Ο γωστός ηθοποιός Τάσος Χαλκιάς ανεβαίνει έναν δύσκολο Γολγοθά καθώς είδε την τεράστια φωτιά στο Πόρτο Γερμενό να κάνει στάχτη το σπίτι του στην περιοχή. Ένα σπίτι που έφτιαξε με τεράστιο κόπο και ιδρώτα,
Ο γιος του αγαπημένου ηθοποιού Τάσου Χαλκιά, Άρης Χαλκιάς ανέβασε ένα συγκλονιστικό βίντεο στις σελίδες του στα social media με εικόνες από το καμμένο σπίτι της οικογένειας δείχνοντας όλα τα όνειρα και τους κόπους τους να έχουν γίνει στάχτη και αποκαΐδια από την μεγάλη φωτιά που έκαψε το Πόρτο Γερμενό.
Ο Άρης Χαλκιάς, βρέθηκε μαζί με τον πατέρα του τη Δευτέρα στο καμένο σπίτι τους στο Πόρτο Γερμενό και αποτύπωσε σε πλάνα το μέγεθος της καταστροφής. Στο βίντεο μάλιστα εμφανίζεται αποκαρδιωμένος ο Τάσος Χαλκιάς να ψάχνει μέσα στα αποκαΐδια οτιδήποτε θα μπορούσε να σωθεί από το σπίτι της οικογένειας.
Ο Άρης Χαλκιάς έγραψε στη λεζάντα της ανάρτησης για το βίντεο: «Επειδή δεν περιγράφεται με λέξεις και κάπως έχω ανάγκη να το εκφράσω. Ποτέ και σε κανέναν».
@arischalkias Επειδή δεν περιγράφεται με λέξεις και κάπως έχω ανάγκη να το εκφράσω. Ποτέ και σε Κανέναν.
Σε προηγούμενη ανάρτησή του, ο Άρης Χαλκιάς είχε περιγράψει την απώλεια ως το τέλος μιας ιστορίας 52 ετών, αναφέροντας ότι μαζί με το σπίτι χάθηκαν οι αναμνήσεις, τα όνειρα και οι οικονομίες μιας ζωής. «Όλα στάχτη σε μια νύχτα… Τώρα και για λίγο, πένθος», είχε γράψει χαρακτηριστικά.
Ο Τάσος Χαλκιάς, εμφανώς συγκινημένος, σε δηλώσεις του στο OPEN μίλησε για την καταστροφή που χτύπησε την οικογένειά του. «Πενήντα τέσσερα χρόνια. Ήμουν παιδάκι και γέρασα. Ο γιος μου εδώ γεννήθηκε και εδώ πρωτοέπαιξε. Η κόρη μου το ίδιο. Τι να πρωτοπώ και τι να πρωτοκάνω; Και εκεί που ήμουν περήφανος ”θα αφήσω στα παιδιά μου”, ο φτωχός γιος ενός εργάτη, όχι για να με λυπηθεί κανείς, με περηφάνια το λέω, που κατάφερε στη ζωή του να κάνει αυτά και να αφήσει κάτι, αυτό το κάτι δεν μπορώ να το αφήσω. Τι συναισθήματα να αναπτύξω και τι να πω;
Βέβαια, όπως θα βλέπετε, αμέσως πάνω από μένα έχασε το σπίτι του και ο φίλος μου ο Γρηγόρης. Ο φίλος μου ο Μιχάλης έχασε και εκείνος παραδίπλα το σπίτι του. Διακόσια τόσα σπίτια ιδιωτών και τρία-τέσσερα μικροξενοδοχειάκια και κανά δυο επιχειρήσεις, από τις οποίες άνθρωποι έβγαζαν το ψωμί τους».
Επιμέλεια: Συντακτική ομάδα
