Ερευνητές του Πανεπιστημίου του Μάντσεστερ παρακολούθησαν χιλιάδες ασθενείς με διατροφικές διαταραχές στο Ηνωμένο Βασίλειο, καταγράφοντας τις μακροχρόνιες εκβάσεις της υγείας τους και τα αποτελέσματα της έρευνάς τους χτυπάνε καμπανάκι, καθώς οι ειδικοί προειδοποιούν ότι οι διατροφικές διαταραχές μπορούν να προκαλέσουν σοβαρές επιπτώσεις στην υγεία.
Τα ευρήματα είναι ιδιαίτερα ανησυχητικά: ακόμη και πέντε έως δέκα χρόνια μετά τη διάγνωση, οι ασθενείς συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν αυξημένο κίνδυνο θανάτου, νεφρικής ανεπάρκειας, ηπατικής νόσου, διαβήτη, οστεοπόρωσης και σοβαρών ψυχιατρικών διαταραχών, όπως η κατάθλιψη και η διαταραχή προσωπικότητας.
«Οι διατροφικές διαταραχές επηρεάζουν εκατομμύρια ανθρώπους παγκοσμίως, ωστόσο οι επιπτώσεις τους παραμένουν υποτιμημένες», γράφουν οι ερευνητές Ίθαν Νέλα και Τζένιφερ Κουτουριέ από το Πανεπιστήμιο McMaster στον Καναδά, οι οποίοι δεν συμμετείχαν στη μελέτη.
«Πολλά συστήματα οργάνων επηρεάζονται από τις διατροφικές διαταραχές, γεγονός που απαιτεί ολοκληρωμένη προσέγγιση στη φροντίδα των ασθενών» προσθέτουν.
Στην ανάλυση των ηλεκτρονικών ιατρικών αρχείων 24.709 ασθενών με διατροφικές διαταραχές, το 14,5% είχε διαγνωστεί με νευρική ανορεξία, το 20,6% με βουλιμία και το 4,9% με διαταραχή υπερφαγίας. Οι υπόλοιποι είχαν μη καθορισμένη διατροφική διαταραχή ή μια μορφή που δεν εντασσόταν στις παραπάνω κατηγορίες. Συνολικά, το 89% των ασθενών ήταν γυναίκες και τα δύο τρίτα ήταν ηλικίας 10 έως 24 ετών. Για λόγους σύγκρισης επιλέχθηκαν 493.001 άτομα χωρίς διάγνωση διατροφικής διαταραχής, με παρόμοια δημογραφικά χαρακτηριστικά.
Αυξημένος κίνδυνος θανάτου
Εντός του πρώτου έτους μετά τη διάγνωση, ο κίνδυνος θανάτου από οποιαδήποτε αιτία ήταν περισσότερο από τέσσερις φορές υψηλότερος μεταξύ των ασθενών με διατροφικές διαταραχές. Οι θάνατοι από αφύσικες αιτίες (όπως αυτοκτονία, υπερβολική δόση ναρκωτικών, ατύχημα ή ανθρωποκτονία) ήταν πέντε φορές πιο πιθανός από ό,τι στον υγιή πληθυσμό.
Μετά το πενταετές όριο, τα άτομα με διατροφικές διαταραχές εξακολουθούσαν να εμφανίζουν σημαντικά αυξημένη θνησιμότητα σε σύγκριση με τον γενικό πληθυσμό- με 43 επιπλέον θανάτους από κάθε αιτία ανά 10.000 άτομα και 184 επιπλέον «μη φυσικούς» θανάτους ανά 100.000.
Ακόμα πιο ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι στα 10 χρόνια, οι αριθμοί αυτοί αυξήθηκαν περαιτέρω, ισοδυναμώντας με 95 επιπλέον θανάτους ανά 10.000 άτομα και 341 αφύσικους θανάτους ανά 100.000 άτομα. Οι ασθενείς με διατροφικές διαταραχές αντιμετώπιζαν σχεδόν 14 φορές μεγαλύτερο κίνδυνο θανάτου από αυτοκτονία μέσα στον πρώτο χρόνο μετά τη διάγνωση. Και ακόμη μετά από μία δεκαετία, ο κίνδυνος αυτός παρέμενε υπερτριπλάσιος σε σύγκριση με άτομα χωρίς διατροφική διαταραχή.
Κατά τον πρώτο χρόνο, οι ασθενείς με διατροφικές διαταραχές είχαν επίσης έξι φορές μεγαλύτερη πιθανότητα να εμφανίσουν νεφρική ανεπάρκεια και σχεδόν επτά φορές μεγαλύτερο κίνδυνο για ηπατική νόσο. Ακόμη και έπειτα από δέκα χρόνια, οι κίνδυνοι αυτοί παρέμεναν σημαντικά αυξημένοι σε σχέση με τον υπόλοιπο πληθυσμό.
«Είναι ζωτικής σημασίας να αυξηθεί η ευαισθητοποίηση των επαγγελματιών υγείας για τις μακροχρόνιες επιπτώσεις των διατροφικών διαταραχών και την ανάγκη για συνεχή υποστήριξη στη διαχείριση των συμπτωμάτων και της ανάρρωσης», καταλήγουν οι ερευνητές.
Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό BMJ Medicine.
Επιμέλεια: Συντακτική ομάδα
