Οι λιγούρες δεν οφείλονται πάντα στην πείνα. Ένας απλός, ενστικτώδης τρόπος αποδεδειγμένος από τη νευροεπιστήμη μπορεί να βοηθήσει στον έλεγχο των επιθυμιών για φαγητό.
Οι περισσότερες λιγούρες δεν προκύπτουν από πραγματική ανάγκη του οργανισμού για ενέργεια αλλά συνδέονται με συναισθηματική φόρτιση, στρες ή ακόμα και πλήξη.
Όταν το νευρικό σύστημα βρίσκεται σε υπερδιέγερση, το σώμα ψάχνει τρόπους να ηρεμήσει και το φαγητό γίνεται ένα γρήγορο μέσο παρηγοριάς. Ωστόσο, αυτή η στρατηγική απλώς αναβάλλει το πρόβλημα.
Υπάρχει όμως μια απλή και γρήγορη τεχνική που μπορεί να περιορίσει αυτές τις παρορμητικές επιθυμίες.
Η κίνηση που μειώνει τις λιγούρες, σύμφωνα με την νευροεπιστήμη
Η κίνηση του σώματος με τη μορφή ήπιου τρεμούλιασματος ή δονήσεων για περίπου ένα λεπτό βοηθά να διακοπεί το συναισθηματικό ξέσπασμα και κατευνάζει το αυτόνομο νευρικό σύστημα που ευθύνεται για τις λιγούρες.
Η μέθοδος αυτή περιλαμβάνει το να σταθεί κανείς με τα πόδια στο άνοιγμα των γοφών, να αφήσει τα χέρια χαλαρά και να ξεκινήσει ήπιες δονήσεις στα πόδια, τη λεκάνη και τα χέρια. Κάποιοι συνοδεύουν αυτήν την κίνηση με θετικές φράσεις όπως «Απομακρύνω την επιθυμία», «Απελευθερώνω την ένταση» ή «Επιστρέφω στο σώμα μου».
Αυτή η πρακτική εντάσσεται στις θεωρίες της νευροεπιστήμης, όπως η πολυφαγική θεωρία του Στίβεν Πόργκεζ που εξηγεί πώς οι ρυθμικές κινήσεις καταπραΰνουν το νευρικό σύστημα, αλλά και στις ασκήσεις απελευθέρωσης τραύματος TRE του Δρ. Ντέιβιντ Μπέρσελι που βασίζονται σε παρόμοιες κινήσεις για να μειώσουν την σωματική ένταση.
Η μέθοδος είναι απλή, χωρίς αντενδείξεις και μπορεί να εφαρμοστεί οπουδήποτε. Αν και δεν υποκαθιστά μια ολιστική προσέγγιση στη σχέση με το φαγητό, μπορεί να λειτουργήσει ως ένα ισχυρό εργαλείο για να διαχειριστεί κανείς την έντονη λιγούρα «σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης».
