Η έλλειψη επικοινωνίας σε έναν γάμο δεν εμφανίζεται ξαφνικά, έρχεται αθόρυβα. Στην αρχή οι συζητήσεις περιορίζονται στα πρακτικά της ημέρας: δουλειές, παιδιά, λογαριασμοί. Μετά από λίγο, τα βαθιά θέματα μπαίνουν στην άκρη. Και σιγά-σιγά, το ζευγάρι αρχίζει να λειτουργεί σαν δύο παράλληλοι κόσμοι που μοιράζονται μόνο χώρο.
Παρότι είναι φυσιολογικό οι φάσεις της ζωής να επηρεάζουν την οικειότητα, η συνεχής απουσία επικοινωνίας μπορεί να υπονομεύσει σοβαρά τον δεσμό.
Ακολουθούν οι τρεις πιο σημαντικές συνέπειες και πώς μπορείτε να τις αποτρέψετε:
Η συναισθηματική στήριξη εξαφανίζεται
Ένας υγιής γάμος βασίζεται στο να νιώθει ο καθένας ότι έχει έναν σύμμαχο. Όταν όμως το ζευγάρι δεν μιλά ουσιαστικά, αυτή η αίσθηση στήριξης αποδυναμώνεται. Ακούγεται απλό, αλλά είναι κρίσιμο: αν δεν μοιραστείς αυτό που σε προβληματίζει με τον άνθρωπό σου, κάποια στιγμή θα το μοιραστείς με κάποιον άλλο είτε πρόκειται για φίλο, είτε για συνάδελφο, είτε για οποιονδήποτε βρεθεί στον δρόμο σου όταν χρειάζεσαι ένα αυτί. Η έλλειψη επικοινωνίας ανοίγει την πόρτα στην αποξένωση. Και η αποξένωση, αργά ή γρήγορα, γεννά παρεξηγήσεις, πικρία και αίσθημα μοναξιάς μέσα στη σχέση.
Η λύση: μια μικρή καθημερινή ρουτίνα 10-15 λεπτών όπου μιλάτε για τη μέρα, το πώς νιώθετε και τι σας απασχολεί.
Συγκατοικείτε σαν δύο «ξένοι»
Η οικειότητα δεν χάνεται από έναν μεγάλο καυγά, χάνεται από εκατοντάδες μικρές μέρες όπου δεν ειπώθηκε τίποτα ουσιαστικό.
Όταν η επικοινωνία σταματά:
-μειώνεται η σωματική επαφή
-οι τρυφερές στιγμές εξαφανίζονται
-οι έξοδοι ή κοινές δραστηριότητες αραιώνουν
-οι συζητήσεις γίνονται καθαρά λειτουργικές
Κάπως έτσι, χτίζεται μια αόρατη απόσταση που κάνει τους συντρόφους να νιώθουν ότι δεν γνωρίζουν ο ένας τον άλλον όπως παλιά.
Η λύση: επαναφέρετε τον χρόνο για δύο, μια βόλτα, ένα ραντεβού, μια δραστηριότητα. Η σχέση χρειάζεται κοινές εμπειρίες για να αναπνέει.
Η σχέση χάνει τον πυρήνα της
Όταν η επικοινωνία απουσιάζει για μεγάλο διάστημα, η σχέση μπορεί να χάσει το πάθος, την οικειότητα και την αίσθηση συντροφικότητας. Κάποιοι βιώνουν πειρασμούς, άλλοι σκέφτονται ότι «ίσως δεν ταιριάζουμε πια», ενώ άλλοι απλώς βυθίζονται στην αδράνεια. Η αλήθεια είναι ότι η σιωπή, όσο ακίνδυνη κι αν φαίνεται, διαβρώνει βαθιά το δέσιμο.
Η λύση: συζήτηση χωρίς άμυνες, προσπάθεια για κατανόηση και, όταν χρειάζεται, η βοήθεια ενός ειδικού σχέσεων. Η θεραπεία για ζευγάρια δεν απευθύνεται σε «ζευγάρια που έχουν πρόβλημα», αλλά σε ζευγάρια που θέλουν να το προλάβουν.
Πώς ξαναχτίζεται η επικοινωνία
-Αφιερώστε χρόνο: 15 λεπτά την ημέρα, χωρίς κινητά.
-Ακούστε ενεργά: όχι για να απαντήσετε, αλλά για να κατανοήσετε.
-Παρατηρήστε τη γλώσσα σώματος: πολλές φορές είναι πιο ειλικρινής από τα λόγια.
-Μην περιμένετε την κρίση για να μιλήσετε.
-Ζητήστε υποστήριξη από ειδικό αν η απόσταση έχει ήδη μεγαλώσει.
Επιμέλεια: Συντακτική ομάδα
