Η Γερμανία θα πρέπει να αυξήσει σταδιακά την ηλικία συνταξιοδότησης στα 70 έτη έως τις αρχές της δεκαετίας του 2090, βάσει γνωμοδότησης μιας επιτροπής εμπειρογνωμόνων που υποστηρίζεται από τον καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς, ως μέσο για τη μελλοντική θωράκιση του συνταξιοδοτικού συστήματος απέναντι σ’ έναν γηράσκοντα πληθυσμό.
Παρουσιάζοντας τα ευρήματά της την Τρίτη (23/6), η επιτροπή, η οποία συστάθηκε για να διερευνήσει τις μεταρρυθμίσεις που χρειάζεται το συνταξιοδοτικό σύστημα, αποφάνθηκε ότι η ηλικία συνταξιοδότησης θα πρέπει να συνδέεται με την αύξηση του προσδόκιμου ζωής και ότι η πρόωρη συνταξιοδότηση θα πρέπει να καταργηθεί.
«Κανένας πολίτης δεν χρειάζεται να ανησυχεί», σχολίασε ο Μερτς, καθώς είπε ότι τα μέτρα θα αποτρέψουν την κατάρρευση του συνταξιοδοτικού συστήματος και θα ενισχύσουν το κοινωνικό συμβόλαιο μεταξύ των γενεών.
Η επιτροπή εμπειρογνωμόνων συνεδρίαζε καθημερινά για πολλές ώρες από τον Ιανουάριο μέχρι την παρουσίαση σήμερα του σχεδίου των 33 σημείων.
Μεταξύ των βασικών προτάσεων των ειδικών είναι ότι οι υποχρεωτικές εισφορές που καταβάλλουν οι εργαζόμενοι και οι εργοδότες θα πρέπει να επενδύονται στο χρηματιστήριο, προκειμένου να διαφυλαχθεί και να αυξηθεί η αξία τους για τις μελλοντικές γενιές. Πρότεινε επίσης την επέκταση των υποχρεωτικών συνταξιοδοτικών εισφορών ώστε να συμπεριληφθούν όλοι οι δημόσιοι υπάλληλοι και οι αυτοαπασχολούμενοι εργαζόμενοι.
Η τρέχουσα ηλικία συνταξιοδότησης στη Γερμανία για όποιον συνταξιοδοτείται στις αρχές της δεκαετίας του 2030 είναι τα 67 έτη, ένα ποσοστό που καθορίστηκε πριν από περίπου δύο δεκαετίες. Η επιτροπή δήλωσε ότι αυτό θα πρέπει να αυξηθεί σταδιακά σύμφωνα με το προσδόκιμο ζωής, φτάνοντας περίπου στα 70 έτη στις αρχές της δεκαετίας του 2090.
Η Γερμανία έχει έναν από τους ταχύτερα γηράσκοντες πληθυσμούς στον κόσμο και, όπως πολλές δυτικές χώρες, έχει να αντιμετωπίσει μια σοβαρή πρόκληση σχετικά με το πώς το συνταξιοδοτικό σύστημα θα έχει μέλλον όταν όλο και λιγότεροι εργαζόμενοι χρηματοδοτούν τις συντάξεις όλο και περισσότερων και μακροβιότερων συνταξιούχων.
Η κυβέρνηση ελπίζει να εγκρίνει τις μεταρρυθμίσεις πριν από τις θερινές διακοπές τον επόμενο μήνα, αν και πρέπει ακόμη να συζητηθούν και να ψηφιστούν στο κοινοβούλιο.
Οι επικριτές άσκησαν κριτική στην πρόταση, λέγοντας ότι αυτό θα τιμωρούσε ιδιαίτερα όσους εργάζονται σε σωματικά απαιτητικές και χαμηλότερα αμειβόμενες θέσεις εργασίας, όπως οι οικοδόμοι ή οι φροντιστές. Παράλληλα, επισημαίνουν ότι μια τέτοια αλλαγή θα ωφελούσε κυρίως άνδρες σε καλά αμειβόμενες θέσεις εργασίας, αποδεδειγμένα αδιάλειπτο ιστορικό απασχόλησης.
Επίσης, εκφράζουν φόβους ότι η εξάρτηση των συντάξεων από την κεφαλαιαγορά θα μπορούσε να οδηγήσει σε αστάθεια, ειδικά σε εποχές που η οικονομία δεν πάει καλά.
Από την πλευρά του, ο Μερτς προτείνει μια μακροπρόθεσμη προσέγγιση στο ζήτημα, ισχυριζόμενος ότι «η χρήση της κεφαλαιαγοράς στο νόμιμο συνταξιοδοτικό σύστημα είναι ίσως ο βασικός παράγοντας για τον καθορισμό της μακροπρόθεσμης βιωσιμότητας και σταθερότητας του συνταξιοδοτικού μας συστήματος».
Το συνταξιοδοτικό σύστημα της Γερμανίας είναι το παλαιότερο κρατικά υποστηριζόμενο σύστημα του είδους του στον κόσμο. Εισήχθη από τον καγκελάριο Όττο φον Μπίσμαρκ το 1889 με πολιτικά κριτήρια, καθώς με αυτόν τον τρόπο ήλπιζε ότι θα αναχαιτίσει την άνοδο του σοσιαλιστικού κινήματος, απομακρύνοντας τους εργαζόμενους από τα συνδικάτα και εστιάζοντας την αφοσίωσή τους στη γερμανική αυτοκρατορία.
Σύμφωνα με τα τελευταία στατιστικά στοιχεία του 2024, περίπου το 23% των Γερμανών – ή 19 εκατομμύρια – είναι 65 ετών και άνω, σε σύγκριση με μόλις 15% το 1991. Το μέσο προσδόκιμο ζωής για τους άνδρες είναι 78,5 έτη και 83,2 έτη για τις γυναίκες.
