Σε μία από τις πιο προσωπικές τηλεοπτικές του συνεντεύξεις, ο Σάκης Τανιμανίδης μίλησε για τη διαδρομή του από τα φοιτητικά χρόνια στη Θεσσαλονίκη μέχρι τη μεγάλη επιτυχία στην ελληνική τηλεόραση, αποκαλύπτοντας στιγμές που καθόρισαν την πορεία του.
Καλεσμένος στην εκπομπή «Στούντιο στις 3», ο γνωστός παρουσιαστής αναφέρθηκε στα πρώτα βήματα της ζωής του, παραδεχόμενος ότι όταν πέρασε στο Πολυτεχνείο δεν είχε ξεκάθαρη εικόνα για το μέλλον του.
«Ήμουν 18 χρονών, τελείωσα το σχολείο, πέρασα στο Πολυτεχνείο στη Θεσσαλονίκη και δεν είχα ιδέα τι θέλω να κάνω», ανέφερε χαρακτηριστικά, εξηγώντας ότι σύντομα κατάλαβε πως το επάγγελμα του τοπογράφου μηχανικού δεν ήταν αυτό που ήθελε να ακολουθήσει.
Παράλληλα με τις σπουδές του, εργάστηκε σε νυχτερινά καταστήματα ως πορτιέρης και υπεύθυνος δημοσίων σχέσεων, εμπειρίες που θυμάται σήμερα με χιούμορ.
Όπως αποκάλυψε, σε ηλικία μόλις 20 ετών βρέθηκε να είναι ο βασικός πορτιέρης γνωστού νυχτερινού μαγαζιού της Θεσσαλονίκης, κάτι που τότε του έδινε την αίσθηση δύναμης και σημαντικότητας.
Λίγο αργότερα ξεκίνησε τα πρώτα του επαγγελματικά βήματα στην τηλεόραση μέσω του TV100, παρουσιάζοντας εκπομπές δρόμου, σε μια περίοδο που, όπως παραδέχεται με αυτοσαρκασμό, το ενδιαφέρον του ήταν στραμμένο κυρίως στη διασκέδαση και στις παρέες.
Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στις μεγάλες τηλεοπτικές επιτυχίες της καριέρας του, σημειώνοντας πως το «World Party» αποτέλεσε την πρώτη μεγάλη ανατροπή, καθώς κατάφερε να ξεπεράσει ακόμη και αγώνες Champions League σε τηλεθέαση.
Ωστόσο, όπως τόνισε, το φαινόμενο «Survivor» ήταν κάτι πρωτοφανές για τα ελληνικά τηλεοπτικά δεδομένα.
«Έκανε πανελλήνιο ρεκόρ τηλεθέασης. Έφτασε το 75%. Μιλάμε για πάνω από 100 επεισόδια με ποσοστά που έμοιαζαν αδιανόητα», ανέφερε.
Ο παρουσιαστής παραδέχθηκε μάλιστα ότι εκείνη η περίοδος τον έκανε να πιστέψει πως κάθε επαγγελματικό του βήμα θα οδηγούσε αυτόματα στην επιτυχία.
«Είναι εύκολο να παρερμηνεύσεις αυτό που σου συμβαίνει και να θεωρήσεις ότι έχεις το άγγιγμα του Μίδα. Κάποια στιγμή το ένιωσα κι εγώ αυτό», εξομολογήθηκε.
Όπως ανέφερε, οι αποτυχίες που ακολούθησαν σε ορισμένα πρότζεκτ λειτούργησαν ως υπενθύμιση ότι η επιτυχία δεν είναι δεδομένη και ότι απαιτείται συνεχής προσπάθεια, δουλειά και προσαρμογή στις νέες συνθήκες.
