Αν μας ζητούσε κάποιος να σημειώσουμε σε μια λίστα τα χαρακτηριστικά που δεν θα θέλαμε να έχει ο σύντροφός μας, η τσιγκουνιά θα ήταν σίγουρα μέσα.
Σύμφωνα με την ψυχολογία, οι άνθρωποι που είναι «σφικτοί» με τα χρήματα, είναι «σφικτοί» και με τα συναισθήματα, γεγονός που επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό τη σχέση. Τα οικονομικά θέματα είναι ένας από τους πιο συχνούς λόγους διενέξεων μεταξύ των ζευγαριών, συνεπώς όταν τα πράγματα πηγαίνουν στραβά από την αρχή, είναι σχεδόν βέβαιο πως δεν θα «ισιώσουν» στην πορεία.
Υπάρχει τρόπος, όμως, να καταλάβεις ότι κάποιος είναι τσιγκούνης; Η απάντηση είναι ναι!
Όπως υποστηρίζουν ειδικοί σε θέματα ζευγαριών, αν κάποιος αποφεύγει να εμπλακεί σε οικονομικά ζητήματα και κάθε φορά που έρχεται ο λογαριασμός ή καλείται να πληρώσει κάτι, αλλάζει θέμα, προκειμένου να το γλιτώσει, τότε βρίσκεσαι μπροστά σε ένα τεράστιο red flag. Όχι, δεν ήθελε να συνεχίσει απλώς τη συζήτηση. Να μην πληρώσει ήθελε.
Η Erika Wasserman, οικονομική σύμβουλος και διευθύνουσα σύμβουλος της «Your Financial Therapist» με έδρα στη Φλόριντα, υπογραμμίζει πως αυτά τα σημάδια πρέπει να τα προσέχεις από την αρχή. «Αν ο ένας από τους δύο δεν είναι πρόθυμος να συνεργαστεί για να λύσει τα οικονομικά θέματα που προκύπτουν, τότε αυτή η σχέση αργά ή γρήγορα θα φτάσει στο τέλος της», ανέφερε.
Η τσιγκουνιά, λοιπόν, δεν αφορά μόνο στο πορτοφόλι. Είναι τρόπος σκέψης, στάση ζωής και – πολύ συχνά – αντανάκλαση του πώς βλέπει κάποιος τις σχέσεις γενικότερα. Ένα άτομο που μετράει το κάθε ευρώ, συνήθως μετράει και το κάθε συναίσθημα, το κάθε «μοίρασμα» που απαιτεί μια ουσιαστική σχέση. Κι αυτό, με τον καιρό, μπορεί να γίνει πηγή απογοήτευσης για τον σύντροφο που επιζητά ζεστασιά, γενναιοδωρία και συναισθηματική ασφάλεια.
Η ψυχολογία εξηγεί ότι πίσω από την τσιγκουνιά, κρύβεται συχνά ο φόβος. Ο φόβος της απώλειας, της ανασφάλειας ή της έλλειψης ελέγχου. Όταν κάποιος δυσκολεύεται να δώσει, συνήθως δυσκολεύεται και να εμπιστευτεί. Αυτό, όμως, που ξεχνάει είναι, πως οι σχέσεις βασίζονται στο μοίρασμα. Δεν είναι θέμα χρημάτων, αλλά διάθεσης. Δεν έχει σημασία ποιος θα πληρώσει τον καφέ ή το δείπνο, αλλά το αν υπάρχει πρόθεση να προσφέρεις, να συμμετέχεις, να είσαι μέρος μιας κοινής προσπάθειας.
Αν, λοιπόν, από νωρίς παρατηρείς ότι το άλλο άτομο αποφεύγει συστηματικά να συνεισφέρει, βρίσκει πάντα δικαιολογίες ή μετατρέπει κάθε οικονομική συζήτηση σε «ταμπού», είναι σημαντικό να το λάβεις σοβαρά υπόψη. Δεν πρόκειται για απλή «οικονομία» ή για «πρακτικότητα» – πρόκειται για μια συμπεριφορά που μαρτυρά πολλά περισσότερα για τον τρόπο που θα κινηθεί μέσα στη σχέση.
Επιμέλεια: Συντακτική ομάδα
