Το δύσκολο σε μια δίαιτα δεν είναι πάντα να φτάσουμε στον στόχο μας. Για πολλούς, η μεγαλύτερη πρόκληση ξεκινά αργότερα, όταν οι περιορισμοί χαλαρώνουν, η καθημερινότητα επιστρέφει στους γνώριμους ρυθμούς της και η ένδειξη στη ζυγαριά αρχίζει σιγά σιγά να ανεβαίνει.
Η πρώτη εξήγηση που έρχεται στο μυαλό είναι συνήθως η έλλειψη πειθαρχίας. Ίσως φάγαμε περισσότερο, σταματήσαμε να προσέχουμε ή επιστρέψαμε στις προηγούμενες συνήθειές μας. Η επιστημονική εικόνα, ωστόσο, είναι πιο σύνθετη. Έρευνες δείχνουν ότι το 80% έως 95% όσων αδυνατίζουν ανακτούν τα κιλά μέσα σε τρία έως πέντε χρόνια, καθώς το σώμα προσαρμόζεται στη νέα κατάσταση με τρόπους που μπορούν να ευνοήσουν την επιστροφή στο προηγούμενο βάρος.
Μετά τη δίαιτα καίμε λιγότερες θερμίδες
Καθώς αδυνατίζουμε, μειώνονται και οι ενεργειακές ανάγκες μας. Αυτό σημαίνει ότι οι θερμίδες που κάποτε ήταν αρκετές για να συντηρήσουν ένα μεγαλύτερο σώμα μπορεί πλέον να είναι περισσότερες από όσες χρειαζόμαστε.
Την ώρα που οι ενεργειακές ανάγκες μειώνονται, τα σήματα που σχετίζονται με την όρεξη μπορούν να κινηθούν προς την αντίθετη κατεύθυνση.
Μετά από δίαιτα έχει παρατηρηθεί αύξηση της γκρελίνης, της ορμόνης που συνδέεται με την πείνα, και μείωση της λεπτίνης και του πεπτιδίου YY, που συμμετέχουν στο αίσθημα κορεσμού. Μάλιστα, αυτές οι αλλαγές έχουν καταγραφεί ακόμη και έναν χρόνο αργότερα.
Έτσι εξηγείται γιατί μπορεί ξαφνικά να δυσκολευόμαστε να χορτάσουμε με τις ίδιες ποσότητες ή να σκεφτόμαστε συχνότερα το φαγητό. Δεν πρόκειται απαραίτητα για έλλειψη αυτοελέγχου, αλλά για μια πραγματική βιολογική αντίδραση.
Γι’ αυτό η στιγμή που τελειώνει μια δίαιτα δεν είναι απαραίτητα και το τέλος της προσπάθειας. Ίσως είναι το σημείο όπου χρειάζεται να περάσουμε από τη λογική του προσωρινού περιορισμού σε έναν τρόπο διατροφής που μπορεί πραγματικά να χωρέσει στην καθημερινότητά μας.
Επιμέλεια: Συντακτική ομάδα
