Υπάρχουν ιστορίες στο Χόλιγουντ που αν τις έβλεπες σε ταινία, θα τις θεωρούσες υπερβολικές.

Κι όμως, η ιστορία του Mel Blanc, του θρυλικού ηθοποιού που δάνεισε τη φωνή του στον Bugs Bunny, τον Daffy Duck, τον Porky Pig και σχεδόν σε όλα τα αγαπημένα μας Looney Tunes, είναι πέρα για πέρα αληθινή. Είναι η ιστορία ενός ανθρώπου που κυριολεκτικά σώθηκε από τα ίδια του τα «παιδιά», όταν η επιστήμη είχε σηκώσει τα χέρια ψηλά.

Το μοιραίο τροχαίο και οι δύο εβδομάδες απόλυτης σιωπής

Στις 24 Ιανουαρίου του 1961, ο Mel Blanc οδηγούσε στο Sunset Boulevard του Λος Άντζελες. Σε μια κακοποιημένη στροφή, το αυτοκίνητό του συγκρούστηκε μετωπικά με ένα άλλο όχημα.

Ο απολογισμός ήταν εφιαλτικός: κάταγμα στο κρανίο, σπασμένα πόδια, λεκάνη και ένας άνθρωπος σε βαθύ κώμα.

Για δύο ολόκληρες εβδομάδες, ο Blanc ήταν κλινικά νεκρός για τον έξω κόσμο. Δεν αντιδρούσε σε κανένα ερέθισμα, δεν κουνούσε ούτε το δάχτυλό του.

Οι γιατροί, το προσωπικό του νοσοκομείου και η οικογένειά του είχαν αρχίσει να χάνουν κάθε ελπίδα. Ο άνθρωπος που είχε γεμίσει με γέλιο και φωνές τα σπίτια εκατομμυρίων ανθρώπων, βρισκόταν βυθισμένος στην πιο απόλυτη σιωπή.

«Bugs, ακούς; Πώς είσαι σήμερα;»

Τη 14η ημέρα, ο νευροχειρουργός Louis Carson αποφάσισε να δοκιμάσει κάτι εντελώς ανορθόδοξο, μια κίνηση απελπισίας που άλλαξε την ιατρική ιστορία.

Πλησίασε το κρεβάτι του Blanc, αλλά αντί να φωνάξει το όνομά του, αποφάσισε να απευθυνθεί στο alter ego του:

«Bugs Bunny, με ακούς; Πώς είσαι σήμερα;»

Αυτό που ακολούθησε άφησε άφωνους τους πάντες στο δωμάτιο. Μετά από δύο εβδομάδες απόλυτης νεκρικής σιγής, το σώμα του Blanc αντέδρασε. Μια αδύναμη, αλλά απόλυτα αναγνωρίσιμη, βραχνή φωνή βγήκε από το στόμα του:

«Eh… What’s up, doc?» (Τρέχει τίποτα, γιατρέ;)

Ο Blanc δεν είχε ξυπνήσει ως Mel. Ο εγκέφαλός του, στην προσπάθειά του να προστατευτεί και να βρει ένα κανάλι επικοινωνίας με το περιβάλλον, είχε επιστρατεύσει τον πιο ισχυρό και ζωντανό του μηχανισμό: τον Bugs Bunny!

Ο γιατρός, βλέποντας το θαύμα να συμβαίνει, συνέχισε. Ρώτησε αν ήταν εκεί και ο Tweety.

«I tawt I taw a puddy tat» (Νομίζω πως είδα ένα γατούλη), απάντησε ο Blanc, με τη φωνή του μικρού κίτρινου καναρινιού.

Χρειάστηκαν αρκετές ημέρες «συζητήσεων» με τα καρτούν για να καταφέρει ο Blanc να επανέλθει πλήρως και να μιλήσει τελικά με τη δική του, κανονική φωνή.

Ο άνθρωπος με τις 1.000 φωνές που «γέννησε» τον Bugs Bunny, τον Duffy Duck και την παιδική μας ηλικία

Υπάρχουν ηθοποιοί που ταυτίστηκαν με έναν μεγάλο ρόλο στην καριέρα τους. Και υπάρχει και ο Mel Blanc. Ο άνθρωπος που δεν δάνεισε απλά τη φωνή του, αλλά εμφύσησε ψυχή, προσωπικότητα και ζωή στους πιο εμβληματικούς χαρακτήρες των κινουμένων σχεδίων της Warner Bros. και της Hanna – Barbera.

Από τον Bugs Bunny και τον Daffy Duck, μέχρι τον Barney Rubble και τον Dino, ο Blanc ήταν ο απόλυτος αρχιτέκτονας του soundtrack της παιδικής μας ηλικίας. Δεν είναι υπερβολή να πούμε ότι το Golden Age του αμερικανικού animation θα ήταν τελείως διαφορετικό – και σίγουρα πολύ πιο βουβό – χωρίς την ιδιοφυΐα του.

Γεννημένος ως Melvin Jerome Blank το 1908 στο Σαν Φρανσίσκο, έδειξε από πολύ μικρός μια σπάνια ικανότητα να αλλάζει τη φωνή του και να μιμείται προφορές, διασκεδάζοντας (και ενίοτε εξοργίζοντας) τους δασκάλους του.

Σε ηλικία 16 ετών άλλαξε την ορθογραφία του επιθέτου του από “Blank” (που στα αγγλικά σημαίνει κενό) σε “Blanc”, επειδή ένας δάσκαλός του του είπε ότι με αυτό το όνομα δεν θα κατάφερνε τίποτα στη ζωή του και θα έμενε… ένα τίποτα. Πόσο έξω έπεσε.

Η κατάκτηση του Hollywood και η γέννηση των Θρύλων

Μετά από μια επιτυχημένη πορεία στο ραδιόφωνο, ο Blanc χτύπησε την πόρτα της Warner Bros. το 1936. Η πρόσληψή του στο τμήμα των Looney Tunes και Merrie Melodies άλλαξε την ιστορία των κινουμένων σχεδίων.

Μέχρι τότε, οι φωνές των χαρακτήρων ήταν μονοδιάστατες. Ο Blanc έφερε μια επανάσταση: έδωσε στον κάθε χαρακτήρα μια εντελώς ξεχωριστή διάσταση, μια συγκεκριμένη προφορά και έναν μοναδικό ψυχολογικό κώδικα.

Η φωνή του Bugs Bunny ήταν ένα ευφυές κράμα προφοράς από το Μπρούκλιν και το Μπρονξ, ενώ για τον Daffy Duck επινόησε έναν χαρακτηριστικό, απολαυστικό ψευδισμό. Ακολούθησαν ο Porky Pig (με το θρυλικό τραύλισμα), ο Tweety, ο Sylvester, ο Yosemite Sam, ο Foghorn Leghorn, ο Ταζ και ο Wile E. Coyote.

Αργότερα, μετακόμισε τηλεοπτικά στη Hanna – Barbera, χαρίζοντας τη φωνή του στον Barney Rubble από τους Flintstones και τον Cosmo Spacely από τους Jetsons.

Ποιος ήταν τελικά ο Mel Blanc;

Ο Mel Blanc έφυγε από τη ζωή στις 10 Ιουλίου 1989, σε ηλικία 81 ετών, αφήνοντας πίσω του μια ασύλληπτη κληρονομιά. Ήταν ο πρώτος voice actor στην ιστορία του Hollywood που κατάφερε να δει το όνομά του στους τίτλους αρχής των κινουμένων σχεδίων, ανοίγοντας τον δρόμο για έναν ολόκληρο επαγγελματικό κλάδο.

Πέρα από τις 1.000 και πλέον φωνές του, ο Blanc έμεινε στην ιστορία για το πηγαίο χιούμορ του, την τελειομανία του (έτρωγε πραγματικά καρότα στο στούντιο για να ακούγεται ρεαλιστικός ο Bugs Bunny, τα οποία μετά έφτυνε γιατί είχε αλλεργία) και την αγάπη του για το κοινό.

Πριν πεθάνει, είχε ζητήσει να χαραχθεί στην επιτύμβια πλάκα του στο κοιμητήριο Hollywood Forever η φράση που σφράγισε εκατοντάδες επεισόδια και μεγάλωσε γενιές και γενιές τηλεθεατών. Και έτσι έγινε. Πάνω στον τάφο του ανθρώπου που χάρισε τη φωνή του στη χαρά, αναγράφεται μέχρι σήμερα η πιο διάσημη ατάκα του Porky Pig:

«That’s all folks!» (Αυτό ήταν όλο, παιδιά!)

Επιμέλεια: Βασίλης Αλεξίου