Για τα πρώτα της βήματα στην ελληνική, λαϊκή μουσική σκηνή, καθώς και τις δυσκολίες που αντιμετώπιζε εργαζόμενη σε επαρχιακά νυχτερινά μαγαζιά, μίλησε η Κατερίνα Στανίση
Με ειλικρίνεια και συγκίνηση, η Κατερίνα Στανίση αναφέρθηκε στην εποχή που έκανε τα πρώτα της βήματα στο τραγούδι, τότε που προσπαθούσε να σταθεί στα πόδια της δουλεύοντας σε επαρχιακά νυχτερινά μαγαζιά.
«Μας πλήρωνε κάθε εβδομάδα το αφεντικό και αμέσως έστελνα τα χρήματα στη μητέρα μου. Δεν είχαμε σπίτι, μέναμε σε ξενοδοχείο. Έμεινα δύο χρόνια στη Λάρισα, μετά πήγα στον Βόλο. Εκεί έμαθα τη δουλειά, αλλά ήταν πολύ “λαϊκά” τα πράγματα… Ήταν ακριβώς όπως στο “Αυτή η νύχτα μένει”. Ό,τι τύπος ανθρώπου μπορείς να φανταστείς. Δούλευαν αλλιώς τότε», εξομολογήθηκε στην εκπομπή «Στούντιο 4» της ΕΡΤ.
Η τραγουδίστρια θυμήθηκε επίσης ότι στη Λάρισα, όπου εμφανιζόταν με ακόμα 17 κοπέλες και μόνο έναν άντρα τραγουδιστή, είχε συνεργαστεί και με τον Πασχάλη Τερζή, ο οποίος τότε δεν είχε ξεκινήσει ακόμη τη δισκογραφία του.
«Δεν υπήρχε το “αν ήθελες” να καθίσεις στα τραπέζια με τους πελάτες. Έτσι δούλευαν τα κορίτσια τότε. Πήγαινα κι εγώ, όχι γιατί συνέβαινε κάτι περίεργο, αλλά γιατί κρατούσαμε συντροφιά στον κόσμο. Έτσι νόμιζα ότι ήταν η δουλειά, για να βγει το μεροκάματο», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Η πιο παράξενη, ίσως, εμπειρία της; Σε μαγαζί όπου εργαζόταν, κλήθηκε να τραγουδήσει… για άλλη κοπέλα, η οποία απλώς φαινόταν στη σκηνή. «Το μικρόφωνό της ήταν συνδεδεμένο με το δικό μου. Εκείνη φαινόταν, αλλά τραγουδούσα εγώ. Όταν ρωτούσα γιατί, μου έλεγαν “το αφεντικό τη θέλει πάνω”. Τώρα, ευτυχώς, υπάρχουν πολλές καλές φωνές».
