Ήταν η Στεφανία, η Μαίρη, η Ρέα, η αιώνια μούσα του Γιάννη Δαλιανίδη και η αδιαφιλονίκητη σταρ που άλλαξε για πάντα τα δεδομένα της ελληνικής μεγάλης οθόνης.
Η Ζωή Λάσκαρη δεν υπήρξε απλώς μία πανέμορφη γυναίκα του ελληνικού κινηματογράφου, αλλά το απόλυτο σύμβολο μιας εποχής που τολμούσε να κοιτάξει κατάματα τα πάθη, τις επιθυμίες και τις κοινωνικές συμβάσεις.
Γεννημένη στη Θεσσαλονίκη ως Ζωή Κουρούκλη, γνώρισε την πρώτη μεγάλη αναγνώριση το 1959, όταν στέφθηκε «Σταρ Ελλάς» στα 15 της χρόνια.
Η πραγματική όμως έκρηξη ήρθε όταν ο Φιλοποίμην Φίνος και ο Γιάννης Δαλιανίδης είδαν στο πρόσωπό της τη νέα δύναμη του ελληνικού σινεμά. Της έδωσαν το καλλιτεχνικό επώνυμο «Λάσκαρη» και τον πρωταγωνιστικό ρόλο στον Κατήφορο το 1961, ταινία που έσπασε τα ταμεία και έκανε τη νεαρή ηθοποιό είδωλο μέσα σε ένα βράδυ.
Στα χρόνια που ακολούθησαν, η Λάσκαρη απέδειξε ότι πίσω από το εντυπωσιακό παρουσιαστικό κρυβόταν μια σπάνια ερμηνευτική γκάμα.
Πρωταγωνίστησε στα εμβληματικά μιούζικαλ της Φίνος Φιλμ, όπως Μερικοί το προτιμούν κρύο, Κορίτσια για φίλημα και Μια κυρία στα μπουζούκια, χαρίζοντας αξέχαστες στιγμές ανάλαφρης λάμψης και χιούμορ.
Ταυτόχρονα, μέσα από κοινωνικά δράματα όπως η Στεφανία και ο Νόμος 4000, τόλμησε ρόλους σκληρούς, ρεαλιστικούς και πρωτοποριακούς για τα τότε συντηρητικά ήθη.
Μετά τη χρυσή εποχή του κινηματογράφου, η Ζωή Λάσκαρη αφιερώθηκε στο θέατρο. Συνεργάστηκε με κορυφαίους σκηνοθέτες, ανέβασε απαιτητικά κείμενα από το ελληνικό και παγκόσμιο ρεπερτόριο και δημιούργησε τον δικό της θεατρικό χώρο, αποδεικνύοντας τη βαθιά αγάπη της για την υποκριτική τέχνη μέχρι το τέλος της ζωής της.
Ασυμβίβαστη, αυθεντική και πάντα σαγηνευτική, η Ζωή Λάσκαρη παραμένει ένα από τα πιο φωτεινά και ανεξίτηλα κεφάλαια του ελληνικού πολιτισμού, μια γυναίκα που έζησε όπως ακριβώς έπαιξε: με πάθος, ελευθερία και απαράμιλλη γοητεία.
Οι ατάκες που άφησαν εποχή
Ποιος μπορεί να ξεχάσει τη σκηνή που ο Βανζέλ Παπαντό Χρόνης Εξαρχάκος της κάνει μαθήματα για να λάβει μέρος στα καλλιστεία, με την ίδια στην ερώτηση ποιος είναι ο αγαπημένος της συνθέτης να απαντάει: “Ο Πλέσσας!” και στην αντίστοιχη ερώτηση για τον συγγραφέα να απαντάει: “Ο Τσιφόρος!”.
Μια ήταν όμως η ατάκα που έγραψε ιστορία, και αυτή αποτυπώθηκε από τον Γιάννη Βογιατζή προς τον Φαίδωνα Γεωργίτση, και δεν είναι άλλη από το μυθικό: “Αυτή μέχρι και το μουστάκι θα σε βάλει να ξυρίσεις”.
Η… μούσα του Δαλιανίδη και της Finos Film
Στην πολυετή της καριέρα, η Ζωίτσα Λάσκαρη κατόρθωσε να πετύχει ένα μοναδικό ορόσημο: υπήρξε η μόνη μεγάλη πρωταγωνίστρια που συνεργάστηκε αποκλειστικά με τη Φίνος Φιλμ, γυρίζοντας συνολικά 23 ταινίες – ένα ρεκόρ που παραμένει μέχρι και σήμερα αξεπέραστο για πρωταγωνιστικό ρόλο, όπως αναφέρει χαρακτηριστικά η Finos Film.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Μέσα από αυτή την ασυναγώνιστη πορεία, κατάφερε να σφραγίσει ανεξίτηλα τη «χρυσή εποχή» του ελληνικού κινηματογράφου και να καθιερωθεί ως ένα διαχρονικό σύμβολο λάμψης και υποκριτικού ταλέντου.
Εννέα ολόκληρα χρόνια μετά τον ξαφνικό χαμό της, στις 18 Αυγούστου του 2017, η απουσία της παραμένει αισθητή, όμως ο μύθος της παραμένει ανέγγιχτος από τον χρόνο.
Η Ζωή Λάσκαρη δεν ήταν απλώς μια μεγάλη σταρ της εποχής της, αλλά ένα διαχρονικό πολιτιστικό σύμβολο που έζησε και δημιούργησε με απόλυτη αυθεντικότητα, θάρρος και ελευθερία.
Μέσα από τις αμέτρητες σκηνές που μας χάρισε, η «Ζωίτσα» του ελληνικού κοινού συνεχίζει να λάμπει στις οθόνες και στις καρδιές μας, υπενθυμίζοντάς μας τι σημαίνει αληθινή, ασυμβίβαστη γοητεία.
Επιμέλεια: Βασίλης Αλεξίου
