι περισσότεροι από 30.000 άνθρωποι έχουν φυλακιστεί για πολιτικούς λόγους μετά το πραξικόπημα, ενώ η εκλογική διαδικασία που ανέδειξε τον Μιν Αούνγκ Χλάινγκ στην προεδρία έχει καταγγελθεί διεθνώς ως ένας ελιγμός για την παράταση της στρατιωτικής κυριαρχίας υπό πολιτικό μανδύα. Πολλοί παρατηρητές εκτιμούν ότι η αναστολή κάποιων κατασταλτικών μέτρων και οι αποφυλακίσεις αποτελούν «διακοσμητικά» μέτρα που στοχεύουν στη νομιμοποίηση του καθεστώτος παρά σε μια ουσιαστική μετάβαση στη δημοκρατία.
Επιμέλεια: Συντακτική ομάδα
