Λόγω του στρες, του συχνά περιορισμένου χρόνου (σκεφτείτε ένα σάντουιτς στο μπαρ ή σε ένα γραφείο, μπροστά σε έναν υπολογιστή ή smartphone), ή ακόμα και των κοινωνικών γευμάτων όταν καταπίνετε μια μπουκιά ανάμεσα σε συζητήσεις, το μάσημα έχει γίνει μια γρήγορη ενέργεια. Και το φαγητό μασάται λάθος, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε κακή πέψη, φούσκωμα και δυσαπορρόφηση θρεπτικών συστατικών. Με λίγα λόγια, υπάρχει πολλή αλήθεια στο ρητό «η πέψη ξεκινά από το στόμα».
Αλλά πόσες φορές πρέπει να μασάμε την τροφή μας 30 φορές, όπως προτείνουν η Αγιουρβεδική ιατρική και πολλοί γκουρού ευεξίας. Και ποια είναι τα οφέλη της σωστής μάσησης;
Γιατί είναι τόσο σημαντικό να μασάμε καλά την τροφή
«Το μάσημα αντιπροσωπεύει την πρώτη φάση της πέψης», εξηγεί η διατροφολόγος Lisa Prossliner στη Vogue.
«Δεν χρησιμεύει μόνο για τη διάσπαση της τροφής, αλλά προετοιμάζει επίσης ολόκληρο το σώμα για την πέψη και την απορρόφηση θρεπτικών συστατικών. Κατά τη διάρκεια της μάσησης, η τροφή διασπάται σε μικρότερα σωματίδια, αυξάνοντας την επιφάνεια για την οποία δρουν τα πεπτικά ένζυμα. Ταυτόχρονα, η τροφή αναμειγνύεται με το σάλιο, το οποίο περιέχει ένζυμα όπως η σιελογόνος αμυλάση, υπεύθυνη για την έναρξη της πέψης του αμύλου. Το μάσημα ενεργοποιεί επίσης την κεφαλική φάση της πέψης, το σύνολο των αντιδράσεων που εφαρμόζει το σώμα πριν καν η τροφή φτάσει στο στομάχι. Τα νευρικά ερεθίσματα προετοιμάζουν το στομάχι, το πάγκρεας και τα έντερα για να λάβουν το γεύμα, προωθώντας την πιο αποτελεσματική πέψη».
Τα οφέλη δεν είναι μόνο πεπτικά
Το μάσημα αργά επιτρέπει στον εγκέφαλο να λαμβάνει πιο αποτελεσματικά σήματα από το στόμα, το στομάχι και τα έντερα, προωθώντας τη φυσική ανάπτυξη ενός αισθήματος κορεσμού. Μας επιτρέπει επίσης να αντιλαμβανόμαστε καλύτερα τη γεύση, την υφή και το άρωμα της τροφής, καθιστώντας το γεύμα πιο ικανοποιητικό. Από άποψη συμπεριφοράς, η αφιέρωση περισσότερου χρόνου στο μάσημα σημαίνει επίσης επιβράδυνση του ρυθμού του γεύματος. Σε μια κοινωνία όπου συχνά τρώμε μπροστά στον υπολογιστή ή το smartphone, αυτή η μικρή χειρονομία βοηθά να επιστρέψει η προσοχή στην πράξη του φαγητού, προωθώντας μεγαλύτερη επίγνωση των αισθήσεων της πείνας και του κορεσμού.
Πρέπει να μασάμε κάθε μπουκιά 30 φορές; Ή μήπως εξαρτάται από το είδος της τροφής;
Δεν υπάρχει ιδανικός αριθμός μασημάτων που να ισχύει για όλους. Ο διάσημος κανόνας των 30 μασημάτων είναι μια ευρέως διαδεδομένη πρακτική ένδειξη, αλλά δεν αποτελεί καθολική επιστημονική σύσταση. Σε επιστημονικές μελέτες, ομάδες ανθρώπων συχνά συγκρίνονται και τους ζητείται να μασήσουν κάθε μπουκιά έναν προκαθορισμένο αριθμό φορών, για παράδειγμα 15, 30 ή 40. Αυτό χρησιμεύει για την αξιολόγηση των επιπτώσεων της ταχύτητας μάσησης, όχι για να διαπιστωθεί ότι υπάρχει ένας τέλειος αριθμός μασημάτων. Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι όσοι μασούν περισσότερο τείνουν γενικά να αισθάνονται χορτάτοι νωρίτερα και να καταναλώνουν λιγότερο φαγητό κατά τη διάρκεια του γεύματος.
Ο αριθμός των μασημάτων ποικίλλει φυσικά ανάλογα με το είδος της τροφής: ένα μήλο, ένα κρέας ή ωμά λαχανικά απαιτούν περισσότερο μάσημα από το γιαούρτι, το ριζότο ή μια μπανάνα. Εξαρτάται επίσης από το μαγείρεμα: ένα ωμό καρότο απαιτεί διαφορετική εργασία από ένα μαγειρεμένο καρότο. Αντί να μετράτε τις μασήσεις, είναι χρήσιμο να εστιάσετε στην ποιότητα της μάσησης: ο στόχος είναι να αποκτήσει η τροφή μια μαλακή και εύκολα καταπόσιμη υφή, αποφεύγοντας την κατάποση ακόμα μεγάλων μπουκιών και το γρήγορο φαγητό. Ένας καλός πρακτικός δείκτης είναι να συνειδητοποιήσετε ότι μπορείτε να αναγνωρίσετε τη γεύση της τροφής καθ’ όλη τη διάρκεια της μάσησης και ότι μπορείτε να καταπιείτε αυθόρμητα, χωρίς να νιώθετε ότι βιάζεστε.
Ποια είναι τα κύρια οφέλη του να μασάτε κάθε μπουκιά προσεκτικά (και αργά)
Προωθεί την πιο αποτελεσματική πέψη
Σας επιτρέπει να απολαμβάνετε περισσότερο το φαγητό, αυξάνοντας το αίσθημα κορεσμού και μειώνοντας τον κίνδυνο να τρώτε περισσότερο από όσο χρειάζεται
Μειώνει την ταχύτητα του φαγητού, μια συνήθεια που σχετίζεται με χαμηλότερο κίνδυνο υπερβολικού βάρους και ορισμένων μεταβολικών αλλοιώσεων
Μπορεί να βοηθήσει στη μείωση των πεπτικών διαταραχών, της κούρασης μετά το γεύμα και του πρηξίματος στην κοιλιά
Δίνει μια στιγμή επίγνωσης: το συνειδητό μάσημα κάθε μπουκιάς μας κρατά μακριά από οθόνες και μας επαναφέρει στο “εδώ και τώρα”.
Ορισμένες μελέτες έχουν επίσης παρατηρήσει ότι η μάσηση πιο αργά προάγει την απελευθέρωση εντερικών ορμονών που εμπλέκονται στη ρύθμιση της όρεξης και μπορεί να βοηθήσει στη μείωση των επιπέδων γκρελίνης, της ορμόνης που διεγείρει την πείνα.
Ενώ αυτά τα αποτελέσματα μπορεί να διαφέρουν από άτομο σε άτομο, αντιπροσωπεύουν έναν από τους μηχανισμούς με τους οποίους ο ρυθμός φαγητού επηρεάζει την ποσότητα τροφής που καταναλώνεται. Με άλλα λόγια, το όφελος δεν προέρχεται απαραίτητα από την επίτευξη ακριβώς 30 μασήσεων, αλλά από την αποφυγή βιαστικού φαγητού.
Επιμέλεια: Συντακτική ομάδα
