Μια απλή αγγελία για την πρόσληψη δύο βοσκών σε ένα απομονωμένο αγρόκτημα στα νότια της Μογγολίας στάθηκε η αφορμή για να αποκαλυφθεί το μέγεθος της εργασιακής κρίσης και της απόγνωσης που βιώνουν οι εργαζόμενοι στην Κίνα.
Ο ιδιοκτήτης του αγροκτήματος, Τσούο Σιαογιόνγκ, είδε εμβρόντητος την ανάρτησή του στα τέλη Απριλίου να συγκεντρώνει το αστρονομικό νούμερο των 59 εκατομμυρίων θεάσεων μέσα σε ελάχιστες ώρες στο Weibo (το κινεζικό «Χ»).
Περισσότεροι από 700 άνθρωποι έσπευσαν να καταθέσουν αίτηση για τις μόλις δύο διαθέσιμες θέσεις, με το προφίλ των υποψηφίων να σοκάρει, καθώς ανάμεσά τους βρίσκονταν απόφοιτοι πανεπιστημίων, στελέχη μεγάλων επιχειρήσεων από κορυφαία αστικά κέντρα όπως η Σανγκάη και η Τσονγκίνγκ, καθώς και εξαντλημένοι εργάτες εργοστασίων.
Η «κατάρα των 35άρηδων» και η εφιαλτική κουλτούρα του «996»
Η τεράστια ανταπόκριση στην αγγελία φέρνει στο φως τις εξοντωτικές συνθήκες που επικρατούν στην κινεζική αγορά εργασίας. Οι μισοί από τους ενδιαφερόμενους έχουν γεννηθεί τη δεκαετία του 1990, μια ηλικιακή ομάδα που βρίσκεται αντιμέτωπη με αυτό που στην Κίνα αποκαλούν «κατάρα των 35άρηδων», καθώς οι εργοδότες και ο δημόσιος τομέας τείνουν να παραβλέπουν τους υποψηφίους που ξεπερνούν αυτή την ηλικία.
Την ίδια ώρα, η διαβόητη εργασιακή κουλτούρα του «996» – δηλαδή η υποχρεωτική εργασία από τις 9 το πρωί έως τις 9 το βράδυ, έξι ημέρες την εβδομάδα – οδηγεί τους νέους στα όριά τους.
Χαρακτηριστική είναι η μαρτυρία του 21χρονου Τζέιμς Γκουό, ο οποίος δήλωσε ότι εργάζεται πάνω από 13 ώρες την ημέρα σε εργοστάσιο βιδώνοντας βίδες μέχρι να πρηστούν τα χέρια του, χωρίς χρόνο ούτε για τουαλέτα, ενώ η 28χρονη Γου, στέλεχος στο ηλεκτρονικό εμπόριο, εξέφρασε την έντονη επιθυμία της να παρατήσει τον καλό της μισθό στην πόλη για να ζήσει μια ήρεμη και απομονωμένη ζωή μακριά από «δύσκολους ανθρώπους».
Μισθός πάνω από τον μέσο όρο, αλλά με θερμοκρασίες στους -30 βαθμούς
Το δέλεαρ της αγγελίας δεν ήταν αμελητέο, αν και οι συνθήκες παραμένουν εξαιρετικά σκληρές. Ο Τσούο αναζητούσε ιδανικά ένα ζευγάρι για να βγάζει 3.000 πρόβατα για βοσκή σε μια έκταση 20.000 στρεμμάτων το καλοκαίρι, και να αναλαμβάνει το επίπονο τάισμα και τον καθαρισμό σε εσωτερικούς χώρους τον χειμώνα, όταν η θερμοκρασία στην περιοχή πέφτει κάτω από τους -30 βαθμούς Κελσίου.
Για τη δουλειά αυτή προσέφερε περίπου 1.000 ευρώ τον μήνα στον καθένα, ποσό που ξεπερνά κατά πολύ τον εθνικό αστικό μέσο όρο των ιδιωτικών εταιρειών (περίπου 760 ευρώ), παρέχοντας επιπλέον δωρεάν στέγαση και τρόφιμα.
Όπως εξηγούν οικονομικοί αναλυτές, οι μισθοί στις μεγαλουπόλεις εξανεμίζονται πλέον στα πανάκριβα ενοίκια μικροσκοπικών διαμερισμάτων, κάνοντας την απομόνωση στη φύση να φαντάζει ως οικονομική και ψυχολογική «όαση».
Το φίλτρο των προσλήψεων και η «αβάσταχτη μοναξιά»
Παρά τη δεξαμενή των 700 υποψηφίων και των δεκάδων πτυχιούχων, ο ιδιοκτήτης του αγροκτήματος αποφάσισε να γειώσει τις προσδοκίες των νεαρών αστών. Ο Τσούο προσέλαβε τελικά τέσσερις βοσκούς – δύο ζευγάρια γεννημένα τη δεκαετία του 1980 – που είχαν αποδεδειγμένη προϋπηρεσία σε αγροκτήματα, ενώ ξεκαθάρισε ότι απέκλεισε τους εργένηδες και τους νέους από τις πόλεις.
Όπως εξήγησε ο ίδιος, στα απομακρυσμένα βοσκοτόπια της Μογγολίας μπορεί να μην δεις άνθρωπο για έναν ολόκληρο χρόνο και είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν ένας άνθρωπος της πόλης μπορεί να αντέξει αυτή την απόλυτη και αβάσταχτη μοναξιά.
Η κατάσταση στην Κίνα αναμένεται να επιδεινωθεί τους επόμενους μήνες, καθώς το κόστος παραγωγής στα εργοστάσια αυξάνεται λόγω των διεθνών γεωπολιτικών αναταράξεων (όπως ο πόλεμος στο Ιράν), η τεχνητή νοημοσύνη αντικαθιστά θέσεις εργασίας, ενώ ένας αριθμός – ρεκόρ 12,7 εκατομμυρίων νέων αποφοίτων πανεπιστημίων βγαίνει αυτό το καλοκαίρι στην αγορά αναζητώντας απεγνωσμένα μια θέση εργασίας.
Επιμέλεια: Συντακτική ομάδα
