Τι κοινό μπορεί να έχει ένας άνθρωπος των σπηλαίων με έναν άντρα του 2026; Ίσως περισσότερα απ’ όσο θα ήθελε να παραδεχτεί. Γιατί μπορεί το ρόπαλο να έχει αντικατασταθεί από το τηλεκοντρόλ, το κυνήγι από το delivery και η φωτιά από το Wi-Fi, όμως οι αιώνιες παρεξηγήσεις ανάμεσα στα δύο φύλα φαίνεται πως έχουν παραμείνει σχεδόν απαράλλαχτες.
Αυτό τουλάχιστον έρχεται να υπενθυμίσει ο Σωτήρης Καλυβάτσης, επιστρέφοντας στη σκηνή ως CAVEMAN, στην ομώνυμη παγκόσμια επιτυχία του Rob Becker, που ανεβαίνει στη Θεσσαλονίκη. «Είμαστε πολύ κοντά σε αυτές τις εποχές των σπηλαίων, γι’ αυτό και ο θεατής ταυτίζεται πολύ εύκολα με τη συγκεκριμένη παράσταση. Αυτό είναι όλο το κόλπο. Βρίσκουμε όλοι τον εαυτό μας, είτε είμαστε άντρες είτε γυναίκες, και στο τέλος καταλαβαίνουμε ότι δεν υπάρχει λόγος να ασχολούμαστε τόσο με αυτά τα μικρά πράγματα της καθημερινότητάς μας, τα οποία όμως δεν είναι αυτά που καθορίζουν την ύπαρξή μας. Έτσι φεύγουμε πιο χαρούμενοι και, τελικά, πιο κοντά ο ένας στον άλλον», λέει ο Σωτήρης Καλυβάτσης, μιλώντας στο Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων.
Ο σύγχρονος Caveman, άλλωστε, δεν είναι ακριβώς ο άνθρωπος που θα περίμενε κανείς να συναντήσει σε μια σπηλιά. Έχει Wi-Fi, τηλεκοντρόλ, πιστωτική κάρτα και προβιά, που όμως πλέον έχει την υπογραφή γνωστού οίκου μόδας. Παραμένει, ωστόσο, ένας πρωτόγονος, που προσπαθεί να αποκωδικοποιήσει το αιώνιο μυστήριο των σχέσεων ανδρών και γυναικών, αναζητώντας απαντήσεις σε ερωτήματα που μοιάζουν διαχρονικά: γιατί οι άντρες δεν βρίσκουν ποτέ τα πράγματά τους; Γιατί οι γυναίκες επιμένουν να μιλούν για τα συναισθήματά τους; Και, τελικά, υπάρχει ζωή μετά τον γάμο;
Η παράσταση, που έχει διαγράψει τη δική της πορεία επί σκηνής, επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη μετά τη μεγάλη επιτυχία της χειμερινής περιοδείας, με συνεχόμενα sold out. Τη διασκευή και τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Γιώργος Γαλίτης, ενώ ο Σωτήρης Καλυβάτσης αναμετριέται με έναν ήρωα που, παρά την προϊστορική του καταγωγή, αποδεικνύεται εντυπωσιακά σύγχρονος.
«Το κοινό είναι ο συμπαίκτης μου»
Μπορεί ο Caveman να είναι μόνος πάνω στη σκηνή, στην πραγματικότητα όμως το κοινό γίνεται μέρος της παράστασης, καθώς οι αντιδράσεις του συχνά περνούν μέσα στη ροή του έργου, δημιουργώντας κάθε φορά διαφορετικές στιγμές. «Υπάρχει μια διαδραστικότητα στην παράσταση, χωρίς να χάνει τον χαρακτηρισμό της ως θεατρικής παράστασης. Αυτό μας κάνει όλους σαν μια παρέα. Εγώ, πάνω στη σκηνή, αισθάνομαι ότι έχω από κάτω κάποιους φίλους και τους λέω τον καημό μου εκείνη την ώρα», περιγράφει.
Ο ηθοποιός έχει να θυμάται αρκετές αυθόρμητες αντιδράσεις θεατών, με χαρακτηριστικότερη μια βραδιά στις Σέρρες. «Προς το τέλος της παράστασης, μια κυρία σηκώθηκε μέσα στο θέατρο και είπε: “Πες τα βρε αγόρι μου! Του τα λέω 45 χρόνια και δεν με ακούει!”. Όπως καταλαβαίνετε, γελάσαμε όλοι μαζί, χειροκροτούσαμε και έγινε μια πολύ ωραία στιγμή», αναφέρει.
«Ο Caveman είναι ένα τσικ πιο φιλικός προς τις γυναίκες»
Αν, πάντως, ο Caveman καλείται να εξηγήσει τις διαφορές των δύο φύλων, το ερώτημα είναι αν παίρνει τελικά το μέρος του άντρα ή της γυναίκας. «Έχω την αίσθηση ότι είναι ένα τσικ πιο φιλικός προς τις γυναίκες», απαντά με ειλικρίνεια ο Σωτήρης Καλυβάτσης.
Ο ίδιος, πάντως, αναγνωρίζει αρκετά κοινά σημεία με τον ήρωα που υποδύεται. Ένα από αυτά είναι ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζει τα ψώνια. «Εμένα, άμα μου παλιώσει ένα ρούχο, δεν βγαίνω να ψωνίσω. Βγαίνω να κυνηγήσω. Μαγαζί, μπήκα, είδα, βρήκα, το πλήρωσα και βγήκα. Αυτό το κάνει ένας άντρας. Ενώ η συλλέκτρια, η γυναίκα δηλαδή, δεν αγοράζει ένα ρούχο επειδή το παλιό της πάλιωσε. Αγοράζει το καινούργιο για να μην παλιώσει το παλιό. Θέλει το παλιό να είναι σαν καινούργιο», εξηγεί με τον χαρακτηριστικό τρόπο που διατρέχει ολόκληρη την παράσταση.
Ακόμη ένα σημείο ταύτισης με τον Caveman αφορά στην αδυναμία κατανόησης των παιχνιδιών που έπαιζαν μικρά τα κορίτσια. «Παίζανε κούκλες, τις μιλούσαν, τις χτένιζαν και, το πιο κουφό, δεν υπήρχε νικητής! Αυτό για ένα αγόρι -ή για έναν άντρα, είναι πολύ περίεργο. Σε μας το ερώτημα αν πούμε ότι τώρα θα παίξουμε, είναι “ποιος θα κερδίσει;”», λέει γελώντας.
Πέρα, όμως, από τα στερεότυπα και τις αφορμές για γέλιο, ο Caveman επιχειρεί να φωτίσει κάτι πιο ουσιαστικό: ότι οι διαφορές ανάμεσα στα δύο φύλα δεν χρειάζεται να αποτελούν μόνιμη πηγή σύγκρουσης. «Οι άνθρωποι των διαφορετικών φύλων κατανοούν σίγουρα ο ένας τον άλλον πολύ καλύτερα από παλαιότερα. Πάντα, ωστόσο, υπάρχουν κάποια σκαλοπάτια που έχουν να κάνουν με τα βασικά μας χαρακτηριστικά ως φύλα. Είμαστε έτσι. Αν το καταλάβουμε και το συνειδητοποιήσουμε, τότε λύνουμε πολλά προβλήματα στις διαπροσωπικές μας σχέσεις», τονίζει.
Η παράσταση θα παρουσιαστεί στο Κινηματοθέατρο ΚΟΛΟΣΣΑΙΟΝ (Βασ. Όλγας 150) την Παρασκευή 30 και το Σάββατο 31 Οκτωβρίου στις 21:00 και την Κυριακή 1 Νοεμβρίου στις 19:00. Η διάρκειά της είναι 90 λεπτά.
Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ
