Ο φθινοπωρινός μήνας είναι καθοριστικός για ένα συγκεκριμένο φυτό που χρειάζεται οπωσδήποτε κλάδεμα πριν μπει ο Οκτώβρης.
Κάθε κηπουρός γνωρίζει εκείνη την μίνι μελαγχολία που συνοδεύει το τέλος του καλοκαιριού με το φως να μειώνεται, τις ημέρες να μικραίνουν και τα φυτά να φαίνονται ήδη σαν να θέλουν να «αποσυρθούν».
Ωστόσο, ο Σεπτέμβρης δεν είναι απλώς ένας μεταβατικός μήνας, από το καλοκαίρι στο πιο βαθύ φθινόπωρο, αλλά μια κρίσιμη και καθοριστική περίοδος για φυτά και την ζωή τους. Ανάμεσα σε όσα οφείλουμε να φροντίσουμε τον συγκεκριμένο μήνα, συμπεριλαμβάνεται και το κλάδεμα ενός φυτού το οποίο είναι μία υποχρέωση που δεν χωρά αναβολές.
Άμεσο κλάδεμα για να παραμείνει το φυτό ζωντανό
Θα μπορούσε να σκεφτεί κανείς πως δεν χρειάζεται βιασύνη το κομμάτι κλάδεμα και αντίθετα, μπορεί να προγραμματιστεί για αργότερα.
Ωστόσο, πρέπει να λάβουμε υπόψη ότι μερικά φυτά δεν αγαπούν καθόλου το κρύο που πλησιάζει και αυτό τους προκαλεί ταραχή η οποία βγαίνει προς τα έξω. Περιμένοντας μέχρι τον Οκτώβριο για να το κλαδέψουμε, προκύπτει ο κίνδυνος να εξασθενήσουν με αποτέλεσμα την εμφάνιση αραιών και κουρασμένων φύλλων, ακόμα και καταδικασμένων να μαραθούν.
Το κλειδί είναι να κατανοήσουμε ότι το κλάδεμα δεν αφορά μόνο την αισθητική. Διεγείρει το φυτό, κατευθύνει την ενέργειά του, ενθαρρύνει νέα, δυνατά βλαστάρια και προετοιμάζει πλούσια ανθοφορία. Αν καθυστερήσουμε, τα κλαδιά επιμηκύνονται, μένουν μόνο τα κλαράκια χωρίς ίχνος άνθους, και την άνοιξη η μορφή του φυτού φαίνεται ανομοιογενής και αραιή, πολύ μακριά από την πυκνή, αρωματική όψη που περιμένουμε.
Το φυτό για το οποίο μιλάμε δεν είναι άλλο από τη λεβάντα.
Παρά την ρουστίκ εμφάνισή της, είναι ευαίσθητη αν αφήσουμε τα κλαδιά της να μεγαλώνουν ανεξέλεγκτα. Μετά την ανθοφορία, όταν έχει προσφέρει όλη τη θερινή της λάμψη και έχει προσελκύσει μέλισσες και πεταλούδες, πρέπει να κλαδευτεί γρήγορα. Είναι ένα λεπτοκαμωμένο φυτό και τείνει να αδειάζει από το κέντρο αν περιμένουμε πολύ. Επομένως, ένα καθαρό κλάδεμα τον Σεπτέμβριο της δίνει ξανά σχήμα και πυκνότητα.
Αυτός ο απλός και γρήγορος χειρισμός αλλάζει τα πάντα. Κόβουμε τα ξερά άνθη, χωρίς να φτάνουμε στο ξυλώδες μέρος, για να ενεργοποιηθεί η νέα βλάστηση χωρίς να χάσει τη ζωτικότητά της. Αν περιμένουμε τον Οκτώβριο, το κρύο θα εμποδίσει την αναγέννηση: η λεβάντα θα μείνει γκρίζα, ξυλώδης και κουρασμένη. Αν το κάνουμε τώρα, είναι η υπόσχεση για έναν αρμονικό, αρωματικό και λαμπερό κήπο για όλη την επόμενη σεζόν.
Συντακτική ομάδα
