Η Χρύσα Ρώπα παραχώρησε συνέντευξη στην εκπομπή «Όλα για τη ζωή μας» και μίλησε για τον ηλικιακό ρατσισμό, αλλά και το πώς αντιμετωπίζονται οι γυναίκες μεγαλύτερης ηλικίας, τόσο σε προσωπικό, όσο και σε επαγγελματικό επίπεδο.
«Δεν ξέρω όταν λες ηλικιακός ρατσισμός, εννοείς για το ότι με αντιμετωπίζουν ως μια γυναίκα που θα είναι σε 2 χρόνια 70 χρονών; Με αντιμετωπίζουν έτσι. Σε αυτή την ηλικία υπάρχουν λιγότερες αντοχές, συσσωρευμένη κούραση, σωματική και ψυχολογική. Και μπορεί και πνευματική, εγκεφαλική», είπε αρχικά η ηθοποιός και πρόσθεσε:
«Δεν περίμενα από κανέναν να κρίνει τι είμαι ικανή να κάνω. Δεν λαμβάνω υπόψη μου τον ηλικιακό ρατσισμό. Αντιμετώπισα το «πλύνε τα πιάτα σου», μία αντιμετώπιση ότι «ξέρουν οι άλλοι, σταμάτα». Έχω ακούσει τέτοια κοινωνικά σχόλια αλλά… ποιος χέστηκε; Συγνώμη κιόλας».
«Πιστεύω ότι το κίνητρο για την αντικατάσταση των πιο μεγάλων σε ηλικία ηθοποιών με νεότερους είναι πολιτικοκοινωνικό. Είναι η δομή της κοινωνίας έτσι. Ζω σε ένα σύστημα τέτοιο που ο άνθρωπος όσο μεγαλώνει αχρηστεύει. Αν μου δίνανε καλύτερη σύνταξη, θα μπορούσα να σπουδάσω ισπανικά που θέλω. Και η γενιά μας είναι και τυχερή γιατί στα 60 δεν μπορείς να πεις ότι κάποιος γέρασε. Γιατί να έχω ενοχές επειδή είμαι 68 ετών ή 80 ή 70; Έχω φίλες 80 ετών που είναι νεότατες. Τίποτα δεν με ενοχλεί αν λέγεται με τον σωστό τρόπο», συμπλήρωσε η Χρύσα Ρώπα.
«Εγώ ακόμα κάνω θεραπεία από ένα μετατραυματικό γεγονός που είχα σε μία σχέση. Υπάρχουν άνθρωποι που είναι ολέθριοι και άργησα πάρα πολύ να το καταλάβω, ούτε το περιβάλλον με βοηθούσε να καταλάβω τι συμβαίνει. Πώς να εμπιστευτείς μετά άνθρωπο; Έκανα τεράστια δουλειά για να μη με νοιάζει», εξομολογείται η ηθοποιός για μια τραυματική σχέση που είχε στο παρελθόν.
«Ο έρωτας στα 60 θεωρείται γελοίος για μια γυναίκα μόνο όχι για έναν άντρα. Είναι φυσιολογικό όμως να υπάρχει ο έρωτας. Μακάρι να μπορούσα, δεν υπάρχει όμως στο μενού, αλλά και ποιος δεν θα ήθελε να ερωτευτεί. Δεν έχω παρτίδες με την κοινή γνώμη. Μπορεί ο καθένας να πει ό,τι θέλει, όχι όμως κάτι που να αφορά μία απάτη, κάτι που να συμμετέχω, είναι ένα πράγμα που με προσβάλλει», κατέληξε η Χρύσα Ρώπα.
