Σκληρή γραμμή στο μεταναστευτικό, αλλαγές στην εκπαίδευση και μια νέα «πατριωτική πολιτιστική πολιτική» περιλαμβάνει το πρόγραμμα του AfD, μετά την εκλογική του επικράτηση στη Σαξονία-Άνχαλτ.
Το ακροδεξιό κόμμα, που κατέγραψε ποσοστό περίπου 44% στις εκλογές του κρατιδίου, επιχειρεί να αξιοποιήσει τη νίκη του ως βάση για την προώθηση ενός πολιτικού μοντέλου που θα μπορούσε, σύμφωνα με τη γερμανική πολιτική σκηνή, να αποτελέσει πρότυπο και για άλλες περιοχές της χώρας.
Το AfD βρίσκεται, ωστόσο, τρεις έδρες μακριά από την απόλυτη πλειοψηφία, γεγονός που καθιστά κρίσιμο το ζήτημα των πιθανών συμμαχιών. Τα παραδοσιακά κόμματα εξακολουθούν να αποκλείουν συνεργασία με το AfD, στο πλαίσιο του λεγόμενου «τείχους προστασίας» απέναντι στην Ακροδεξιά.
Στο επίκεντρο η «επαναμετανάστευση»
Στην κορυφή των προτεραιοτήτων του AfD βρίσκεται η αναθεώρηση της μεταναστευτικής πολιτικής. Το πρόγραμμα προβλέπει την άμεση απέλαση παράτυπων μεταναστών, την επέκταση των κέντρων κράτησης και την επιστροφή ανθρώπων χωρίς γερμανική καταγωγή στις χώρες προέλευσής τους, στο πλαίσιο της πολιτικής που το κόμμα αποκαλεί «επαναμετανάστευση».
Το AfD υποστηρίζει ότι η Σαξονία-Άνχαλτ έχει πλέον φτάσει στα όρια των δυνατοτήτων της ως προς την υποδοχή προσφύγων, επικαλούμενο όχι μόνο ζητήματα ασφάλειας αλλά και την προστασία της γερμανικής ταυτότητας.
Η εφαρμογή, πάντως, μιας τέτοιας πολιτικής συναντά σημαντικούς θεσμικούς περιορισμούς, καθώς τα κρατίδια δεν έχουν πλήρη αυτονομία στο μεταναστευτικό και δεσμεύονται από την ομοσπονδιακή νομοθεσία.
Αλλαγές στα σχολεία και κατάργηση της Pride σημαίας
Ιδιαίτερη έμφαση δίνει το κόμμα και στην εκπαίδευση. Ο επικεφαλής του AfD στη Σαξονία-Άνχαλτ, Ούλριχ Ζίγκμουντ, έχει μιλήσει για την ανάγκη «αποϊδεολογικοποίησης» του σχολείου και για αλλαγές στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα.
Μεταξύ των προτάσεων περιλαμβάνεται η απαγόρευση της σημαίας Pride στα σχολεία και η μεγαλύτερη προβολή των λεγόμενων «παραδοσιακών» γερμανικών αξιών.
Το πρόγραμμα προβλέπει επίσης ξεχωριστές τάξεις για παιδιά προσφύγων, καθώς και εκπαιδευτική προσέγγιση που θα υπογραμμίζει ότι η παραμονή τους στη Γερμανία θα πρέπει να θεωρείται προσωρινή.
Παράλληλα, το AfD ζητά αλλαγές στον τρόπο διδασκαλίας της γερμανικής ιστορίας, υποστηρίζοντας ότι πρέπει να δοθεί μεγαλύτερη έμφαση στις περιόδους πριν από τους δύο Παγκόσμιους Πολέμους και μικρότερη στο ναζιστικό παρελθόν της χώρας. Στόχος, σύμφωνα με το κόμμα, είναι η ενίσχυση της εθνικής υπερηφάνειας και η απομάκρυνση από αυτό που χαρακτηρίζει «πολιτική ενοχής».
«Πατριωτική» πολιτική στον πολιτισμό
Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η πολιτιστική πολιτική του AfD. Το κόμμα κάνει λόγο για μια «νέα, πατριωτική πολιτιστική πολιτική», με τους κρατικούς θεσμούς να καλούνται να διαδραματίσουν ενεργότερο ρόλο στην ενίσχυση της γερμανικής εθνικής ταυτότητας.
Το πρόγραμμα προβλέπει ακόμη τον περιορισμό της κρατικής χρηματοδότησης σε έργα που το AfD χαρακτηρίζει «αντιγερμανικά». Καλλιτέχνες και πολιτιστικοί οργανισμοί που θα ζητούν κρατική επιχορήγηση θα μπορούσαν, σύμφωνα με την πρόταση, να υποχρεώνονται να δεσμεύονται ότι δεν θα «περιφρονούν» τη Γερμανία και τον πολιτισμό της.
Στο στόχαστρο βρίσκεται μεταξύ άλλων και το Μπάουχαους, το εμβληματικό γερμανικό καλλιτεχνικό και αρχιτεκτονικό κίνημα. Το AfD υποστηρίζει ότι η προηγούμενη κυβέρνηση του κρατιδίου του απέδωσε υπερβολική σημασία, εντάσσοντάς το σε μια ευρύτερη ατζέντα «σύγχρονης σκέψης».
Οι συγκεκριμένες θέσεις έχουν προκαλέσει έντονες αντιδράσεις στη Γερμανία. Ο υπουργός Πολιτισμού Βόλφραμ Βάιμερ κατηγόρησε το AfD ότι χρησιμοποιεί για το Μπάουχαους διατυπώσεις που παραπέμπουν στη ρητορική των Ναζί πριν από έναν αιώνα.
Η Σαξονία-Άνχαλτ ως πολιτικό «εργαστήριο»
Η εκλογική επιτυχία του AfD στη Σαξονία-Άνχαλτ ανοίγει πλέον μια νέα συζήτηση για το κατά πόσο οι θέσεις του κόμματος μπορούν να μετατραπούν από προεκλογικές εξαγγελίες σε κυβερνητική πολιτική.
Το γερμανικό ομοσπονδιακό σύστημα δίνει στα 16 κρατίδια σημαντικές αρμοδιότητες, μεταξύ άλλων στην εκπαίδευση, τον πολιτισμό, την αστυνόμευση και τη δημόσια ραδιοτηλεόραση. Αυτό σημαίνει ότι, εφόσον το AfD καταφέρει να συμμετάσχει στη διακυβέρνηση, η Σαξονία-Άνχαλτ θα μπορούσε να αποτελέσει ένα σημαντικό πεδίο δοκιμής των πολιτικών του.
Το κρίσιμο ερώτημα, ωστόσο, παραμένει εάν το κόμμα θα μπορέσει να βρει κυβερνητικούς εταίρους. Οι συζητήσεις για πιθανές συμμαχίες, κυρίως με το BSW ή τμήματα της CDU, αναμένεται να καθορίσουν όχι μόνο το μέλλον της Σαξονίας-Άνχαλτ, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο θα αντιμετωπιστεί η αυξανόμενη επιρροή της γερμανικής Ακροδεξιάς.
Επιμέλεια: Συντακτική ομάδα
