Ερευνητές από τη Mayo Clinic διαπίστωσαν ότι ο χρόνος που μπορείτε να ισορροπήσετε με το ένα πόδι δείχνει πόσο δυνατά είναι τα οστά, οι μύες και τα νεύρα σας. Αν κάποιος είναι αδύναμος είναι και ευάλωτος σε προβλήματα υγείας, επειδή μειώνεται η ικανότητα του σώματος να αντιμετωπίζει τους στρεσογόνους παράγοντες και να αναρρώνει από πτώσεις και ασθένειες.
Ο μέσος 50χρονος ήταν σε θέση να ισορροπήσει για περίπου εννέα δευτερόλεπτα, ενώ ένας 80χρονος μπορεί να ισορροπήσεη μόνο τρία δευτερόλεπτα.
Το να στέκεστε στο ένα πόδι απαιτεί από το σώμα σας να εκτελεί μια σειρά από πολύπλοκες εργασίες ταυτόχρονα.
Σύμφωνα με αναφορές από ειδικούς, αν μπορεί κανείς να ισορροπήσει στο ένα πόδι για δέκα δευτερόλεπτα με τα μάτια κλειστά, σημαίνει ότι είναι καλά στην υγεία του – ανεξαρτήτου ηλικία.
Η επιστήμη γνωρίζει από καιρό ότι οι μύες, τα οστά και η κίνηση φθείρονται με την ηλικία. Δεν είναι ξεκάθαρο εάν ξεκινά πρώτα να χάνεται η δύναμη, η ισορροπία ή το βάδισμά, και επομένως ποιο είναι το καλύτερο μέτρο ηλικίας.
Η έρευνα
Έτσι, οι ερευνητές από την κλινική Mayo σκόπευαν να το προσδιορίσουν αυτό πραγματοποιώντας μια σειρά από τεστ που σχετίζονται με την κίνηση σε 40 συμμετέχοντες ηλικίας 50 έως 80 ετών. Απέκλεισαν τους παχύσαρκους και εκείνους με προϋπάρχουσες παθήσεις που θα επηρέαζαν την ισορροπία ή τον βηματισμό τους και δημιούργησαν τεστ που μέτρησαν το βάδισμα, την ισορροπία και τη δύναμή τους.
Για τη δοκιμή δύναμης, χρησιμοποίησαν μια προσαρμοσμένη συσκευή για να δοκιμάσουν τη δύναμη λαβής των συμμετεχόντων και μια δοκιμή που περιλάμβανε την επέκταση του γονάτου όσο το δυνατόν γρηγορότερα.
Το τεστ βάδισης απαιτούσε από τους συμμετέχοντες να περπατήσουν πέρα δώθε σε μια διαδρομή 8 μέτρων περίπου, με κάποια ταχύτητα ενώ φορούσαν αισθητήρες καταγραφής κίνησης τρεις διαφορετικές φορές.
Χρησιμοποίησαν μετρήσεις όπως ταχύτητα, μήκος βήματος και μήκος διασκελισμού.
Τέλος, στο τεστ ισορροπίας, τα άτομα δοκιμάστηκαν σε δύο πόδια και ένα πόδι.
Για τη δοκιμή των δύο ποδιών, τους δόθηκε η οδηγία να κοιτούν μπροστά, μια φορά με μάτια ανοιχτά και μια με κλειστά μάτια, και να βάζουν τα πόδια τους σε δύο πλάκες δύναμης – οι οποίες μετρούν τη δύναμη που ασκεί κάποιος στο έδαφος.
Για το τεστ του ενός ποδιού, οι φυσιοθεραπευτές είπαν στους συμμετέχοντες να στέκονται όρθια με τα χέρια τους σε οποιαδήποτε θέση ήταν άνετη για εκείνους.
Στη συνέχεια χρονομετρήθηκαν για το πόση ώρα ήταν σε θέση να διατηρήσουν την ισορροπία τους με το ένα πόδι ψηλά.
Ο τρόπος που περπατούσαν δεν άλλαζε σημαντικά καθώς γερνούσαν οι άνθρωποι, αλλά ο χρόνος που κράτησαν ισορροπία, το κράτημα και η δύναμη των γονάτων τους, άλλαξε. Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν στο περιοδικό της Δημόσιας Βιβλιοθήκης της Επιστήμης.
Η μέτρηση με ισορροπία στο ένα πόδι
Η μέτρηση που άλλαξε περισσότερο με την ηλικία ήταν η ισορροπία στο ένα πόδι. Οι ερευνητές είπαν ότι το τεστ με το σηκωμένο πόδι είναι μια καλή μέτρηση της αδυναμίας, της ανεξαρτησίας, της πιθανότητας πτώσης και της βλάβης των νεύρων στα άκρα.
Με κάθε δεκαετία ηλικίας, ο χρόνος που κάποιος μπορούσε να σταθεί στο ένα πόδι (το πιο αδύναμο από τα δύο) μειώθηκε κατά 2,2 δευτερόλεπτα – έτσι εάν κάποιος που ήταν 50 ετών μπορούσε να ισορροπήσει για 15 δευτερόλεπτα, κάποιος που ήταν 60 μπορούσε να ισορροπήσει για 12,8.
Για το πιο δυνατό πόδι- ο χρόνος που κατάφεραν να ισορροπήσουν μειωνόταν κατά 1,7 δευτερόλεπτο ανά δεκαετία.
Οι ερευνητές είπαν ότι αυτό το τεστ θα μπορούσε να εφαρμοστεί στα ιατρεία ως ένας φθηνός, χαμηλής τεχνολογίας τρόπος δοκιμής της αντοχής των οστών και της γήρανσης.
«Αυτό το εύρημα είναι σημαντικό γιατί αυτή η μέτρηση δεν απαιτεί εξειδικευμένη εμπειρία, προηγμένα εργαλεία ή τεχνικές για μέτρηση και ερμηνεία. Μπορεί να εκτελεστεί εύκολα, ακόμη και από τα ίδια τα άτομα», είπαν.
Έχοντας μια ιδέα για το πού βρίσκεστε στη νευρομυϊκή σας υγεία μπορεί να σας βοηθήσει να δημιουργήσετε ένα σχέδιο ευεξίας που λειτουργεί για εσάς.
Για παράδειγμα, εάν έλειπε η δύναμη ή η οστική μάζα, ένα άτομο θα μπορούσε να ενσωματώσει κάποια προπόνηση με ελαφρά βάρη για να προσπαθήσει να ανακτήσει κάποια δύναμη.
Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι αυτά τα αποτελέσματα «μπορούν να βοηθήσουν στη βελτιστοποίηση αυτών των προγραμμάτων εκπαίδευσης και συντήρησης για τη βελτίωση της ισορροπίας και της δύναμης στον ηλικιωμένο πληθυσμό, αναβάλλοντας ή αποφεύγοντας έτσι την αναπηρία».
