Ο υπουργός Υγείας Γουές Στρίτινγκ υπέβαλε σήμερα την παραίτηση του από τη βρετανική κυβέρνηση, λέγοντας ότι είχε χάσει την εμπιστοσύνη του στην ηγεσία του πρωθυπουργού Κιρ Στάρμερ.
Σε επιστολή του προς τον Στάρμερ, έγραψε ότι ενώ οι επιτυχίες στη βελτίωση της απόδοσης του NHS «είναι όλοι καλοί λόγοι για να παραμείνω στη θέση μου», αλλλά «όπως γνωρίζετε από τη συνομιλία μας νωρίτερα αυτή την εβδομάδα, έχοντας χάσει την εμπιστοσύνη στην ηγεσία σας, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι θα ήταν άτιμο και χωρίς αρχές να το κάνω».
«Είναι πλέον σαφές ότι δεν θα οδηγήσετε το Εργατικό Κόμμα στις επόμενες γενικές εκλογές και ότι οι βουλευτές των Εργατικών και τα εργατικά συνδικάτα θέλουν η συζήτηση για το τι θα ακολουθήσει να είναι μια μάχη ιδεών, όχι προσωπικοτήτων ή μικροφραξιονισμού», πρόσθεσε ο Γουές Στρίτινγκ.
«Πρέπει να είναι ευρύ και πρέπει να είναι το καλύτερο δυνατό πεδίο υποψηφίων. Υποστηρίζω αυτή την προσέγγιση και ελπίζω ότι θα συνεχίσετε να τη διευκολύνετε», κατέληξε.
— Wes Streeting (@wesstreeting) May 14, 2026
Αναλυτικά η επιστολή παραίτησης του Στρίτινγκ:
«Αγαπητέ Πρωθυπουργέ,
Τα αποτελέσματα είναι πλέον γνωστά και χαίρομαι που μπορώ να αναφέρω ότι πέτυχα τους φιλόδοξους στόχους που μου θέσατε όταν ανέλαβα υπουργός Υγείας και Κοινωνικής Φροντίδας. Τα σημερινά στοιχεία επιβεβαιώνουν ότι ξεπεράσαμε τον στόχο για τους χρόνους αναμονής παρά τις απεργίες και ότι οι λίστες αναμονής μειώθηκαν κατά 110.000 τον Μάρτιο – η μεγαλύτερη μηνιαία μείωση εκτός περιόδου Covid από το 2008 – γεγονός που σημαίνει ότι βρισκόμαστε σε τροχιά για τη μεγαλύτερη και ταχύτερη βελτίωση στους χρόνους αναμονής στην ιστορία του NHS.
Το μοναδικό ερώτημα που έχει σημασία για κάθε κυβέρνηση είναι αν παραδίδει στους επόμενους μια καλύτερη κατάσταση από αυτή που παρέλαβε. Οι χρόνοι ανταπόκρισης των ασθενοφόρων για καρδιακά επεισόδια και εγκεφαλικά είναι πλέον οι καλύτεροι της τελευταίας πενταετίας. Οι χρόνοι αναμονής στα επείγοντα βελτιώνονται, με τις επιδόσεις στο όριο των τεσσάρων ωρών να είναι επίσης οι καλύτερες των τελευταίων πέντε ετών. Προσλάβαμε 2.000 επιπλέον γενικούς γιατρούς και η ικανοποίηση των πολιτών αυξήθηκε από το 60% στο 74,5% από τότε που αναλάβαμε τη διακυβέρνηση. Πετύχαμε τον στόχο πρόσληψης 8.500 εργαζομένων στην ψυχική υγεία τρία χρόνια νωρίτερα. Όλα αυτά επιτεύχθηκαν ενώ εξισορροπήσαμε τα οικονομικά για πρώτη φορά έπειτα από εννέα χρόνια και ξεπεράσαμε τον στόχο παραγωγικότητας του NHS κατά 2%, φτάνοντας στο 2,8%, κάτι που σημαίνει ότι οι επενδύσεις αποδίδουν περισσότερο και οι πολίτες μπορούν να έχουν μεγαλύτερη εμπιστοσύνη ότι τα χρήματά τους αξιοποιούνται σωστά.
Τίποτα από αυτά δεν θα είχε επιτευχθεί χωρίς την εξαιρετική ηγετική ομάδα υπουργών, στελεχών και συμβούλων που δημιουργήσαμε στο υπουργείο Υγείας και στο NHS – με επικεφαλής τη Σαμάνθα Τζόουνς και τον σερ Τζιμ Μάκι, ο οποίος υπήρξε σπουδαίος ηγέτης για το 1,5 εκατομμύριο εργαζομένων από τους οποίους εξαρτάται αυτή η επιτυχία.
Το Εθνικό Σύστημα Υγείας αποτελεί την ενσάρκωση όλων όσων είναι καλύτερα στη Βρετανία και στις αξίες της. Χάρη στην κυβέρνηση των Εργατικών βρίσκεται πλέον στον δρόμο της ανάκαμψης: έγιναν πολλά, αλλά υπάρχουν ακόμη πάρα πολλά να γίνουν.
Όλοι αυτοί είναι καλοί λόγοι για να παραμείνω στη θέση μου. Όμως, όπως γνωρίζετε από τη συζήτησή μας νωρίτερα αυτή την εβδομάδα, έχοντας χάσει την εμπιστοσύνη μου στην ηγεσία σας, κατέληξα στο συμπέρασμα ότι θα ήταν ανέντιμο και ανήθικο με τις αρχές μου να παραμείνω στην κυβέρνηση.
Τα αποτελέσματα των εκλογών της περασμένης εβδομάδας ήταν πρωτοφανή, τόσο ως προς το μέγεθος της ήττας όσο και ως προς τις συνέπειές της. Για πρώτη φορά στην ιστορία της χώρας μας, εθνικιστές βρίσκονται στην εξουσία σε κάθε γωνιά του Ηνωμένου Βασιλείου – συμπεριλαμβανομένου ενός επικίνδυνου αγγλικού εθνικισμού που εκπροσωπείται από τον Νάιτζελ Φάρατζ και το Reform UK. Αυτό αποτελεί υπαρξιακή απειλή για την ενότητα του Ηνωμένου Βασιλείου, αλλά και απειλή για τις αξίες και τα ιδανικά που έκαναν αυτή τη χώρα σπουδαία.
Οι προοδευτικοί πολίτες σε όλη τη χώρα κατανοούν αυτή την απειλή και την ευθύνη μας να την αντιμετωπίσουμε, όμως χάνουν ολοένα και περισσότερο την πίστη τους ότι το Εργατικό Κόμμα μπορεί να ανταποκριθεί στην ιστορική του ευθύνη να νικήσει τον ρατσισμό και να προσφέρει ελπίδα ότι οι καλύτερες ημέρες της Βρετανίας βρίσκονται μπροστά μας μέσω της σοσιαλδημοκρατίας.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η αντιδημοφιλία της κυβέρνησης αποτέλεσε βασικό και κοινό παράγοντα στις ήττες μας σε Αγγλία, Σκωτία και Ουαλία. Καλοί άνθρωποι των Εργατικών έχασαν χωρίς δική τους ευθύνη. Υπάρχουν πολλοί λόγοι που μπορούμε να επισημάνουμε: από μεμονωμένα πολιτικά λάθη, όπως η απόφαση για περικοπή του επιδόματος θέρμανσης, έως την ομιλία για το “νησί των ξένων”, που άφησαν τη χώρα να μην γνωρίζει ποιοι είμαστε και τι πραγματικά εκπροσωπούμε.
Διαθέτετε πολλές μεγάλες αρετές που θαυμάζω. Οδηγήσατε το κόμμα μας σε μια νίκη που λίγοι πίστευαν πιθανή το 2024 και ήμουν περήφανος που αγωνίστηκα στο πλευρό σας σε εκείνη την εκστρατεία. Δείξατε θάρρος και πολιτική υπευθυνότητα στη διεθνή σκηνή – ιδιαίτερα κρατώντας τη Βρετανία εκτός του πολέμου με το Ιράν.
Όμως, εκεί που χρειαζόμαστε όραμα υπάρχει κενό. Εκεί που χρειαζόμαστε κατεύθυνση υπάρχει στασιμότητα. Αυτό αποτυπώθηκε ξεκάθαρα και στην ομιλία σας τη Δευτέρα. Οι ηγέτες αναλαμβάνουν ευθύνη, αλλά πολύ συχνά αυτό έχει σημάνει ότι άλλοι άνθρωποι θυσιάζονται πολιτικά. Πρέπει επίσης να ακούτε περισσότερο τους συναδέλφους σας, συμπεριλαμβανομένων των βουλευτών της κοινοβουλευτικής ομάδας, καθώς η σκληρή αντιμετώπιση των διαφορετικών απόψεων υποβαθμίζει την πολιτική μας.
Ως μέλος της κυβέρνησής σας γνωρίζω καλύτερα από τους περισσότερους πόσο δύσκολη είναι η διακυβέρνηση. Και πρέπει να είναι δύσκολη, γιατί έχει σημασία. Η χώρα αντιμετωπίζει τεράστιες προκλήσεις. Για πρώτη φορά στην ιστορία μας, η επόμενη γενιά κινδυνεύει να παραλάβει χειρότερες συνθήκες από την προηγούμενη. Πόλεμοι στην Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή επιδεινώνουν τις δυσκολίες μας.
Βρισκόμαστε στις απαρχές μιας τεχνολογικής βιομηχανικής επανάστασης που θα επηρεάσει κάθε πτυχή της ζωής μας, ιδιαίτερα το μέλλον της εργασίας. Δεν είναι σαφές αν ο 21ος αιώνας θα καθοριστεί από τη δημοκρατία ή την τυραννία. Μετά τη χρηματοπιστωτική κρίση, τη λιτότητα, το Brexit, τη Λιζ Τρας, την πανδημία, τον πόλεμο στην Ουκρανία και πλέον τον πόλεμο στο Ιράν, η χώρα χρειάζεται ξανά να πιστέψει ότι τα πράγματα μπορούν να γίνουν καλύτερα και ότι η πολιτική αποτελεί μέρος της λύσης και όχι της αιτίας του προβλήματος. Αυτές οι προκλήσεις απαιτούν τολμηρό όραμα και μεγαλύτερες λύσεις από όσες προσφέρουμε σήμερα.
Είναι πλέον σαφές ότι δεν θα οδηγήσετε το Εργατικό Κόμμα στις επόμενες γενικές εκλογές και ότι οι βουλευτές και τα συνδικάτα των Εργατικών επιθυμούν η συζήτηση για το μέλλον να είναι μια μάχη ιδεών και όχι προσωπικών αντιπαραθέσεων ή μικροκομματικών συγκρούσεων. Η διαδικασία αυτή πρέπει να είναι ανοιχτή και να περιλαμβάνει τους καλύτερους δυνατούς υποψηφίους. Στηρίζω αυτή την προσέγγιση και ελπίζω ότι θα τη διευκολύνετε.
Το να υπηρετώ ως υπουργός Υγείας και Κοινωνικής Φροντίδας υπήρξε η μεγαλύτερη τιμή και χαρά της ζωής μου και, ανεξάρτητα από τις διαφωνίες μας αυτή την εβδομάδα, παραμένω πραγματικά ευγνώμων για την ευκαιρία που μου δώσατε να υπηρετήσω. Είμαι βαθιά λυπημένος που αποχωρώ από την κυβέρνηση με αυτόν τον τρόπο.
Με εκτίμηση,
Γουές Στρίτινγκ MP».
Επιμέλεια: Συντακτική ομάδα
