Ζωντανή, αλλά σε κρίσιμη κατάσταση, εξακολουθεί να νοσηλεύεται η 50χρονη Αμερικανίδα Κρίστα Γκέιλ Πάικ, η θανατοποινίτισσα από το Τενεσί που επέζησε από δύο χορηγήσεις πεντοβαρβιτάλης, κατά τη διάρκεια της αποτυχημένης διαδικασίας εκτέλεσής της.
Η Πάικ μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο του Νάσβιλ, όπου λαμβάνει «σωτήρια για τη ζωή της ιατρική φροντίδα», όπως ανέφεραν οι δικηγόροι της.
«Η Κρίστα είναι ζωντανή αυτή τη στιγμή», δήλωσε ο δικηγόρος της, Ράνταλ Σπάιβι, ο οποίος βρισκόταν παρών στην απόπειρα εκτέλεσης. «Δεν έχουμε εικόνα για την πρόγνωσή της ούτε κάποια σημαντική ενημέρωση για την υγεία της αυτή τη στιγμή, αλλά ξέρουμε ότι είναι ζωντανή».
Οι συνήγοροί της ζητούν πλέον τη μετατροπή της θανατικής ποινής σε ισόβια κάθειρξη, υποστηρίζοντας ότι η πελάτισσά τους υπέστη αυτό που χαρακτήρισαν «χημικό βασανιστήριο».
Δύο δόσεις θανατηφόρου φαρμάκου και παρέμενε ζωντανή
Η εκτέλεση έγινε το βράδυ της Τετάρτης στο υψίστης ασφαλείας σωφρονιστικό ίδρυμα Riverbend στο Νάσβιλ, αφού το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ ανέτρεψε, μόλις μία ώρα πριν από την προγραμματισμένη διαδικασία, προσωρινή αναστολή που είχε εκδώσει ομοσπονδιακό εφετείο.
Στην Πάικ χορηγήθηκαν δύο δόσεις πεντοβαρβιτάλης, ωστόσο η διαδικασία δεν εξελίχθηκε όπως προβλεπόταν.
Σύμφωνα με την ανταπόκριση του Associated Press που επικαλείται η Al Jazeera, στην αρχή η Πάικ φαινόταν να έχει τις αισθήσεις της. Τα στόρια στην αίθουσα εκτέλεσης έκλεισαν στις 19:46 και άνοιξαν ξανά τρία λεπτά αργότερα. Η Πάικ ακούστηκε να ροχαλίζει δυνατά και να δυσκολεύεται να αναπνεύσει.
Λίγο μετά τις 20:06 η κουρτίνα έκλεισε ξανά, αυτή τη φορά οριστικά. Δημοσιογράφος του AP που βρισκόταν έξω από την αίθουσα ανέφερε ότι η Πάικ εξακολουθούσε να ακούγεται να ροχαλίζει και ήταν εμφανώς ζωντανή έως περίπου τις 20:53, όταν ζητήθηκε από τους δημοσιογράφους να αποχωρήσουν.
Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, οι δικηγόροι της κατέθεσαν νέα προσφυγή, υποστηρίζοντας ότι είχαν χορηγηθεί και οι δύο σύριγγες με το θανατηφόρο φάρμακο, όμως η Πάικ παρέμενε ζωντανή και ροχάλιζε.
Τι μπορεί να οδήγησε στην αποτυχία της διαδικασίας
Οι αρχές του Τενεσί δεν έχουν μέχρι στιγμής δώσει εξήγηση για το γιατί η εκτέλεση δεν ολοκληρώθηκε.
Ο δικηγόρος ανθρωπίνων δικαιωμάτων Κλάιβ Στάφορντ Σμιθ, ο οποίος έχει παραστεί σε εκτελέσεις πελατών του, ανέφερε δύο πιθανά σενάρια, χωρίς να τα παρουσιάσει ως επιβεβαιωμένες αιτίες.
Το πρώτο σχετίζεται με την κατάσταση του φαρμάκου. Όπως υποστήριξε, σε ορισμένες περιπτώσεις οι πολιτείες καταφεύγουν σε φάρμακα που έχουν λήξει, καθώς οι φαρμακευτικές εταιρείες συχνά αντιτίθενται στη χρήση των προϊόντων τους για εκτελέσεις, με αποτέλεσμα να υπάρχουν δυσκολίες στην προμήθειά τους.
Η δεύτερη πιθανότητα αφορά, σύμφωνα με τον ίδιο, τη δυσκολία εντοπισμού φλέβας και της σωστής τοποθέτησης της βελόνας.
Από την πλευρά του, το υπουργείο Διορθωτικών Υπηρεσιών του Τενεσί υπερασπίστηκε τη διαδικασία, υποστηρίζοντας ότι ακολουθήθηκαν όλα τα βήματα του νόμιμου και εγκεκριμένου πρωτοκόλλου εκτέλεσης.
«Η χημική ουσία της θανατηφόρας ένεσης που προβλέπεται στο πρωτόκολλο έχει σταθερά αποδειχθεί αποτελεσματική», ανέφερε η υπηρεσία, προσθέτοντας ότι η Πάικ μεταφέρθηκε σε εξωτερική ιατρική εγκατάσταση.
Η μοναδική γυναίκα στη λίστα των θανατοποινιτών του Τενεσί
Η Πάικ ήταν η μοναδική γυναίκα που βρισκόταν στη λίστα των θανατοποινιτών του Τενεσί και, εάν η εκτέλεση είχε ολοκληρωθεί, θα γινόταν η πρώτη γυναίκα που εκτελείται στην πολιτεία εδώ και περισσότερα από 200 χρόνια.
Η υπόθεση αφορά τη δολοφονία της 19χρονης Κόλιν Σλέμερ, τον Ιανουάριο του 1995. Η Πάικ ήταν τότε 18 ετών.
Με βάση τα στοιχεία της υπόθεσης, η Πάικ, ο τότε 17χρονος σύντροφός της Ταντάριλ Σιπ και η 18χρονη Σαντόλα Πίτερσον οδήγησαν τη Σλέμερ σε δασώδη περιοχή κοντά στη Νόξβιλ, όπου τη βασάνισαν και τη δολοφόνησαν.
Η Πάικ και ο Σιπ ομολόγησαν και το 1996 καταδικάστηκαν για ανθρωποκτονία πρώτου βαθμού. Η Πάικ καταδικάστηκε σε θάνατο, ενώ ο Σιπ, ο οποίος ήταν 17 ετών όταν διαπράχθηκε το έγκλημα, καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη με δυνατότητα αναστολής.
Οι δικηγόροι της υποστηρίζουν σήμερα ότι η Πάικ είναι διαφορετική γυναίκα από την 18χρονη που διέπραξε το έγκλημα, επισημαίνοντας παράλληλα ότι έχει εκφράσει μεταμέλεια. Έχουν επίσης αναφερθεί σε σοβαρή κακοποίηση που, σύμφωνα με τους ίδιους, είχε υποστεί κατά την παιδική της ηλικία.
Αντίθετη θέση έχει εκφράσει η μητέρα του θύματος, Μέι Μαρτίνεζ, η οποία έχει ταχθεί υπέρ της εκτέλεσης.
Είχε ζητήσει να εκτελεστεί από γυναικείο εκτελεστικό απόσπασμα
Πριν από την προγραμματισμένη εκτέλεση, η Πάικ είχε ζητήσει να εκτελεστεί από αποκλειστικά γυναικείο εκτελεστικό απόσπασμα, αντί να υποβληθεί σε θανατηφόρα ένεση, καθώς υποστήριζε ότι φοβόταν πως η ένεση θα προκαλούσε ιδιαίτερα έντονο πόνο.
Οι δικηγόροι της είχαν υποστηρίξει επίσης ότι η διαδικασία θα μπορούσε να της προκαλέσει βασανιστικό πόνο λόγω των «μικρών φλεβών» της. Το αίτημα απορρίφθηκε.
Ο κυβερνήτης ανέστειλε τις υπόλοιπες εκτελέσεις
Μετά την αποτυχημένη διαδικασία, ο κυβερνήτης του Τενεσί Μπιλ Λι ανέστειλε όλες τις υπόλοιπες εκτελέσεις που είχαν προγραμματιστεί για το 2026 και διέταξε τη διεξαγωγή ολοκληρωμένης ανεξάρτητης έρευνας.
Παραμένει, προς το παρόν, ασαφές ποια θα είναι η εξέλιξη για την Πάικ. Η 50χρονη εξακολουθεί να νοσηλεύεται και δεν έχει διευκρινιστεί αν θα επιστρέψει στη φυλακή και στη λίστα των θανατοποινιτών.
Νέα συζήτηση για τις εκτελέσεις στις ΗΠΑ
Η υπόθεση έχει προκαλέσει νέες αντιδράσεις σχετικά με τη διαδικασία εφαρμογής της θανατικής ποινής στις ΗΠΑ.
Ο ειδικός εισηγητής του ΟΗΕ για τις αυθαίρετες εκτελέσεις, Μόρις Τίνταλ-Μπιντς, είχε δηλώσει πριν από την προγραμματισμένη εκτέλεση ότι, εάν πραγματοποιούνταν, η Πάικ θα ήταν «θύμα βασανιστηρίων μέχρι θανάτου» και ότι θα επρόκειτο για σοβαρή παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Ο Κλάιβ Στάφορντ Σμιθ, ο οποίος έχει παραστεί σε εκτελέσεις πελατών του, υποστήριξε ότι τέτοιες διαδικασίες συχνά δεν είναι τόσο «κλινικές» όσο παρουσιάζονται.
«Έχω βρεθεί στην αίθουσα εκτέλεσης με έξι από τους πελάτες μου και ποτέ δεν είναι η κλινική διαδικασία που θα ήθελαν να πιστεύεις», ανέφερε.
Παράλληλα, σύμφωνα με στοιχεία που παραθέτει η Al Jazeera από τον νομικό μελετητή Όστιν Σάρατ και το Death Penalty Information Center, από το 1890 έως το 2010 πραγματοποιήθηκαν στις ΗΠΑ 8.776 εκτελέσεις και 276 από αυτές, περίπου 3,15%, παρουσίασαν κάποιου είδους σοβαρή δυσλειτουργία. Για τις θανατηφόρες ενέσεις, το αντίστοιχο ποσοστό που αναφέρεται για εκείνη την περίοδο ήταν 7,2%.
Η υπόθεση της Κρίστα Πάικ προσθέτει πλέον ένα ακόμη κεφάλαιο στη συζήτηση για τις διαδικασίες εκτέλεσης στις ΗΠΑ, ενώ η ίδια παραμένει στο νοσοκομείο μετά την αποτυχία να ολοκληρωθεί η θανατική ποινή της.
Επιμέλεια: Συντακτική Ομάδα
