Για να αντιμετωπίσουμε τους τοξικούς συγγενείς, πολλοί ψυχολόγοι συμβουλεύουν να κόψουμε κάθε επαφή. Παρόλα αυτά, αυτό δεν είναι πάντα εύκολο ή επιθυμητό. Στην πραγματικότητα, συχνά η επιθυμία έχει την αντίθετη κατεύθυνση: να έρθουν πιο κοντά τους.
«Στη θεραπεία, οι θεραπευόμενοι περιγράφουν ότι δοκιμάζουν πολλούς τρόπους για να αντιμετωπίσουν τις συγκρούσεις, να επεξεργαστούν παλιότερα τραύματα και να χτίσουν πιο στενές σχέσεις. Τους βοηθώ σε αυτές τις προσπάθειες προσφέροντας οπτικές και εργαλεία που ίσως δεν είχαν σκεφτεί και εισάγοντας νέες προσεγγίσεις σε παλιά προβλήματα» λέει η Sarah Epstein, θεραπεύτρια γάμου και οικογένειας σε άρθρο της στο Psychology Today.
Όταν όμως αυτές οι προσπάθειες εξαντληθούν και ένα μέλος της οικογένειας δεν αλλάζει, τότε προκύπτει το ερώτημα: «Και τώρα τι γίνεται;». Ενώ κάποιοι ενήλικες επιλέγουν να διακόψουν εντελώς την επαφή, άλλοι θέλουν να διατηρήσουν τη σχέση και να προστατευτούν από τον αντίκτυπο των πιο δύσκολων χαρακτηριστικών και συμπεριφορών αυτού του συγγενή.
Η ειδικός προτείνει πέντε ήπιους αλλά στιβαρούς τρόπους να παραμείνουμε σε επαφή, διαφυλάσσοντας παράλληλα την ψυχραιμία μας και πάνω απ’ όλα την ψυχική μας υγεία.
Βάλτε όρια σε όσα μοιράζεστε
Κάποια μέλη της οικογένειας δεν διαχειρίζονται καλά τις προσωπικές πληροφορίες. Μπορεί να τις μοιράζονται με άλλους, να δίνουν ανεπιθύμητες συμβουλές, να κάνουν σκληρή κριτική ή να χρησιμοποιούν όσα λέτε αργότερα εναντίον σας.
Ένας αποτελεσματικός τρόπος προστασίας είναι να επαναπροσδιορίσετε τα όρια της ιδιωτικότητάς σας μαζί τους. Αναγνωρίστε ποιες πληροφορίες δεν νιώθετε άνετα να μοιράζεστε και αποφύγετε να τις συμπεριλαμβάνετε στις συζητήσεις σας. Προτιμήστε ουδέτερα, «ασφαλή» θέματα, που δεν σας εκθέτουν συναισθηματικά.
Προτιμήστε ουδέτερα θέματα για συζήτηση
Όταν ένα μέλος της οικογένειας δεν μπορεί να διαχειριστεί ορισμένες συζητήσεις, σταματήστε να πιέζετε και αποδεχθείτε τη σχέση όπως πραγματικά είναι. Πολλοί άνθρωποι δυσανασχετούν όταν αναγκάζονται να περιορίζονται σε πιο επιφανειακά θέματα, όμως συχνά το βάθος έλειπε εξαρχής και απλώς προσπαθούσαν να δημιουργήσουν μια οικειότητα που η σχέση δεν μπορούσε να υποστηρίξει. Οι προσπάθειες να συζητηθούν δύσκολα, πολιτικά φορτισμένα ή λεπτά ζητήματα συνήθως οδηγούσαν σε αδιέξοδα.
Το να στραφείτε σε πιο «ελαφριές» συζητήσεις δεν υποβαθμίζει τη σχέση. Σημαίνει ότι αναγνωρίζετε ρεαλιστικά τι μπορεί και τι δεν μπορεί να προσφέρει και προσαρμόζεστε ανάλογα. Παραμένοντας σε ουδέτερο έδαφος, η επαφή μπορεί να συνεχιστεί με όρους που λειτουργούν και για τους δύο.
Θέστε όρια και στις επαφές
Κάποιοι ενήλικες θέλουν να συνεχίσουν τις δια ζώσης επαφές, αλλά δυσκολεύονται με συγκεκριμένες πτυχές αυτών των επισκέψεων. «Για παράδειγμα, ένα ζευγάρι ανέφερε ότι οι γονείς τους μεθούσαν όταν βρίσκονταν κοντά στα δύο μικρά παιδιά τους. Μαζί αποφασίσαμε ότι οι επισκέψεις χωρίς αλκοόλ ήταν απαραίτητες για την ασφάλεια όλων» λέει η ειδικός.
«Σε άλλη περίπτωση, ένας θεραπευόμενος είχε κατά βάση ήρεμες συναντήσεις με τη μητέρα του, οι οποίες όμως διακόπτονταν από απρόβλεπτα ξεσπάσματα. Έτσι, εξετάσαμε το ενδεχόμενο να γίνονται οι συναντήσεις αποκλειστικά σε δημόσιους χώρους, όπως εστιατόρια. Αυτό περιόρισε φυσικά τη διάρκεια και την ένταση των συναντήσεων» συμπληρώνει.
«Κλαδέψτε» τη σχέση
Αντί να «ξεριζώσετε» τη σχέση, μπορείτε να «κόψετε» τα κλαδιά που δεν σας αντιπροσωπεύουν. Εν ολίγοις, αυτό σημαίνει να συντομεύσετε τις συνομιλίες, να μένετε λιγότερη ώρα στις επισκέψεις ή να εντοπίσετε θέματα κοινού ενδιαφέροντος που αντικαθιστούν τις δύσκολες συζητήσεις. Μικρές αλλαγές μπορούν να φέρουν ουσιαστική ανακούφιση, χωρίς να διακοπεί πλήρως η σχέση, σύμφωνα με την ειδικό.
Αποστασιοποιηθείτε συναισθηματικά
Η συναισθηματική απόσταση δεν σημαίνει αδιαφορία. Σημαίνει ότι συμμετέχετε στη σχέση χωρίς να απορροφάτε κάθε αντίδραση, κριτική ή απαίτηση. Η δημιουργία αυτού του «προστατευτικού χώρου» συχνά κάνει τις επαφές πιο διαχειρίσιμες.
Eπιμέλεια: Συντακτική ομάδα
