Όλοι και όλες έχουμε περάσει από τη φάση του υπερκαταναλωτισμού κάποια στιγμή στη ζωή μας, καθώς κατά καιρούς έχουμε υποπέσει σε ανάλογα ή και χειρότερα λάθη που τίναξαν την πιστωτική ή το πορτοφόλι μας στον αέρα και μας ανάγκασαν να παιδευτούμε για ξεπεράσουμε το οικονομικό χρέος.
Πώς λοιπόν μπορείς να περιορίσεις τις αυθόρμητες -πλην όμως συνήθως άστοχες- αγορές; Με το να κάνεις στον εαυτό σου τις εξής ερωτήσεις:
-Το θέλεις τόσο που θα το αγόραζες ακόμα κι αν κόστιζε τα διπλά ή τα τριπλά χρήματα;
Αν η απάντηση είναι όχι, σημαίνει ότι δεν το θέλεις τόσο πολύ και δεν σου είναι απαραίτητο.
-Αν το πάρεις είναι κάτι που θα σου είναι το ίδιο χρήσιμο και θα το φοράς/χρησιμοποιείς και σε τρία χρόνια από σήμερα;
Αν είναι κάτι που προσφέρει μόνο πρόσκαιρη ευχαρίστηση, δεν αξίζει τον κόπο να χαλάσεις λεφτά για να το πάρεις. Αν είναι κάτι που θα ξαναφορέσεις ή ξαναχρησιμοποιήσεις και θα έχεις για χρόνια πάρτο.
-Πού και πώς θα το αποθηκεύσεις;
Αν δεν ξέρεις πού να το βάλεις στο σπίτι σου, τότε δεν έχεις κανέναν λόγο να το προσθέσεις στα υπάρχοντά σου.
-Μήπως έχεις ήδη κάτι παρόμοιο ή και ίδιο;
Αν έχεις γιατί χρειάζεσαι οπωσδήποτε κι άλλο ένα;
-Μήπως μπορείς να βρεις κάτι ανάλογο σε second hand ή μεταχειρισμένα;
Το πιο πιθανό είναι ότι δεν θα σου κοστίσει τα ίδια χρήματα και ίσως να μπορείς να το αγοράσεις ακόμα και τώρα.
