Σύμφωνα με ανάλυση του CNN, δύο μήνες μετά την έναρξη της σύγκρουσης στο Ιράν, η εικόνα στο πεδίο παραμένει αβέβαιη: οι μάχες έχουν περιοριστεί, όμως το τέλος του πολέμου δεν διαφαίνεται, ενώ το ισοζύγιο δείχνει ελάχιστους πραγματικούς κερδισμένους.
Όταν ξεκίνησαν οι επιχειρήσεις, ο Ντόναλντ Τραμπ είχε υποστηρίξει ότι πρόκειται για μια γρήγορη και αποφασιστική αναμέτρηση, κάνοντας λόγο ακόμη και για «ήδη κερδισμένο πόλεμο» μέσα στις πρώτες ημέρες. Ωστόσο, εβδομάδες αργότερα, η πραγματικότητα είναι πολύ πιο σύνθετη, με τις στρατηγικές επιδιώξεις να παραμένουν σε μεγάλο βαθμό ανεκπλήρωτες.
Όπως επισημαίνουν αναλυτές στο CNN, δεν υπάρχουν καθαροί νικητές, αλλά μόνο χώρες που βρίσκονται σε διαφορετικό βαθμό επιβάρυνσης ή προσαρμογής στις συνέπειες της σύγκρουσης.
Οι βασικοί χαμένοι
Στην πρώτη γραμμή των απωλειών βρίσκεται ο ιρανικός πληθυσμός, που έχει υποστεί εκτεταμένες επιπτώσεις από τις συγκρούσεις, με χιλιάδες νεκρούς, καταστροφή υποδομών και σοβαρό οικονομικό πλήγμα. Παράλληλα, καταγράφεται έντονη καταστολή στο εσωτερικό της χώρας και παρατεταμένοι περιορισμοί στις ελευθερίες και στην πρόσβαση στην πληροφορία.
Σημαντικές απώλειες καταγράφονται και στον Λίβανο, όπου η εμπλοκή παραστρατιωτικών οργανώσεων έχει οδηγήσει σε νέα κλιμάκωση της βίας και βαριές απώλειες, ενώ ο άμαχος πληθυσμός βρίσκεται για ακόμη μια φορά στο επίκεντρο.
Στους χαμένους συγκαταλέγονται επίσης οι Ηνωμένες Πολιτείες, καθώς το κόστος της σύγκρουσης αποτυπώνεται στην οικονομία και στην εσωτερική πολιτική πίεση, με τον πληθωρισμό και τις τιμές ενέργειας να επηρεάζουν άμεσα τους πολίτες.
Πιο ευρύτερα, η παγκόσμια οικονομία δέχεται ισχυρό πλήγμα: αυξήσεις στις τιμές ενέργειας και τροφίμων, επιβράδυνση ανάπτυξης και νέες πληθωριστικές πιέσεις επηρεάζουν τόσο αναπτυγμένες όσο και αναπτυσσόμενες οικονομίες.
Οι αβέβαιοι παράγοντες
Για τις ΗΠΑ, και ειδικά για τον πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ, η σύγκρουση αποτελεί πολιτικό και διπλωματικό στοίχημα που μέχρι στιγμής δεν έχει αποδώσει τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Η συνέχιση της έντασης ενισχύει την πίεση στο εσωτερικό της χώρας, ενώ ταυτόχρονα δεν διαφαίνεται σαφής στρατηγική έξοδος.
Το Ισραήλ, από την πλευρά του, έχει επιτύχει πλήγματα κατά ιρανικών στόχων, όμως αντιμετωπίζει αυξημένη αστάθεια στην περιοχή και αμφισβήτηση ως προς τη συνολική αποτελεσματικότητα της στρατηγικής του, τόσο διεθνώς όσο και στο εσωτερικό.
Το ιρανικό καθεστώς, παρά τις απώλειες, εξακολουθεί να διατηρεί σημαντικό έλεγχο στο εσωτερικό, ενώ η περιφερειακή ένταση του δίνει και νέα εργαλεία επιρροής στο διπλωματικό πεδίο, ιδιαίτερα μέσω κρίσιμων ενεργειακών διαδρομών.
Περιφερειακές και παγκόσμιες επιπτώσεις
Σημαντικές είναι και οι συνέπειες στην Ουκρανία, καθώς η παγκόσμια προσοχή και πόροι μετατοπίζονται προς τη Μέση Ανατολή, επηρεάζοντας άμεσα στρατιωτικές ροές και διεθνή στήριξη.
Αντίθετα, ορισμένες δυνάμεις φαίνεται να επωφελούνται. Η Κίνα ενισχύει τη θέση της χάρη στα αποθέματα ενέργειας και στη στρατηγική ενεργειακής μετάβασης, περιορίζοντας την έκθεσή της σε εξωτερικούς κραδασμούς.
Οι μεγάλες ενεργειακές εταιρείες καταγράφουν αυξημένα κέρδη λόγω των υψηλών τιμών πετρελαίου, ενώ η Ρωσία ενισχύει τα έσοδά της από τις εξαγωγές ενέργειας, παρά τις συνεχιζόμενες διεθνείς κυρώσεις.
Παράλληλα, η παγκόσμια αγορά όπλων και drones γνωρίζει άνοδο, καθώς οι στρατιωτικές δαπάνες αυξάνονται διεθνώς εν μέσω γεωπολιτικής αστάθειας.
Συμπέρασμα
Η εικόνα που σκιαγραφεί το CNN είναι ενός πολέμου χωρίς καθαρούς νικητές. Αντί για μια σαφή επικράτηση, διαμορφώνεται ένα πολύπλοκο τοπίο όπου οι περισσότερες πλευρές είτε χάνουν είτε προσπαθούν απλώς να περιορίσουν τη ζημιά από μια σύγκρουση με παγκόσμιες προεκτάσεις.
Επιμέλεια: Συντακτική Ομάδα
