Ογδόντα και πλέον χρόνια μετά, οι κυρώσεις που είχαν επιβληθεί σε 466 Ελβετούς, οι οποίοι πολέμησαν στο πλευρό της γαλλικής Αντίστασης στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, ακυρώθηκαν από το ελβετικό κοινοβούλιο.
Με βάση την ελβετική νομοθεσία, κάθε Ελβετός που παρέχει υπηρεσίες σε ξένο στρατό διαπράττει αδίκημα, το οποίο τιμωρείται από το στρατιωτικό δίκαιο.
Λόγω αυτού του νόμου, πολλοί εθελοντές που αγωνίστηκαν στο πλευρό των Γάλλων ή των Ιταλών αντιστασιακών καταδικάστηκαν όταν επέστρεψαν στη χώρα τους (ή ερήμην) σε ποινές φυλάκισης ή στερήθηκαν τα πολιτικά δικαιώματά τους.
Η αποκατάσταση των ανθρώπων αυτών, που δεν συνοδεύεται από οικονομική αποζημίωση, θεωρείται μια συμβολική και ιστορική απόφαση, την οποία είχε εγκρίνει ήδη από τον Ιανουάριο το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο, η κυβέρνηση της χώρας.
«Το νομοσχέδιο περί αποκατάστασης τιμά τη δέσμευση των εθελοντών για την ελευθερία και τη δημοκρατία» ανέφερε η κυβέρνηση, χωρίς ωστόσο να αμφισβητήσει την αρχή της απαγόρευσης στράτευσης σε ξένες δυνάμεις.
Όπως είχε γίνει και με τον ομοσπονδιακό νόμο για την αποκατάσταση των εθελοντών του ισπανικού Εμφυλίου, που ψηφίστηκε το 2009, το νομοσχέδιο δεν προβλέπει την οικονομική αποζημίωση των καταδικασθέντων αντιστασιακών.
Μέχρι στιγμής έχουν ταυτοποιηθεί 466 άνθρωποι, έπειτα από εντατικές έρευνες, κυρίως του ιστορικού Πέτερ Χούμπερ. Πρόκειται για Ελβετούς και Ελβετίδες που είχαν ενταχθεί στην Εσωτερική Αντίσταση (FFI) ή στις Ελεύθερες Γαλλικές Δυνάμεις (FFL) του στρατηγού Ντε Γκολ.
